เนื้อเพลง สู้ (กูอาจจะล้มเป็นร้อยเป็นพันครั้ง) – คณะหลานยายอิ่ม

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; สู้ &lpar;กูอาจจะล้มเป็นร้อยเป็นพันครั้ง&rpar;<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>คณะหลานยายอิ่ม<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>ไม่มีเหมือนคนอื่นเขา ไม่มีเงินประกันสังคม<br &sol;>&NewLine;ไม่มีเงินเดือนอย่างเขา ถ้าไม่ทำก็ไม่มีกิน<br &sol;>&NewLine;อาชีพกูมันอิสระ เหมือนกับนกต้องโบยบิน<br &sol;>&NewLine;กูไม่คิดว่ามันลำบาก ตราบใดยังมีมือมีตีน<&sol;p>&NewLine;<p>เศรษฐกิจจะเป็นแบบไหน ยังไงยังไง ก็ต้องสู้<br &sol;>&NewLine;ต่อให้มันจะเหนื่อยแค่ไหน ตื่นมาก็หายและก็สู้ต่อ<br &sol;>&NewLine;ต่อให้บ้านเมืองมีโรคระบาด ต้องเสี่ยงกับมันฉันก็ยอม<br &sol;>&NewLine;ความจนมันน่ากลัว<&sol;p>&NewLine;<p>บ้านเมืองก็เริ่มฉิบหาย อะไรอะไรก็แสนจะแพง<br &sol;>&NewLine;แตกต่างกับค่าแรง มันถูกลงไปทุกที<br &sol;>&NewLine;แต่กูก็ต้องทำงาน ถ้าหากไม่ทำก็อดตาย<br &sol;>&NewLine;ครอบครัวที่บ้านกูอยู่ยังไง<&sol;p>&NewLine;<p>กูอาจจะล้มเป็นร้อยเป็นพันครั้ง แต่แน่นอนกูไม่ถอย<br &sol;>&NewLine;และต่อให้ฟ้าจะเล่นตลก ชีวิตกูตกต่ำ<br &sol;>&NewLine;จะเอาชนะทุกคำดูถูก ใครมองยังไงก็ช่างมัน<br &sol;>&NewLine;และกูมันจนทำได้แค่นี้ ถ้าไม่สู้ก็ไม่มีกิน<&sol;p>&NewLine;<p>เศษสตังค์กูจะไม่หมิ่น ครอบครัวกูต้องกินอิ่ม<br &sol;>&NewLine;กำไรชีวิตก็คือรอยยิ้มของคนที่รัก<br &sol;>&NewLine;วันพรุ่งนี้ต้องลุยกันต่อ แม้วันนี้จะไม่เพียงพอ<br &sol;>&NewLine;เพราะชีวิตมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา มือกับตีนกูดีอยู่<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่มีคำว่ายอมแพ้ แม้ตอนนี้จะไม่ชนะ<br &sol;>&NewLine;ไม่มีคำว่าอ่อนแอ แม้วันนี้จะมีน้ำตา<br &sol;>&NewLine;หลังชนฝาไร้ทางออก ก็จะพังกำแพงออกไป<br &sol;>&NewLine;วันพรุ่งนี้มีคำตอบ ปล่อยชีวิตดิ้นรนกันไป<&sol;p>&NewLine;<p>ความจนมันบีบบังคับ ให้เป็นเหล็กกล้าขาแข็ง<br &sol;>&NewLine;ได้แค่ไหนก็เอาแค่นั้น ยังมีหูตาขาแขน<br &sol;>&NewLine;เชื่อว่าไม่มีวันอดตาย หากรู้จักอดจักทนรอ<br &sol;>&NewLine;ความขยันไม่ฆ่าใครตาย และกูจะทำให้ลูกดู<&sol;p>&NewLine;<p>บ้านเมืองก็เริ่มฉิบหาย อะไรอะไรก็แสนจะแพง<br &sol;>&NewLine;แตกต่างกับค่าแรง มันถูกลงไปทุกที<br &sol;>&NewLine;แต่กูก็ต้องทำงาน ถ้าหากไม่ทำก็อดตาย<br &sol;>&NewLine;ครอบครัวที่บ้านกูอยู่ยังไง<&sol;p>&NewLine;<p>กูอาจจะล้มเป็นร้อยเป็นพันครั้ง แต่แน่นอนกูไม่ถอย<br &sol;>&NewLine;และต่อให้ฟ้าจะเล่นตลก ชีวิตกูตกต่ำ<br &sol;>&NewLine;จะเอาชนะทุกคำดูถูก ใครมองยังไงก็ช่างมัน<br &sol;>&NewLine;และกูมันจนทำได้แค่นี้ ถ้าไม่สู้ก็ไม่มีกิน<&sol;p>&NewLine;<p>เศษสตังค์กูจะไม่หมิ่น ครอบครัวกูต้องกินอิ่ม<br &sol;>&NewLine;กำไรชีวิตก็คือรอยยิ้มของคนที่รัก<br &sol;>&NewLine;วันพรุ่งนี้ต้องลุยกันต่อ แม้วันนี้จะไม่เพียงพอ<br &sol;>&NewLine;เพราะชีวิตมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา มือกับตีนกูดีอยู่<&sol;p>&NewLine;<p>กูอาจจะล้มเป็นร้อยเป็นพันครั้ง แต่แน่นอนกูไม่ถอย<br &sol;>&NewLine;และต่อให้ฟ้าจะเล่นตลก ชีวิตกูตกต่ำ<br &sol;>&NewLine;จะเอาชนะทุกคำดูถูก ใครมองยังไงก็ช่างมัน<br &sol;>&NewLine;และกูมันจนทำได้แค่นี้ ถ้าไม่สู้ก็ไม่มีกิน<&sol;p>&NewLine;<p>เศษสตังค์กูจะไม่หมิ่น ครอบครัวกูต้องกินอิ่ม<br &sol;>&NewLine;กำไรชีวิตก็คือรอยยิ้มของคนที่รัก<br &sol;>&NewLine;วันพรุ่งนี้ต้องลุยกันต่อ แม้วันนี้จะไม่เพียงพอ<br &sol;>&NewLine;เพราะชีวิตมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา มือกับตีนกูดีอยู่<&sol;p>&NewLine;