เนื้อเพลง สู้ ๆ – CP สมิง Feat. แร็พอีสาน , 23Street, Tripple P

<p><b>เนื้อเพลง&colon; สู้ ๆ<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>CP สมิง Feat&period; แร็พอีสาน &comma; 23Street&comma; Tripple P<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>เพลงใหม่ 2559 &sol; 2016<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;หากอะไรไม่เป็นดั่งฝัน<br &sol;>&NewLine;หากว่าเธอต้องเจออย่างนั้น<br &sol;>&NewLine;หากว่าเราต้องตายด้วยกัน<br &sol;>&NewLine;อยากให้รู้ชั้นไม่เคยหวั่นไหว<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อไรเมื่อนั้นให้รู้ยังมีชั้น<br &sol;>&NewLine;มีกันและกันเธอคือสิ่งสำคัญ<br &sol;>&NewLine;เดินไปกะชั้นร้องไห้กะชั้น<br &sol;>&NewLine;ผ่านไปด้วยกันไม่ว่าวันไหน<&sol;p>&NewLine;<p>เช็ดน้ำตา เเล้วลืมเรื่องเก่า ๆ เจ็บส่ำนี้สักวันก็คงหาย<br &sol;>&NewLine;เรื่องพอส่ำนี้มันบ่พอตาย หนักกว่านี้เฮายังเคยผ่านมา<br &sol;>&NewLine;มันยังมีพรุ่งนี้หัยเฮาได้สู้กันไปอีก เเม้ในวันที่ท้อ<br &sol;>&NewLine;เฮาหยังสิมีกันเเละกัน มันบ่มีสิ่งใด เเม่นสิตายกะพร้อมลุยเเล้วกัน<br &sol;>&NewLine;ถึงว่ามันสิบ่รวย ถึงว่ามันสิบ่รวย กะส่างมัน<&sol;p>&NewLine;<p>จะไปสนละมันทำไมละว่าสวรรค์เลือกใคร<br &sol;>&NewLine;ปฐพีละก็ชะตากำหนดเพื่อใคร<br &sol;>&NewLine;คนอยู่กับพยัคฆ์และพลพรรคเพื่อนตายสู้<br &sol;>&NewLine;จนสุดท้ายไม่ว่าเรื่องใด<&sol;p>&NewLine;<p>ตะวันออกกะตะวันตกก็มีแต่กัลยานมิตร<br &sol;>&NewLine;จะไปใต้รึว่าไปเหนือก็มีแต่คนเชื่อใจ<br &sol;>&NewLine;ไปอีสานรึว่าภาคกลางก็มีแต่เพื่อนและพันธมิตร<br &sol;>&NewLine;จะเป็นที่ใดก็เจอพยัคฆ์กะเสือสมิงเรื่อยไป<&sol;p>&NewLine;<p>I’m A motherfucker city boy<br &sol;>&NewLine;everybody gonna calls me Cruel Pistol<br &sol;>&NewLine;Enemy they really call me what you gonna do<br &sol;>&NewLine;when them see me flip flow<br &sol;>&NewLine;Everybody gonna know me<br &sol;>&NewLine;professional only motherfucker what you waiting for<br &sol;>&NewLine;Put em in and put em up and getting right<br &sol;>&NewLine;with the terminated CP came split show<&sol;p>&NewLine;<p>อยู่ใต้ดินใต้ตมแต่เบ่งบานเหมือนบัว<br &sol;>&NewLine;เสือเวลาหมอบไม่ได้แปลว่าเสือกลัว<br &sol;>&NewLine;ให้เสือรวมกันศัตรูมันไม่เหลือชัวร์<br &sol;>&NewLine;ไม่รวยมีแต่ใจกับอาวุธทั้งเนื้อตัว<&sol;p>&NewLine;<p>เกิดมาทั้งทีต้องได้ดีเมื่อยังเป็น<br &sol;>&NewLine;อีกสามร้อยปีคนเค้าจะได้ยังเห็น<br &sol;>&NewLine;ให้คนทั้งหลายรู้ว่าเราคือใคร<br &sol;>&NewLine;ให้ชีพมลายต้องสร้างชื่อลือไกล<&sol;p>&NewLine;<p>หากอะไรไม่เป็นดั่งฝัน<br &sol;>&NewLine;หากว่าเธอต้องเจออย่างนั้น<br &sol;>&NewLine;หากว่าเราต้องตายด้วยกัน<br &sol;>&NewLine;อยากให้รู้ชั้นไม่เคยหวั่นไหว<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อไรเมื่อนั้นให้รู้ยังมีชั้น<br &sol;>&NewLine;มีกันและกันเธอคือสิ่งสำคัญ<br &sol;>&NewLine;เดินไปกะชั้นร้องไห้กะชั้น<br &sol;>&NewLine;ผ่านไปด้วยกันไม่ว่าวันไหน<&sol;p>&NewLine;<p>เช็ดน้ำตา เเล้วลืมเรื่องเก่า ๆ เจ็บส่ำนี้สักวันก็คงหาย<br &sol;>&NewLine;เรื่องพอส่ำนี้มันบ่พอตาย หนักกว่านี้เฮายังเคยผ่านมา<br &sol;>&NewLine;มันยังมีพรุ่งนี้หัยเฮาได้สู้กันไปอีก เเม้ในวันที่ท้อ<br &sol;>&NewLine;เฮาหยังสิมีกันเเละกัน มันบ่มีสิ่งใด เเม่นสิตายกะพร้อมลุยเเล้วกัน<br &sol;>&NewLine;ถึงว่ามันสิบ่รวย ถึงว่ามันสิบ่รวย กะส่างมัน<&sol;p>&NewLine;<p>แค่มึงมองดูแขนมึงและมองดูขามึงพอ<br &sol;>&NewLine;ถ้าเกิดว่ามึงยังมีมันอยู่ นี่ไม่ใช่เวลาท้อ<br &sol;>&NewLine;กูเคยเห็นคนขาขาดรับจ้างล้างจานเลี้ยงครอบครัว<br &sol;>&NewLine;เพราะงั้นถ้ามึงยังมีแขนขาครบ มึงไม่มีสิทธิ์กลัว<&sol;p>&NewLine;<p>ทุกอุปสรรค มันต้องใช้ความพยายามแก้<br &sol;>&NewLine;ไม่ใช่ว่าแบบเจอทางตันเข้าหน่อยก็ เอ๊ะ ชั้นยอมแพ้<br &sol;>&NewLine;เพราะบางทีการเจอทางตันมันไม่ได้หมายถึงมึงต้องหันหลัง<br &sol;>&NewLine;เพราะบางทีการเจอทางตันมันหมายถึงมึงต้องพังทลายมัน<&sol;p>&NewLine;<p>โอกาส คือสิ่งที่มึงต้องไล่ตามล่า<br &sol;>&NewLine;ไม่ใช่ว่านอนอยู่เฉยๆแล้วรอให้มันมาหา<br &sol;>&NewLine;ถ้ามัวรอแต่เทวดาเสกฝันนั้นให้<br &sol;>&NewLine;ถ้าเทวดาปีกหักแล้วมึงจะทำยังไง<&sol;p>&NewLine;<p>เส้นทางที่มึงเลือกใครก็รู้ว่ามันไกล<br &sol;>&NewLine;แต่อยู่ที่ตัวมึงเองพร้อมจะเสี่ยงกับมันมั๊ย<br &sol;>&NewLine;มึงต้องเลือก ว่าอยากจะเป็นเรื่องเล่าของลูกหลาน<br &sol;>&NewLine;รึอยากจะเป็นตาแก่นั่งบนรถเข็นคอยเสียดายวันวาน<&sol;p>&NewLine;<p>หากอะไรไม่เป็นดั่งฝัน<br &sol;>&NewLine;หากว่าเธอต้องเจออย่างนั้น<br &sol;>&NewLine;หากว่าเราต้องตายด้วยกัน<br &sol;>&NewLine;อยากให้รู้ชั้นไม่เคยหวั่นไหว<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อไรเมื่อนั้นให้รู้ยังมีชั้น<br &sol;>&NewLine;มีกันและกันเธอคือสิ่งสำคัญ<br &sol;>&NewLine;เดินไปกะชั้นร้องไห้กะชั้น<br &sol;>&NewLine;ผ่านไปด้วยกันไม่ว่าวันไหน<&sol;p>&NewLine;<p>เช็ดน้ำตา เเล้วลืมเรื่องเก่า ๆ เจ็บส่ำนี้สักวันก็คงหาย<br &sol;>&NewLine;เรื่องพอส่ำนี้มันบ่พอตาย หนักกว่านี้เฮายังเคยผ่านมา<br &sol;>&NewLine;มันยังมีพรุ่งนี้หัยเฮาได้สู้กันไปอีก เเม้ในวันที่ท้อ<br &sol;>&NewLine;เฮาหยังสิมีกันเเละกัน มันบ่มีสิ่งใด เเม่นสิตายกะพร้อมลุยเเล้วกัน<br &sol;>&NewLine;ถึงว่ามันสิบ่รวย ถึงว่ามันสิบ่รวย กะส่างมัน<&sol;p>&NewLine;<p>ได้เกิดมาเป็นคนมันกะดีส่ำใด๋<br &sol;>&NewLine;มันสิตายสิหยัง กะเเล้วเเต่วาสนา<br &sol;>&NewLine;มันสิทุกมันสิยาก กะเเล้วเเต่มันสินำพา<br &sol;>&NewLine;เรื่องของโชคชะตา กะอย่าไปสนหัวมัน<br &sol;>&NewLine;ทุกข์ป่านใด๋กะสู้ไปกับมัน &nbsp&semi;ยากป่านใด๋กะสู้ไปกับมัน<br &sol;>&NewLine;มันสิฮ้อนหรือสิหนาวกะหย่าวไปนำกัน<br &sol;>&NewLine;เเม่นว่ามันสิบ่รวย เฮากะยังสิมีกานนน<&sol;p>&NewLine;<p>อย่าไปท้อรอโชคชะตา<br &sol;>&NewLine;อย่ายอมแพ้มันเป็นของธรรมดา<br &sol;>&NewLine;แค่ลมกับฝนที่บังเอิญพัดมา<br &sol;>&NewLine;แค่รอเวลาเดี๋ยวพายุมันก็ซา<&sol;p>&NewLine;<p>เช็ดน้ำตา เเล้วลืมเรื่องเก่า ๆ เจ็บส่ำนี้สักวันก็คงหาย<br &sol;>&NewLine;เรื่องพอส่ำนี้มันบ่พอตาย หนักกว่านี้เฮายังเคยผ่านมา<br &sol;>&NewLine;มันยังมีพรุ่งนี้หัยเฮาได้สู้กันไปอีก เเม้ในวันที่ท้อ<br &sol;>&NewLine;เฮาหยังสิมีกันเเละกัน มันบ่มีสิ่งใด เเม่นสิตายกะพร้อมลุยเเล้วกัน<br &sol;>&NewLine;ถึงว่ามันสิบ่รวย ถึงว่ามันสิบ่รวย กะส่างมัน<&sol;p>&NewLine;