เนื้อเพลง พระยากง-พระยาพาน – ไวพจน์ เพชรสุพรรณ

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; พระยากง-พระยาพาน<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>ไวพจน์ เพชรสุพรรณ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>จะกล่าวภาษิต ลิขิตสวรรค์<br &sol;>&NewLine;เรื่องพระยากงพระยาพาน<br &sol;>&NewLine;ฟังแล้วเศร้าใจ<br &sol;>&NewLine;พระยากงผู้เป็นบิดา<br &sol;>&NewLine;ครอบครองพาราอันยิ่งใหญ่<br &sol;>&NewLine;วันหนึ่งมเหสีฝันไปว่า<br &sol;>&NewLine;ได้เพชรงามหนักหนา<br &sol;>&NewLine;แล้วก็แตกสลาย<br &sol;>&NewLine;จึงกราบทูลพระราชา<br &sol;>&NewLine;ให้เรียกโหรมาให้ช่วยทำนาย<br &sol;>&NewLine;ฝ่ายว่าโหรทำนายทายทัก<br &sol;>&NewLine;จะได้โอรสน่ารัก<br &sol;>&NewLine;เก่งเหลือหลาย<br &sol;>&NewLine;หากแต่ว่าโอรสนั้น<br &sol;>&NewLine;มีภัยมหันต์เลี้ยงไว้ไม่ได้<br &sol;>&NewLine;เมื่อถึงกำหนดคลอดบุตรา<br &sol;>&NewLine;นำพานทองมารองรับไว้<br &sol;>&NewLine;แล้วตรัสสั่งไม่รีรอ<br &sol;>&NewLine;เอากุมารใส่หม้อลอยน้ำไป<br &sol;>&NewLine;ยายหอมจอมเศรษฐี<br &sol;>&NewLine;อยู่ริมวารีเห็นเก็บมาเลี้ยงไว้<br &sol;>&NewLine;ตั้งชื่อให้ว่าลูกพาน<br &sol;>&NewLine;รักและสงสารเหมือนลูกในไส้<br &sol;>&NewLine;พอเข้าเกณฑ์ในการเรียน<br &sol;>&NewLine;พาไปฝากพระครูเถียร<br &sol;>&NewLine;เรียนเก่งกว่าใคร<br &sol;>&NewLine;อายุย่างสิบแปดพอรู้เรื่อง<br &sol;>&NewLine;ตั้งตัวเป็นเจ้าเมือง<br &sol;>&NewLine;คิดการใหญ่<br &sol;>&NewLine;รวบรวมพลเมือง<br &sol;>&NewLine;ได้ตามประสงค์<br &sol;>&NewLine;ไปตีเมืองพระยากง โดยทันใด<br &sol;>&NewLine;เกิดศึกระหว่างพ่อกับลูก<br &sol;>&NewLine;พระยากงเลยถูก<br &sol;>&NewLine;ฟันคอขาดตาย<br &sol;>&NewLine;พระยาพานได้ขึ้นครองราช<br &sol;>&NewLine;ก็เป็นกษัตริย์<br &sol;>&NewLine;แทนพระยากงทันใด<br &sol;>&NewLine;พระมเหสีเกิดความงวยงง<br &sol;>&NewLine;เห็นธรรมรงค์กษัตริย์องค์ใหม่<br &sol;>&NewLine;ว่าจำได้เคยให้ลูกรักของแม่<br &sol;>&NewLine;เวรกรรมแท้แท้ มีอันเป็นไป<br &sol;>&NewLine;จึงเล่าเหตุการณ์<br &sol;>&NewLine;กันหนอว่าให้ฟัง<br &sol;>&NewLine;ถึงเรื่องทุกอย่างจนเข้าพระทัย<br &sol;>&NewLine;จอมกษัตริย์แสนเศร้าอุรา<br &sol;>&NewLine;ก้มกราบมารดาแล้วร้องไห้<br &sol;>&NewLine;ตัวลูกนี้มีบาปหนา<br &sol;>&NewLine;ได้ฆ่าบิดาโดยไม่ตั้งใจ<br &sol;>&NewLine;ลูกฆ่าพ่อโดยไม่รู้ตัว<br &sol;>&NewLine;สร้างแต่ความชั่วมหันตภัย<br &sol;>&NewLine;โกรธยายหอม<br &sol;>&NewLine;ไม่บอกความเป็นมา<br &sol;>&NewLine;ให้ประหารชีวาให้วางวาย<br &sol;>&NewLine;หวลคิดถึงพระคุณทั้งสอง<br &sol;>&NewLine;จึงสร้างเจดีย์ทองขึ้นถวาย<br &sol;>&NewLine;ตั้งแต่วันนั้นมา<br &sol;>&NewLine;ถือศีลภาวนาไปจนวันตาย<&sol;p>&NewLine;