เนื้อเพลง ฉันยินดีโอบกอดเธอ – ภูมิมินท์ บึงชารี

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; ฉันยินดีโอบกอดเธอ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>ภูมิมินท์ บึงชารี &lpar;Phumin&rpar;<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2565 &sol; 2022<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>เธอเปรียบดั่งต้นไม้ ที่เด่นสวยหลายราตรี<br &sol;>&NewLine;ผลัดใบสีเขียวขจี สง่าสูงเทียบแผ่นฟ้า<br &sol;>&NewLine;มีต้นมากมาย ที่ผุดขึ้นตามกาลเวลา<br &sol;>&NewLine;เปรียบดั่งผู้คนนานา ที่ผ่านมาในชีวิตเธอ<&sol;p>&NewLine;<p>แล้วค่อย ๆ ตายไป บ้างล้มหายบ้างแห้งเหี่ยว<br &sol;>&NewLine;บางต้นเคียงข้างแปปเดียวก็ลาลับลงสู่พื้น<br &sol;>&NewLine;มีแค่เพียงเถาวัลย์ โอบกอดเธอทุกค่ำคืน<br &sol;>&NewLine;ไม่เคยหวนคืนสู่พื้น ยอมหยัดยืนไม่ลาไกล<&sol;p>&NewLine;<p>วันเวลาผ่านพ้น จนต้นไม้สูงตระหง่าน<br &sol;>&NewLine;มองเห็นการเปลี่ยนผัน เหล่าบุปผาที่มากมี<br &sol;>&NewLine;และฉันในนามเถาวัลย์ จะอยู่เคียงข้างเธอคนดี<br &sol;>&NewLine;อีกกี่เดือนกี่ปี ก็ไม่มีวันลาลับไกล<&sol;p>&NewLine;<p>ต่อให้ผู้คนมากมาย จะหล่นหายไม่หวนคืน<br &sol;>&NewLine;แต่จะมีฉันเพียงผู้นึง ที่ยังรักและห่วงใย<br &sol;>&NewLine;ยามเมื่อเธอเติบโต เพื่อนดอกไม้จะค่อยหายไป<br &sol;>&NewLine;แต่เธอก็ต้องไปให้ไหว เพื่อชมผืนพงไพรแห่งนี้<&sol;p>&NewLine;<p>หากความรักของเรามันเป็นอย่างนี้<br &sol;>&NewLine;ฉันยินดีโอบกอดเธอต้นไม้ใหญ่<br &sol;>&NewLine;หากลมฝนวันไหนมันแห้งเหือดไป<br &sol;>&NewLine;ฉันจะเลื้อยไปยังสายลำธาร เอาน้ำให้เธอ<br &sol;>&NewLine;ยามที่เธอเหี่ยวเฉา ยามที่เธอโรยรา<br &sol;>&NewLine;เมื่อยามที่ป่าพาเธอกลับคืน<br &sol;>&NewLine;ฉันจะยอมถูกกลืนลงไป เคียงข้างเธอ<&sol;p>&NewLine;<p>บุปผา นภา นที สิ่งเหล้านี้ไม่ต้องการ<br &sol;>&NewLine;ภูเขาพื้นดินสายธาร ไม่เคยคิดจะไขว่คว้า<br &sol;>&NewLine;เหมือนว่าความหวังดี จะมีให้ต้นไม้มากกว่า<br &sol;>&NewLine;มันเลยไม่ปรารถนา จะเข้ามาครอบครองผู้ใด<&sol;p>&NewLine;<p>เวลาพรากคนข้างกาย พรากความหมายความทรงจำ<br &sol;>&NewLine;เวลาพรากเอาความงาม หมู่ดอกไม้ไปจากเธอ<br &sol;>&NewLine;แต่ไม่เคยมีเลย ที่ทำให้ฉันต้องพรากเธอ<br &sol;>&NewLine;ไม่มีสักทีเลยเธอ ที่ไม่เจอฉันอยู่ตรงนี้<&sol;p>&NewLine;<p>หากความรักของเรามันเป็นอย่างนี้<br &sol;>&NewLine;ฉันยินดีโอบกอดเธอต้นไม้ใหญ่<br &sol;>&NewLine;หากลมฝนวันไหนมันแห้งเหือดไป<br &sol;>&NewLine;ฉันจะเลื้อยไปยังสายลำธาร เอาน้ำให้เธอ<br &sol;>&NewLine;ยามที่เธอเหี่ยวเฉา ยามที่เธอโรยรา<br &sol;>&NewLine;เมื่อยามที่ป่าพาเธอกลับคืน<br &sol;>&NewLine;ฉันจะยอมถูกกลืนลงไป เคียงข้างเธอ<&sol;p>&NewLine;<p>ถ้าลองมองมันดี ๆ บทความนี้คือที่สุด<br &sol;>&NewLine;ของความรักที่สุดแท้ ไม่มีแม้ที่เปรียบปราน<br &sol;>&NewLine;ความหวังดีเถาวัลย์เปรียบดังฉันที่ให้เธอ<br &sol;>&NewLine;แม้มันไม่ได้เลิศเลอ แต่เธอหาไม่ได้อีกแล้ว<br &sol;>&NewLine;ก็มีบางทีน้อยใจ เธอใส่ใจดอกไม้ช่ออื่น<br &sol;>&NewLine;แต่ฉันก็ไม่เคยจะฝืน ปล่อยมือฉันที่กอดเธอ<br &sol;>&NewLine;หลายครั้งที่มองดูเธอ หกระเหินปนกันไป<br &sol;>&NewLine;แต่เถาวัลย์ก็ไม่เคยไปไหน ยังกอดต้นไม้ไว้สุดแรง<br &sol;>&NewLine;หากว่ามันต้องตาย ปรารถนาไว้เพียงแค่<br &sol;>&NewLine;ให้ตายไปกับรักแท้ เจ้าต้นไม้ดั่งที่ต้องการ<&sol;p>&NewLine;