เนื้อเพลง มูซาชิ (Musashi) – Boy Imagine Feat. ชาติ สุชาติ

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; มูซาชิ &lpar;Musashi&rpar;<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Boy Imagine Feat&period; ชาติ สุชาติ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2559 &sol; 2016<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>ด้วยไม่มี เส้นทางใด ให้ยึดถือ<br &sol;>&NewLine;ด้วยไม่มี ความมั่นคงได้ ไม่เปลี่ยนแปลง<br &sol;>&NewLine;ด้วยไม่มีความสำเร็จใด<br &sol;>&NewLine;พอให้ยึดถือ ในทางโลก<br &sol;>&NewLine;ข้าถึงถือ วิชาดาบ เป็นแหล่งพึ่งพิงสุดท้าย<&sol;p>&NewLine;<p>โคลงกลอน มังกรชรา เซกิชูไซ<br &sol;>&NewLine;ที่เคยยึดไว้ย้ำเตือนใจ ให้ฝึกฝน<br &sol;>&NewLine;พ่ายแพ้ ก็ฝึกฝนตก<br &sol;>&NewLine;ชนะ ก็ฝึกฝนตน<br &sol;>&NewLine;ฝึกฝนจนดายในมือ ตัดทิ้งทุกอย่าง<&sol;p>&NewLine;<p>อ่อนแอ ข้าต้องฝึกฝน ให้เข้มแข็ง<br &sol;>&NewLine;เข้มแข็ง ข้าต้องฝึกฝน ให้อ่อนโยน<br &sol;>&NewLine;เพื่อให้วิถีดาบของข้า<br &sol;>&NewLine;อยู่เหนือคำวิจารณ์ของผู้คน<br &sol;>&NewLine;และอยู่เหนือคำชื่นชม หรือเหยียดหยาม<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะจิตใจที่อ่อนโยนแต่เข้มแข็ง<br &sol;>&NewLine;ไม่อาจเกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติ<br &sol;>&NewLine;ทุกสิ่งล้วนมาจากการทุ่มเทฝึกฝน<br &sol;>&NewLine;ข้าฝึกจนทนทานกับความเปลี่ยวเหงา<br &sol;>&NewLine;ทุกคืนจึงมีแต่ข้าและเงา ตำรากับโคมไฟ<&sol;p>&NewLine;<p>ร้อยพันตำรา และอักษร<br &sol;>&NewLine;ได้นำข้าย้อนเวลาหวนกลับไป<br &sol;>&NewLine;พานพบกับความคิดยิ่งใหญ่<br &sol;>&NewLine;ของนักปราชญ์โบราณ<br &sol;>&NewLine;ได้พบกับความคิดที่ยิ่งใหญ่<br &sol;>&NewLine;ของนักปราชญ์โบราณ<&sol;p>&NewLine;<p>ถึงกลางวัน หรือค่ำคืน ข้าไม่อาจรู้<br &sol;>&NewLine;ฤดูกาล หรือปฏิทินไม่มีความหมาย<br &sol;>&NewLine;สามปีที่ปราสาทกะเรียนขาว<br &sol;>&NewLine;ทุกเรื่องราวในตัวข้าได้เปลี่ยนไป<br &sol;>&NewLine;แต่รักที่มันมีในใจ ไม่เปลี่ยนแปลง<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะเจ้าคือคนที่ข้าปรารถณา<br &sol;>&NewLine;แต่เส้นทางที่ข้ากำลังจะมุ่งไป<br &sol;>&NewLine;มันไม่อาจจะมีผู้ใด เดินร่วมทาง<&sol;p>&NewLine;<p>ข้าจึงใช้ดาบตัดทุกสิ่งทิ้ง<br &sol;>&NewLine;แม่้รักจริงจากคนรักข้า<br &sol;>&NewLine;อภัยให้ข้าด้วยโอซึง ยกโทษให้ที<br &sol;>&NewLine;อภัยให้ข้าด้วยโอซึง<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะชีวิตนักรบอย่างข้าเกิดในตอนเช้า<br &sol;>&NewLine;แต่ไม่อาจล่วงรู้ชะตากรรม ในยามเย็น<br &sol;>&NewLine;ดวงดาวที่พราวพร่างบนฟ้า<br &sol;>&NewLine;ประกายจันทราสาดแสงส่อง<br &sol;>&NewLine;ในมือข้าจึงมีเพียงดาบเดี่ยว<br &sol;>&NewLine;ใจข้ามีเพียงความเดียวดาย<br &sol;>&NewLine;ข้ายอมโดดเดี่ยว เพื่อดาบเดี่ยว<br &sol;>&NewLine;อย่างเด็ดเดี่ยว แม้ต้องเดียวดาย<&sol;p>&NewLine;<p>ยอมโดดเดี่ยว เพื่อดาบเดี่ยว<br &sol;>&NewLine;อย่างเด็ดเดี่ยว แม้ต้องเดียวดาย<&sol;p>&NewLine;