เนื้อเพลง คนบนฟ้า – Snoopking

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; คนบนฟ้า<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Snoopking<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2565 &sol; 2022<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>ฉันชอบมองไปที่สุดแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ใกล้เส้นของปลายขอบฟ้า<br &sol;>&NewLine;ดวงดาวนับร้อยกระทบสายตา<br &sol;>&NewLine;ถึงฉันตอนยามเหนื่อยล้า<&sol;p>&NewLine;<p>สว่างแค่ไหนสุดแดนแคว้นใด<br &sol;>&NewLine;ก็ไม่อาจเอื้อมไปหา<br &sol;>&NewLine;ชอบเผลอมองไปถึงแดนแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ให้ใกล้ถึงคนบนฟ้า เพื่อที่จะมองลงมา<&sol;p>&NewLine;<p>ฉันยังพยายามสร้างในเสียงเพลง<br &sol;>&NewLine;เวลาที่ใจคนมันเริ่มเปลี่ยน<br &sol;>&NewLine;ฉันยังพร่ำร้องก็หัวใจฟ้อง<br &sol;>&NewLine;กับเข็มนาฬิกา ที่เดินบนทางเสี่ยง<&sol;p>&NewLine;<p>ส่งเสียงเพลง ส่งไปถึงบนฟ้า<br &sol;>&NewLine;และหวังว่าใครสักคนได้มองมาจากบนนั้น<br &sol;>&NewLine;เพราะกูรู้มีพบมีจาก<br &sol;>&NewLine;ตอนเจอความสุขต้องพบลำบาก<br &sol;>&NewLine;ก่อนจะเป็นเพลงต้องจดกระดาษ<br &sol;>&NewLine;ทุกคนต้องพลาด<&sol;p>&NewLine;<p>และกูยังเล่าเรื่องตัวเองเหมือนภาพถ่าย<br &sol;>&NewLine;ให้คุณได้ยินทุกเสียงเมโลดี้เป็นภาพฉาย<br &sol;>&NewLine;และในทุกทางเดิน ที่เพื่อนเคยเดิน เมื่อยามเพลิน<br &sol;>&NewLine;ตอนนี้มึงห่างไกลลับ กับทุกความหมาย<br &sol;>&NewLine;ล่องลอยไปตามเพลิง<&sol;p>&NewLine;<p>แต่กูรู้สึกว่ามึงต้องมองลงมา<br &sol;>&NewLine;ฟังเสียงของแม่ที่เวียนวับหายไปลับตา<br &sol;>&NewLine;แต่ความทรงจำไม่อาจจะลับหายไปทันที<br &sol;>&NewLine;ถึงหลับตามองเข็มนาฬิกาไม่อาจจะย้อนสักนาที<br &sol;>&NewLine;จึงลืมตามองราตรี<&sol;p>&NewLine;<p>ฉันชอบมองไปที่สุดแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ใกล้เส้นของปลายขอบฟ้า<br &sol;>&NewLine;ดวงดาวนับร้อยกระทบสายตา<br &sol;>&NewLine;ถึงฉันตอนยามเหนื่อยล้า<&sol;p>&NewLine;<p>สว่างแค่ไหนสุดแดนแคว้นใด<br &sol;>&NewLine;ก็ไม่อาจเอื้อมไปหา<br &sol;>&NewLine;ชอบเผลอมองไปถึงแดนแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ให้ใกล้ถึงคนบนฟ้า เพื่อที่จะมองลงมา<&sol;p>&NewLine;<p>ถ้าหากว่าดาวไม่เคลื่อนขยับ<br &sol;>&NewLine;กูคงเมินแหวนเงินทองและเครื่องประดับ<br &sol;>&NewLine;ถ้าพรวิเศษ เหนือเลือดกระอัก<br &sol;>&NewLine;กูคงจะเสกให้ทุก ๆ คนเป็นอมตะ<&sol;p>&NewLine;<p>และในบางคืนที่คนเห็นกูเมามาย<br &sol;>&NewLine;ไม่ใช่ว่ากูจะไม่ยินเสียงอดีตตายาย<br &sol;>&NewLine;ไม่ใช่ว่ากูจะไม่ยินเสียงถึงแม่ลอยมา<br &sol;>&NewLine;มันทำให้กูได้เกินอธิบาย กว่าที่มึงเห็นทั้งสองตา<&sol;p>&NewLine;<p>เวลาที่ท้อแท้และใจอ่อน<br &sol;>&NewLine;ฉันยังคงลุกไหว แต่ใจฝ่อ<br &sol;>&NewLine;แค่ไม่ได้อธิบายให้ใครว่าสาธยาย<br &sol;>&NewLine;เดี๋ยวมันก็ผ่านพ้นไปให้เราย้อน<&sol;p>&NewLine;<p>นึกถึงฤดูหนาวในปีก่อน<br &sol;>&NewLine;เธอบอกเธออยู่ไหวไม่ใจอ่อน<br &sol;>&NewLine;ไม่ทำให้เสียเวลา และไม่ได้มีน้ำตา<br &sol;>&NewLine;เราแค่เดินคนละทางเราอาจเดินคนละทาง<&sol;p>&NewLine;<p>ฉันชอบมองไปที่สุดแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ใกล้เส้นของปลายขอบฟ้า<br &sol;>&NewLine;ดวงดาวนับร้อยกระทบสายตา<br &sol;>&NewLine;ถึงฉันตอนยามเหนื่อยล้า<&sol;p>&NewLine;<p>สว่างแค่ไหนสุดแดนแคว้นใด<br &sol;>&NewLine;ก็ไม่อาจเอื้อมไปหา<br &sol;>&NewLine;ชอบเผลอมองไปถึงแดนแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ให้ใกล้ถึงคนบนฟ้า &lpar;เพื่อที่จะมองลงมา&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>ฉันชอบมองไปที่สุดแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ใกล้เส้นของปลายขอบฟ้า<br &sol;>&NewLine;ดวงดาวนับร้อยกระทบสายตา<br &sol;>&NewLine;ถึงฉันตอนยามเหนื่อยล้า<&sol;p>&NewLine;<p>สว่างแค่ไหนสุดแดนแคว้นใด<br &sol;>&NewLine;ก็ไม่อาจเอื้อมไปหา<br &sol;>&NewLine;ชอบเผลอมองไปถึงแดนแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ให้ใกล้ถึงคนบนฟ้า เพื่อที่จะมองลงมา<&sol;p>&NewLine;