เนื้อเพลง เยาว์ – K6Y Feat. Jonin, Pratyamic

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; เยาว์<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>K6Y Feat&period; Jonin&comma; Pratyamic<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2564 &sol; 2021<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>K6<br &sol;>&NewLine;ตอนเด็ก ๆ ไม่เคยคิดว่าวันนึงโลงจะประกบหน้า<br &sol;>&NewLine;ว่าวันนึงจะมีกฎเข้ามากำหนดค่า<br &sol;>&NewLine;และมันคงไม่มีที่ทำดีแล้วปรากฎว่า<br &sol;>&NewLine;ทั้งหมดคือทำฟรีไม่สดุดีแถมตลกมาก<br &sol;>&NewLine;ไม่มีมนุษย์ที่มักโลภในจักรวาลนี้<br &sol;>&NewLine;มันไม่มีเปอร์เซ็นคอรับชั่นในสมการ หรอก<br &sol;>&NewLine;คิดภาพเข้าใจว่าคนทั้งโลกคงจะเป็นประมาณ นี้<br &sol;>&NewLine;แต่ ประจักษ์กับตาว่ามันต่างกันบาน<br &sol;>&NewLine;ในความจริงทุกคนก็ต่างพยายาม<br &sol;>&NewLine;จะผ่านความทรมาน ออกจากบ่วงพันธนา<br &sol;>&NewLine;เพราะเรายังเด็กเลยไม่ค่อยจะห่วงยามชรา<br &sol;>&NewLine;เลยอยากทะยาน จนลืมว่า<br &sol;>&NewLine;บนจักรวาลมนุษย์เป็นหน่วยธรรมดา<br &sol;>&NewLine;บางคนอวดกัน บลา ๆ บวกกันคาตา<br &sol;>&NewLine;ไม่คิดว่าต้องมาปวดกระบาลกับคนหมวกทรงกะลา<br &sol;>&NewLine;Shit เหมือนมองคนจวกกันตามทาง<br &sol;>&NewLine;อยู่บนโลกที่ป่วยไปตามกาล<br &sol;>&NewLine;และก็ทำได้แค่สวดภาวนา<&sol;p>&NewLine;<p>JONIN<br &sol;>&NewLine;อาจเพราะพวกเราทุกคนต่างก็มีปากท้อง<br &sol;>&NewLine;เราทะเยอทะยานให้มีทุกอย่างพร้อม<br &sol;>&NewLine;เราอดทนสู้กับงานแล้วก็อากาศร้อน<br &sol;>&NewLine;มองข้ามกิเลศตัณหาที่เข้ามาหว่านล้อม<br &sol;>&NewLine;เพราะกฏเหล็กของเวลาคือมันไม่อาจย้อน<br &sol;>&NewLine;ต่อให้เราจะบูชาด้วยการแหกปากร้อง<br &sol;>&NewLine;ชีวิตจริงมันไม่มีโค้ชที่คอยมาสั่งซ้อม<br &sol;>&NewLine;ไม่มีใครบอกว่าอนาคตมึงจะลำบากน้อง<br &sol;>&NewLine;อาจารย์ที่ดีที่สุดมันอาจเป็นเพียงประสบการณ์<br &sol;>&NewLine;มันจะบอกว่ามึงควรบู๊หรือมึงควรหลบมัน<br &sol;>&NewLine;เราต่างก็มีเหตุผลตัวเองที่เอามาถกกัน<br &sol;>&NewLine;จนบางทีเราก็กดกันเมื่อไหร่มันจะหมดวัน<br &sol;>&NewLine;บางทีเราหมดประโยชน์ไปพร้อมกับวันที่หมดตังค์<br &sol;>&NewLine;บางเวลาคความคิด มันก็เปลี่ยนเป็นโหมดดำ<br &sol;>&NewLine;วุ่นวายและวนเวียนปนกันไปจนหมดกรรม<br &sol;>&NewLine;เพื่อหยิบเอาความสำเร็จซักอย่างขึ้นมาเป็นบทนำ<&sol;p>&NewLine;<p>PYM<br &sol;>&NewLine;มอง แสงสว่างที่ผ่านจากทางหน้าต่าง<br &sol;>&NewLine;ต้องเจออะไรตั้งหลายและหลากจนวันที่เราต้องจาก<br &sol;>&NewLine;ต้องผ่านเส้นทางที่มันช่างประหลาดไปจนถึงวันที่ห่าง<br &sol;>&NewLine;ต่างต้องเจอกับความลำบากไปจนไม่เหลือใครให้กราบ<br &sol;>&NewLine;เรียงความทรงจำให้มันเป็นฉาก<br &sol;>&NewLine;ที่เคยทำก็แค่หวังจะไม่เป็นบาป<br &sol;>&NewLine;ต่อให้ไฟเผากาย หรือว่าต้องเดียวดาย<br &sol;>&NewLine;กูแค่อยากพักใจให้มันเย็นก่อน<br &sol;>&NewLine;เหนื่อยล้าอันนี้พูดมาได้เต็มปาก<br &sol;>&NewLine;วนเวียนเป็นเหมือนควันที่อยู่เต็มปอด<br &sol;>&NewLine;กูลืมสิ่งที่หลอกแล้วเอาสิ่งที่รู้<br &sol;>&NewLine;เอามันออกไปสู้เหมือนมันเป็นดาบ<br &sol;>&NewLine;กูลิขิตชีวิตกูเป็นกาพย์กลอน<br &sol;>&NewLine;สุดทนแต่ข้างในยังไม่อยากพอ<br &sol;>&NewLine;แล้วทุกก้าวที่เดินถึงแม้มันอย่างร้อน<br &sol;>&NewLine;แต่ยังไงข้างในกูก็อยากลอง<br &sol;>&NewLine;จึงต้องโตขึ้นให้มากขึ้นไปกว่าเดิม<br &sol;>&NewLine;ตอนที่มองตัวกูเองออกมาจากจอ<br &sol;>&NewLine;แม้ต้องเจอกับปัญหาแต่ใจกูอย่างพร้อม<br &sol;>&NewLine;และถึงแม้ตัวกูเองคงไม่อาจรอ<br &sol;>&NewLine;คงไม่มีสิ่งใดหรอกที่ถาวร<br &sol;>&NewLine;วันเวลาผ่านไปก็ต้องจากจร<br &sol;>&NewLine;ขอให้ก้าวอย่างฉลาด ทิ้งอดีตที่ผ่าน<br &sol;>&NewLine;บอกตัวเองไอห่า อย่าประมาทพอ<br &sol;>&NewLine;สิ่งที่ทำเพื่อจุดหมายที่เราก็ต่างมอง<br &sol;>&NewLine;เป็นน้ำเสียงที่ตะโกนออกมาจากคอ<br &sol;>&NewLine;เป็นเหมือนงานประจำและบอกตัวเองให้ฟัง<br &sol;>&NewLine;เพราะว่าแสงตะวันมันก็คงไม่ต่างพร<br &sol;>&NewLine;ฉะนั้นมึงอย่ารอ<&sol;p>&NewLine;