เนื้อเพลง รอยเล็บที่ระลึก – มนต์แคน แก่นคูน

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; รอยเล็บที่ระลึก<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>มนต์แคน แก่นคูน<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>ยังคอยที่ซอยเดิม<&sol;strong> &lpar;ชุดที่ 1&rpar;<br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>ร่องรอยเล็บมือน้องนาง ยังฝังอยู่บนต้นแขน<br &sol;>&NewLine;เป็นดั่งรอยจารึก น้ำหมึกก็คือเล็บแบนแบน<br &sol;>&NewLine;จากคนที่เคยเป็นแฟน หยิกต้นแขนไว้แทนหัวใจ<br &sol;>&NewLine;ฝากรอยแล้วเธอก็ลา สัญญาว่าจะไม่ไปไกล<br &sol;>&NewLine;สักวันจะย้อนมาร่วมใจ พี่รอหายเจ้าไปไม่มา<&sol;p>&NewLine;<p>เตรียมใจท่า ละเมอหาหล้าหล่อย<br &sol;>&NewLine;เตรียมใจท่า ละเมอหาหล้าหล่อย<&sol;p>&NewLine;<p>หัวใจลอยซอมแต่ฮอยเล็บเจ้า ยามแลงเช้าคึดนำ<br &sol;>&NewLine;ฮอยเล็บจ้ำมันตำอยู่ในใจ ฮอยเล็บจ้ำมันตำอยู่ในใจ<br &sol;>&NewLine;สายตามองยามใด๋ ให้คึดไปหลายด้าน<br &sol;>&NewLine;ให้คิดถึงวัน เหตุการณ์วันนั้นยังจำ<&sol;p>&NewLine;<p>แอบดมแก้มงาม น้องยังทำเป็นท่างอน<br &sol;>&NewLine;เจ้าหยิกต้นแขน ตอบแทนเพื่อการสั่งสอน<br &sol;>&NewLine;สองแก้มเจ้าแดง สองตาก็ทำเป็นงอน<br &sol;>&NewLine;พี่ยังคอยอ้อน วอนง้อขอความเห็นใจ<&sol;p>&NewLine;<p>พอเจ้าหายโกรธ ก็ยังขอดูแผลเจ็บ<br &sol;>&NewLine;ตำแหน่งรอยเล็บ หยิกเจ็บเสียจนเลือดไหล<br &sol;>&NewLine;พี่บอกพี่ทำ ก็เพราะรักเกินห้ามใจ<br &sol;>&NewLine;เจ้าทำเอียงอาย แล้วเอาผ้าพันแผลซึม<&sol;p>&NewLine;<p>ใจมันปลื้มบ่ไหลลืมได้ง่าย ใจมันปลื้มบ่ไหลลืมได้ง่าย<br &sol;>&NewLine;ถึงเจ้าลืมพี่ได้แต่ทางอ้ายบ่ลืม ได้แต่ซึมซึมอยู่คนเดียว<&sol;p>&NewLine;<p>ได้แต่ซึมซึมอยู่คนเดียว หัวใจเทียวทวงหา<br &sol;>&NewLine;ว่านางลืมอ้าย เจ้าจากพี่ไป<br &sol;>&NewLine;เหลือไว้แค่รอยเล็บมือ เท่านี้นะหรือที่ถือว่าแทนหัวใจ<br &sol;>&NewLine;ไปอยู่ไกลตา คงหาหยิกชายคนใหม่<&sol;p>&NewLine;<p>แผลเป็นกลางใจ ฝากไว้ให้ชายหลายคน<br &sol;>&NewLine;รอยเล็บที่เจ้าจารึก ในความรู้สึกพี่ยังสับสน<br &sol;>&NewLine;อยากให้เจ้ากลับมาฟิก ให้มาหยิกซ้ำรอยอีกหน<br &sol;>&NewLine;จะได้รู้จริงใจคน ทุกวันพี่ทนอยู่กัยรอยแผลเป็น<&sol;p>&NewLine;<p>มันเห็นละเป็นฮอยขาวแจ้ง มันเห็นละเป็นฮอยขาวแจ้ง<br &sol;>&NewLine;มันแสลงใจเต้นตึกตึก ที่ระลึกจากเจ้าผู้นั้น<br &sol;>&NewLine;เป็นแป้วอยู่หว่างใจ เห็นยามใดหัวใจพี่ป่วน<br &sol;>&NewLine;ให้ทบทวนล่ะหวนถึงวันเก่า รอยเล็บบางเบาหยิกใจอ้าย<&sol;p>&NewLine;