เนื้อเพลง กระดาษหน้าสุดท้าย – Saran x 2T Flow

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; กระดาษหน้าสุดท้าย<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Saran x 2T Flow<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2564 &sol; 2021<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>กระดาษหน้าสุดท้ายฉันเว้นเอาไว้<br &sol;>&NewLine;เพื่อเขียนเพลงนี้เพื่อเธอ<br &sol;>&NewLine;แต่เหตุไฉนคนในบทเพลงไม่อยู่ด้วยกัน<br &sol;>&NewLine;ให้ไปทั้งร้อยแต่เธอไม่รู้ช่างน่าสงสาร<br &sol;>&NewLine;ไม่รักยังทำร้ายอีกเธอ<&sol;p>&NewLine;<p>คิดทบทวนอยู่ทุกคืนวัน<br &sol;>&NewLine;ว่าเธอนั้นรักฉันจริงหรือเปล่า<br &sol;>&NewLine;ทุก ๆ วันฉันพยายาม<br &sol;>&NewLine;จะทำให้เธอไม่มองข้ามฉัน<br &sol;>&NewLine;หรือความจริงฉันต้องยอมแพ้<br &sol;>&NewLine;ให้คนที่ยืนข้างเธอคือเขา<br &sol;>&NewLine;ไอ้คนอย่างเรามันไม่เอาไหน<br &sol;>&NewLine;ต้องทำยังไงไหนเธอช่วยลองบอกที<&sol;p>&NewLine;<p>ยังจำไอ้วันเก่า ๆ ของเราได้ไหม<br &sol;>&NewLine;ยังหวังว่าตัวเธอนั้นจะยังไม่ลืมกัน<br &sol;>&NewLine;คืนสุดท้ายของเราจากกันไป<&sol;p>&NewLine;<p>ก่อนจะจาก เธอไม่ต้องมากล่อมประสาท<br &sol;>&NewLine;ก่อนเขียนเรื่องเธอผมคงต้องต่อกระดาษ<br &sol;>&NewLine;บอกเธอไปแม่งก็เหมือนบอกอากาศ<br &sol;>&NewLine;ทำไมความรู้สึกแม่งปัญญาอ่อน Sus sus<br &sol;>&NewLine;มันใกล้ถึงบทจะดี เธอเหมือนเนื้อเขียวสดขจี<br &sol;>&NewLine;ตอนนี้ใช้วันเวลาหมดจะปี<br &sol;>&NewLine;เพื่อต้องการสิ่งเดียวคือคำว่าบทกวี<&sol;p>&NewLine;<p>ในตอนที่มอบ เพื่อจะเอาให้ตัวเธอที่ชอบ<br &sol;>&NewLine;แต่ว่ามันทำไมกันต้องเป็นผมที่ต้อง<br &sol;>&NewLine;นอนกอดกล้อง พร้อมกับน้ำตาที่ล่อง<br &sol;>&NewLine;เมื่อเห็นภาพของเธอมาพร้อมน้ำตาที่ซ่อน<&sol;p>&NewLine;<p>ผมเอาลงที่บ้อง<br &sol;>&NewLine;ยินดีด้วยที่เธอได้ไปที่ชอบ<br &sol;>&NewLine;ไม่ต้องระแวงนี่ผมเองที่จ้อง<br &sol;>&NewLine;ก็ตอนที่คุณหัวใจพังแม่งก็เป็นผมที่ซ่อม<&sol;p>&NewLine;<p>และถ้าเธอกลับมาที่ห้อง<br &sol;>&NewLine;อย่าลืมไปดูใต้เตียงล่ะ<br &sol;>&NewLine;หลาย ๆ อย่างเธอคงจะจำได้เอง<br &sol;>&NewLine;ความรู้สึกไม่เอน<br &sol;>&NewLine;ความทรงจำไม่เอียงอะ<br &sol;>&NewLine;ใช่ เธอมันรักใครไม่เป็น<&sol;p>&NewLine;<p>ตอนนี้น้ำตาหยดเป็นกลอง<br &sol;>&NewLine;ปากร่ายร้องไปเป็นบทเป็นกลอน<br &sol;>&NewLine;ไม่ได้เหมือนซีรี่ย์ที่มันจบเป็นตอน<br &sol;>&NewLine;แต่ชีวิตจริงบุหรี่กูหมดเป็นซอง ไอ้ Sus<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อเธอยืนได้แล้วมือเธอไม่ต้องเกาะผม<br &sol;>&NewLine;เธอเจอคนที่เหมาะสม<br &sol;>&NewLine;คนที่เพรียบพร้อมและเขาก็มาก่อนผม<br &sol;>&NewLine;เธอควรจะไปกอดเขาเธอไม่ต้องมากอดผม<&sol;p>&NewLine;<p>ให้มันเป็นหน้าสุดท้ายที่ผมเว้นไว้<br &sol;>&NewLine;เหมือนกับเรื่องของเราที่ถูกเว้นวรรค<br &sol;>&NewLine;ถ้ามันเป็นผมจะยกเว้นไหม<br &sol;>&NewLine;ทำไมเป็นมันเธอถึงเว้นวะ<&sol;p>&NewLine;<p>ผมเข้าใจแล้วไม่ต้องเค้นนัก<br &sol;>&NewLine;น้ำตาของเธอผมรอเช็ดนะ<br &sol;>&NewLine;ผ่านไปไม่นาน มันก็ยังไม่ได้การ<br &sol;>&NewLine;ความรู้สึกของเมื่อวานมันก็เละละ<&sol;p>&NewLine;<p>วันนี้ผมต้องเช็ดซับ<br &sol;>&NewLine;กระดาษหน้าสุดท้ายไม่ให้เละนัก Yeah<&sol;p>&NewLine;<p>กระดาษหน้าสุดท้ายฉันเว้นเอาไว้<br &sol;>&NewLine;เพื่อเขียนเพลงนี้เพื่อเธอ<br &sol;>&NewLine;แต่เหตุไฉนคนในบทเพลงไม่อยู่ด้วยกัน<br &sol;>&NewLine;ให้ไปทั้งร้อยแต่เธอไม่รู้ช่างน่าสงสาร<br &sol;>&NewLine;ไม่รักยังทำร้ายอีกเธอ<&sol;p>&NewLine;