เนื้อเพลง เด็กวัด – Thug Life

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; เด็กวัด<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Thug Life<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2564 &sol; 2021<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>กูผ่านชีวิต จากวัดสุทธิวราราม<br &sol;>&NewLine;ย้อนไปตอน ม&period;4 ที่ดูดบุหรี่ในอาคาร<br &sol;>&NewLine;กูทำทั้งเรื่องที่เลวระยำ อีกทั้งทำอนาจาร<br &sol;>&NewLine;แต่ไม่เคยลืมทุกวันที่มี ขอบคุณวันนี้ครับอาจารย์<&sol;p>&NewLine;<p>ไอ้สัสกูมาไกลกว่าตอนแรกที่แรปมา<br &sol;>&NewLine;กูเริ่มลองแบตตอนอายุ 14<br &sol;>&NewLine;ตอนที่รุ่นพี่ยื่นไฟแช็คมา<br &sol;>&NewLine;พวกกูน่ะโหนสองแถวกลับบ้าน<br &sol;>&NewLine;ไม่มีหรอกตังค์นั่งแกรปคาร์<br &sol;>&NewLine;จากเด็กนี่สายกางเกงกากี<br &sol;>&NewLine;วันนี้กูกลายเป็นแรปสตาร์<&sol;p>&NewLine;<p>เรียนกูไม่เรียน เรียนกูไม่เรียน<br &sol;>&NewLine;เพราะว่าครูให้กูเรียน แต่ว่ากูก็ไม่เรียน<br &sol;>&NewLine;เรียนกูไม่เรียน เรียนกูไม่เรียน<br &sol;>&NewLine;พ่อแม่ให้กูเรียน แต่ว่ากูก็ไม่เรียน<&sol;p>&NewLine;<p>ศาลารัชดาสถาปนากากีขาสั้น<br &sol;>&NewLine;ดอกบัวที่เบ่งบาน ที่บูรพาใครมีปัญหาป่ะ<br &sol;>&NewLine;ลมพายุสลาตัน เพื่อนพี่น้องปรึกษากัน<br &sol;>&NewLine;ดอกบัวเป็นสัญลักษณ์บนชุดพละ<br &sol;>&NewLine;ดึงเราเข้าหากัน<&sol;p>&NewLine;<p>ยังไม่ลืมหินแม้ผลัดถิ่นไปไกลลับ<br &sol;>&NewLine;ม&period; 1 รุ่น 99 ในแต่ละก้าวพวกกูใส่ใจครับ<br &sol;>&NewLine;หัวเข็มขัดกูเงาวับ ดุริยางค์คนยอมรับ<br &sol;>&NewLine;8 โมงหน้าเสาธง คนเรียงแถวเป็นกองทัพ<br &sol;>&NewLine;ห้องสลับแต่ละวิชา เอ่อชวนนักเรียนไปห้องพระ<br &sol;>&NewLine;กูยังเด็กอ่ะตอนนั้นไม่ฟังหรอก<br &sol;>&NewLine;ค่อยไปส่งตอนใกล้วันสอบ<br &sol;>&NewLine;พักไม่ได้ต้องหาควันลงปอด<br &sol;>&NewLine;รอบสนามเด็กวิ่งกันจนหอบ<br &sol;>&NewLine;ปอดแหกรุ่นกูไม่มีหรอก<br &sol;>&NewLine;ตอแยโดนลูกพี่กูสอด<br &sol;>&NewLine;ออกดังหรือออกแบบ เอาตัวรอดไม่อ่อนแอ<br &sol;>&NewLine;ดูต้นทางไปสอดแนม ไปตีซี้ พวกปลอกแดง<br &sol;>&NewLine;โรงเรียนเราไม่เคยเก่า ดั่งคำสอนบัวมีสี่เหล่า<br &sol;>&NewLine;มึงเลือกเอาจะเอาอากาศโอโซน<br &sol;>&NewLine;หรือจมดิ่งเป็นบัวใต้โคลนตม<&sol;p>&NewLine;<p>ม&period;ต้น ม&period;ปลายกูจบจากชายล้วน<br &sol;>&NewLine;อยู่ในรั้วชมพูขาวเขียว<br &sol;>&NewLine;เก็บเกี่ยวเรื่องราวชีวิตไปหลายม้วน<br &sol;>&NewLine;อยู่กับเพื่อนกับพ้องพี่น้องเป็นแก๊งเป็นก๊วน<br &sol;>&NewLine;พวกกูนี่แหละเด็กวัดสุทธิวราราม<br &sol;>&NewLine;ลือนามให้พวกมึงรู้<&sol;p>&NewLine;<p>เติบโตมากูแยกได้หมด อันไหนมันควรไม่ควร<br &sol;>&NewLine;ไม่เกี่ยวว่ารวยไม่รวย ไม่มีคนอวย<br &sol;>&NewLine;แต่กูเรียนจนจบเองได้ไอ้ค&ast;ย<br &sol;>&NewLine;ตำราไม่ทบไม่ทวน นั่งยำกัญชาอาจารย์ไม่กวน<br &sol;>&NewLine;ทำตัวเหมือนมีปัญหา แต่กูมีใบจบให้แม่กูชัวร์<&sol;p>&NewLine;<p>เลือกโรงเรียนที่ใกล้บ้าน<br &sol;>&NewLine;แต่เสือกเดินตามถนนไปเรียนสาย<br &sol;>&NewLine;วิ่งหนีโดดเรียนกูไม่พลาด<br &sol;>&NewLine;แต่เสือกไปพลาด รองเท้าคู่ใหม่หาย<br &sol;>&NewLine;เลิกเรียนกลับบ้านพ่อแม่กูบอกว่าเตรียมเก็บอาการ<br &sol;>&NewLine;กัญชาไม่ค่อยไหว<br &sol;>&NewLine;ใส่ชุดนักเรียนเดินออกไปนอกบ้าน<br &sol;>&NewLine;พวกมึงไม่ต้องถามพวกกูว่าเรียนไหนอ่ะ<br &sol;>&NewLine;อะไรไม่ดีก็ฟังไม่ต้องไปทำตาม<br &sol;>&NewLine;Respect รุ่นเก่ารุ่นใหม่ รุ่นพี่ที่เป็นตำนาน<br &sol;>&NewLine;ชื่อเสียงเด็กวัดจากนี้กำลังจะก้องคำราม<br &sol;>&NewLine;ให้มึงคงไว้ในใจว่าวัดสุทธิวราราม<&sol;p>&NewLine;