เนื้อเพลง: กอดนั้น
ศิลปิน: ปรีชา ปัดภัย
อัลบั้ม: เพลงใหม่ 2565 / 2022
จำแม้แต่เสียงสุดท้าย
และเสียงลมหายใจ ก็ยังจำได้ดี
คำที่เคยพร่ำก่อนลา
และทุกวินาทีในทุกความเป็นเธอ
เผลอถึงแม้ยามหลับใหล
รู้ไหมลมหายใจ มันจะขาดรอน ๆ
เหยียบหมอน มีแต่น้ำตา
จักว่าเป็นคำสั่งฟ้า
หรือว่ามารโตใดพาเจ้าไปบ่คืน
ฝืนคนที่รออยู่ตรงนี้
จักสิหาวิธีไหนพาเจ้ากลับมา
ไกลลับไปไกลสุดตา
เหลือเพียงควันจาง ๆ กับจิตใจลอย ๆ
โอ่ โอ้ย คิดฮอดเจ้าหลาย
ยิ่งดึกใจยิ่งสั่น คิดฮอดกอดนั้น
วันที่เคยมีกัน ในตอนนี้ฉันเหน็บหนาว
หลับยังสะดุ้งตื่น คิดว่ายังมีเธอ
แล้วความจริงที่เจอ
ก็มีแต่ความว่างเปล่า ลมหายใจ
ของความคิดฮอด
มันช่างทรมาน
จำแม้แต่เสียงสุดท้าย
และเสียงลมหายใจก็ยังจำได้ดี
คำที่เคยพร่ำก่อนลา
และทุกวินาทีในทุกความเป็นเธอ
จักว่าเป็นคำสั่งฟ้า
หรือว่ามารโตใดพาเจ้าไปบ่คืน
ฝืนคนที่รออยู่ตรงนี้
จักสิหาวิธีไหนพาเจ้ากลับมา
ไกลลับไปไกลสุดตา
เหลือเพียงควันจาง ๆ กับจิตใจลอย ๆ
โอ่ โอ้ย คิดฮอดเจ้าเด้
ยิ่งดึกใจยิ่งสั่น คิดฮอดกอดนั้น
วันที่เคยมีกัน ในตอนนี้ฉันเหน็บหนาว
หลับยังสะดุ้งตื่น คิดว่ายังมีเธอ
แล้วความจริงที่เจอ
ก็มีแต่ความว่างเปล่า
ลมหายใจ ฮือฮือฮือ
ยิ่งดึกใจยิ่งสั่น คิดฮอดกอดนั้น
วันที่เคยมีกัน ในตอนนี้ฉันเหน็บหนาว
หลับยังสะดุ้งตื่น คิดว่ายังมีเธอ
แล้วความจริงที่เจอ
ก็มีแต่ความว่างเปล่า ลมหายใจ
ลมหายใจ ของความคิดฮอด
มันช่างทรมาน
ลมหายใจ ของความคิดฮอด
มันช่างทรมาน