เนื้อเพลง ลำชีวิตคนโสด – เพชร น้ำหมาก

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; ลำชีวิตคนโสด<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>เพชร น้ำหมาก<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>เกิดขึ้นมานี้จะแม่นยาก<br &sol;>&NewLine;จั่งมันลำบากเกิดมาเป็นคน<br &sol;>&NewLine;ต้องอดทนต่างหาบต่าง ๆ<br &sol;>&NewLine;ตกระหว่างเป็นบ่าวเป็นแพรว<br &sol;>&NewLine;กะอยากไปหาแซวเล่นสาวนำมู่<br &sol;>&NewLine;อยากมีคู่นำเขาเด้อา<br &sol;>&NewLine;โพดโสกาเกิดมาซาตนี้<br &sol;>&NewLine;คือสิบ่ได้สี่ดอกคับโตผม<br &sol;>&NewLine;เพราะบ่มีคารมไปเว้าสุ่ยเว้าใส่<&sol;p>&NewLine;<p>บัดแต่ใหญ่เข้าโรงเรียนมา<br &sol;>&NewLine;กะบ่มีไผหนาไปพอเกี้ยวพอมัก<br &sol;>&NewLine;คันเฮาฮักเขาก็บ่สน<br &sol;>&NewLine;เพราะว่าเฮาเป็นคนเกิดมาบ่หล่อ<br &sol;>&NewLine;อย่าสิหปคิดต่อไปมักแนวใด่<br &sol;>&NewLine;ครองหัวใจกะโสดซิงจิงแท้<br &sol;>&NewLine;จั่งแม่นแย่เกิดมาเป็นกู<br &sol;>&NewLine;อย่าสิเป็นเด้อสูมันอุมันอั่ง<br &sol;>&NewLine;ลังเทื่อนั่งกอดเข่าโสกา<br &sol;>&NewLine;เห็นเขามากะจัดแจงเป็นคู่<br &sol;>&NewLine;โตผมอยุ่เยี่ยงนี้คนเดียว<br &sol;>&NewLine;เพราะบ่มีไผเหลียวเห้นฮอดตะงอน<br &sol;>&NewLine;หรือแม่นตั้งแต่ก่อนทำบาปเวรมา<br &sol;>&NewLine;เอานกเอากากะพากนางพากคู่<&sol;p>&NewLine;<p>คนอยุ่แบบคนเดียวดาย<br &sol;>&NewLine;เหงาตายล่ะก็ชัางหัวมัน<br &sol;>&NewLine;นี้แหละชีสิตของฉัน<br &sol;>&NewLine;กิจวัตรประจำวันคือเล่นพิณแก้เซ็ง<br &sol;>&NewLine;เรื่องก็ข่อยกะมีอยุ่หลาย<br &sol;>&NewLine;มากมายความสามารถมันยาว<br &sol;>&NewLine;ไม่เป็นตั้งแต่เรื่องจีบสาว<br &sol;>&NewLine;บ่ฮุ้สิกล่าวว่าไงใจอาย<br &sol;>&NewLine;ส่วนหลายชีวิตผู้บ่าว<br &sol;>&NewLine;คือคู่กินข้าวดูหนังด้วยกัน<br &sol;>&NewLine;แต่ว่าชีวิตของฉัน แต่ว่าชีวิตของฉัน<br &sol;>&NewLine;มันแสนลำพันไม่มีคู่เคียงกาย<br &sol;>&NewLine;แสนรำพันไม่มีคู่เคียงกาย<br &sol;>&NewLine;ตายคราวนี้เป็นพี่มันบ่ซ่วง<br &sol;>&NewLine;มักผู้ใด่แล้วกะแล้วบ่มีกล้าทักทาย<br &sol;>&NewLine;ฮุ้ขี้ฮ้ายอย่าสิปากนำไผ<br &sol;>&NewLine;ใจมันยังคาใจมักไผอดกลั้น<br &sol;>&NewLine;ลักทีนั้นฝันนอนว่ามีคู่<br &sol;>&NewLine;ฝันว่ามีคู่ซ่อนนอนร่วมยังคืน<br &sol;>&NewLine;สะเดิดฟื้นนอนตื่นตกใจ<br &sol;>&NewLine;จักแม่นไผสิมานอนซ่างฝันไปได้<br &sol;>&NewLine;ลักทีนั้นเห้นเขาเป็นคู่<br &sol;>&NewLine;ยามกินข้าวและน้ำยังได้ฮ่วมกัน<br &sol;>&NewLine;โตว่านั้นแฮ่งอยุ่คนเดียวอยุ่ผู้เดียว<br &sol;>&NewLine;อยุ่ผู้เดียวจนชินห่าตำมันนี้<br &sol;>&NewLine;เวรฮูขี่หยังเด้แต่ก่อน<br &sol;>&NewLine;ฮูขี่หยังเด้แต่ก่อน<br &sol;>&NewLine;ยังบ้มีผู้ซ้อนนอนร่วมกับเขา<br &sol;>&NewLine;บางเทือเอ้าเอ๋ากะซางหัวมัน<br &sol;>&NewLine;ถือว่าเวรทำมาซางตำมันนี้<br &sol;>&NewLine;กรรมฮูขี้เป็นหยังเด้พรากดี<br &sol;>&NewLine;หรือแมนซาตแต่กี้ประทานขี้ไห้แต่หมา<br &sol;>&NewLine;แต่หมาประทานขี้ไห้แต่หมา<&sol;p>&NewLine;