เนื้อเพลง ลำมัจฉาฮิโนกิ – จ๋า เกวริน

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; ลำมัจฉาฮิโนกิ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>จ๋า เกวริน<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2565 &sol; 2022<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>โอละนอ<br &sol;>&NewLine;ป่าลาแก้มพี่น้องป่าลา<br &sol;>&NewLine;คอนนิจิวะ แปลว่า สวัสดี<br &sol;>&NewLine;อีนางนาฏนารีอยู่แดนที่ ญี่ปุ่น<br &sol;>&NewLine;แก้มกะสีจูนพูนงามเลิศโสภา<br &sol;>&NewLine;ฉันเป็นนางมัทฉาซื่อว่า ฮิโนกิ<br &sol;>&NewLine;คิ้วคาดโค้งซิกงิ แข่วหว่อง ดังโม<br &sol;>&NewLine;ทางพิสบกะโป ขาโขง ก้นขอด<br &sol;>&NewLine;งามไปเบิดตลอดงามฮอดส้นหน่อง<br &sol;>&NewLine;วาจานั้นกะค้องค่องยามป้อยด่าคน<br &sol;>&NewLine;นางนี้เป็นฮ้อนฮนย้อนความฝันคิดมาก<br &sol;>&NewLine;ฝันเห็นพญานาคหลากสีเกี้ยวก่าย<br &sol;>&NewLine;ตั้งแต่น้อยจนใหญ่บ่เคยพ้อพบพาน<br &sol;>&NewLine;นางนี่เกิดสงสัย คือสิอยู่ใน<br &sol;>&NewLine;ด้านมหาสมุทรแปซิฟิก ทะเลก้วง<br &sol;>&NewLine;โอย ละน้อ ว่าแล้วสุบหางแหว่งแยงคีง<br &sol;>&NewLine;แล้วเลสโก &lpar;let go&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>&lpar;เดินกลอน&rpar;<br &sol;>&NewLine;ละแม่นว่าเด้อนาย คาวนี้ได้ว่ายออกจากที่<br &sol;>&NewLine;ฮิโนกิ มัทฉาน้อยลอยล่องทะเลหลวง<br &sol;>&NewLine;นาวาก้วงเขตข่วงแปซิฟิก<br &sol;>&NewLine;กระดิกหางกลางวังเวินเพลิดเพลินพระทัยน้อง<br &sol;>&NewLine;มองเบิ่งก้ำฝูงฉลาม หรือว่า shark<br &sol;>&NewLine;ผัดบ่มีพยานาคคือด้ามดั่งฝัน<br &sol;>&NewLine;ว่าแล้วดั้นดันดุ่งลอยหา<br &sol;>&NewLine;เห็นหมู่ฝูงโลมาตบตีบอลเลย์<br &sol;>&NewLine;เฮโฮฮ้องฟองฟาดเฟือดขุ่น<br &sol;>&NewLine;แมงกระพรุนและม้าน้ำโชว์กล้ามตีมวย<br &sol;>&NewLine;เฮ็ด อ้วยซ้วยนวยหน่อประการัง<br &sol;>&NewLine;แกะขี้ดังให้ปลาทูแล้วถูสบู่ให้โอโทโร่<br &sol;>&NewLine;ปลานีโม้นอนนาเลี้ยงไก่<br &sol;>&NewLine;นางจั่งลอยเข้าไกล้เลยเอิ้นเอ่ยถาม<&sol;p>&NewLine;<p>&lpar;ลำเดิน&rpar;<br &sol;>&NewLine;ฉันมีนามว่า ฮิโนกิ<br &sol;>&NewLine;ลอยมาจากถิ่นที่ญี่ปุ่นเอเชีย<br &sol;>&NewLine;วนว่ายตามท่อน้ำเสีย<br &sol;>&NewLine;ร่างกายอ่อนเพลียกว่าจะถึงทะเล<br &sol;>&NewLine;เดี้ยนตามหาพยานาค<br &sol;>&NewLine;สุดแสนลำบากมาหายากแท้เด<br &sol;>&NewLine;เห็นแต่ปลากระเบนดังเป<br &sol;>&NewLine;พวกปลาซิวละเทตีปิงปองอยู่กับปลิง<&sol;p>&NewLine;<p>ถือว่าเอาบุญสาหล่า<br &sol;>&NewLine;ให้บอกพี่มาถ้ารู้ความจริง<br &sol;>&NewLine;เดี๋ยวตักตบด้วยสวิง<br &sol;>&NewLine;แล้วเอาไปย่างปิ้งให้งูสิงกินใต<br &sol;>&NewLine;นีโม้ก็กลัวตัวสั่น<br &sol;>&NewLine;แล้วจึงวาจาลั่นเร็วพลันบอกไป<br &sol;>&NewLine;แปซิฟิกมีพยานาคซะที่ไหน<br &sol;>&NewLine;ต้องไปเมืองไทยถึงจะได้เจอะเจอ<&sol;p>&NewLine;<p>&lpar;เดินกลอน&rpar;<br &sol;>&NewLine;thank you เด้อเสนอคำบอกกล่าว<br &sol;>&NewLine;นางกะลอยฟั่งฟ้าวทะยานมุ่งมุดหา<br &sol;>&NewLine;ฮอดเบื้องหน้าป้ายว่าอ่าวไทย<br &sol;>&NewLine;ได้พักเถียงพี่ปลาวาฬเพิ่นเลี้ยงฟาร์มหมูน้อย<br &sol;>&NewLine;พลอยพักยั้งเลยนั่งกินข้าวเที่ยง<br &sol;>&NewLine;อีนางน้อยก่ำเกี้ยงอิ่มแล้วกะเหล่าหนี<br &sol;>&NewLine;ฮอดหว่างนี้เป็นที่ศาลา<br &sol;>&NewLine;เห็นแต่อาวปลาหมึกเพิ่นนั่งสานติ๊บข้าว<br &sol;>&NewLine;ขอถามเจ้าเด้ออาวอย่าฟ้าวว่า<br &sol;>&NewLine;ดิฉันขอถามว่าพญานาคอยู่ใส<br &sol;>&NewLine;ปลาหมึกได้หัวเราะขำขัน<br &sol;>&NewLine;ตั้งแต่ฉันเกิดมาบ่เคยเห็นพอดี้<br &sol;>&NewLine;มีแต่เอี่ยนน้อยลอยวนน้ำแก่ง<br &sol;>&NewLine;อย่าสิมาแถลงเว้าเด้อเจ้าฮิบฟ้าวหนี<br &sol;>&NewLine;โตนางนี้เสีย self พอประมาณ<br &sol;>&NewLine;มาสงสารโตกูบู๋มาไกลล้ำ<br &sol;>&NewLine;มองดูก้ำเห็นดำ ๆ ลอยเสิ่น<br &sol;>&NewLine;อีนางเลยเวิ่นพุ่งทะยานมุ่งโดยไว<br &sol;>&NewLine;พออยากไห่ดิ้นตายคาหนอง<br &sol;>&NewLine;เห็นแต่ฟองสีดำผัดแม่นเรือดำน้ำ<br &sol;>&NewLine;เรือดำน้ำไทยแลนด์ขี้กระต่าย<br &sol;>&NewLine;เครื่องบ่มียิงบ่ได้แม่นไผซื้อห่ามึง<br &sol;>&NewLine;นางนั่งซึ้งโศกาเหลือแสน<br &sol;>&NewLine;มาไทยแลนด์บ่เจอดอกเด้อพญานาค<br &sol;>&NewLine;มีอย่างมากเรือดำน้ำขี้กะเถ่อ<br &sol;>&NewLine;ลอยทะเลเฮ็ดเพ้อเว้ออีนางเก้อนั่งขำ<br &sol;>&NewLine;นั่งขำอีนางเก้อนั่งขำ<br &sol;>&NewLine;สมควรล้ำจบบั้นประพันธ์กลอน<br &sol;>&NewLine;อาริกาโต๊ะ โกไซมัส<&sol;p>&NewLine;