เนื้อเพลง ขอบคุณ – UMA (ยูม่า)

<p><b>เนื้อเพลง&colon; ขอบคุณ<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>UMA &lpar;ยูม่า&rpar;<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>Single ปี 2011<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;บางครั้งดูเหมือนฟ้าโหดร้ายเกินไป บางครั้งไม่เข้าใจ<br &sol;>&NewLine;ว่าทำไมฟ้าจึงมีแดด ลม ฝน พายุโหมกระหน่ำ<br &sol;>&NewLine;แต่สุดท้ายไม่ได้มอง ลองนึกย้อนลงไป<br &sol;>&NewLine;จึงได้เริ่มเข้าใจ ว่าทำไมชีวิตฉันถึงแกร่งกว่าใคร<&sol;p>&NewLine;<p>จึงอยากขอบคุณท้องฟ้าที่สาดแสงลงมา<br &sol;>&NewLine;ทำให้ฉันชินกับความร้อน และทนทานเวลาที่แสบตา<br &sol;>&NewLine;ขอบคุณหยาดฝนที่เปียกปอนกายา<br &sol;>&NewLine;ทำให้รู้ว่าถ้าไม่ยอมหลีกไกล ภัยจะมา<br &sol;>&NewLine;ขอบคุณพายุ ที่พัดพาสิ่งต่าง ๆ<br &sol;>&NewLine;ทำให้รู้ว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่าง<br &sol;>&NewLine;ขอบคุณตอนกลางคืน ที่มืดสลั่วเลือนลาง<br &sol;>&NewLine;ทำให้รู้ว่าต้องอดทนไม่นานจะเจอแสงสว่าง<&sol;p>&NewLine;<p>บางครั้งดูเหมือนฟ้าโหดร้ายเกินไป บางครั้งไม่เข้าใจ<br &sol;>&NewLine;ว่าทำไมฟ้าจึงมีแดด ลม ฝน พายุโหมกระหน่ำ<br &sol;>&NewLine;แต่สุดท้ายไม่ได้มอง ลองนึกย้อนลงไป<br &sol;>&NewLine;จึงได้เริ่มเข้าใจ ว่าทำไมชีวิตฉันถึงแกร่งกว่าใคร<&sol;p>&NewLine;<p>เฝ้ามองการจากไป ของเพื่อนมนุษย์ที่ทุกข์เข็น<br &sol;>&NewLine;ไม่มีสมบัติมาวางกอง มีเพียงหาเช้าและกินเย็น<br &sol;>&NewLine;ความสุขเล็กครั้งจะลิ้มรส ที่เหลือมันคือความลำเค็น<br &sol;>&NewLine;ปากกัดตีนถีบ เลือดตากระเด็นแต่นี้คือสิ่งที่กูเป็น<&sol;p>&NewLine;<p>มีล้มบ้าง มีลุกบ้าง มีท้อบ้าง<br &sol;>&NewLine;มีสิ่งต่าง ๆ แต่ไม่มีอยู่อย่างเดียว<br &sol;>&NewLine;นั้นคือหัวใจที่คิดจะเปลี่ยนทาง<br &sol;>&NewLine;แม้จะเหมือนว่าฟ้านั้นไม่เคยมองลงมาข้างล่าง<br &sol;>&NewLine;แต่ฉันรู้ว่าฟ้ารู้ ถึงความเป็นไปในสิ่งต่าง ๆ<br &sol;>&NewLine;รู้ถึงใจที่เข้มเข็ง รู้ถึงเนื้อหาแสลง<br &sol;>&NewLine;รู้ถึงเวลาที่ฉันนั้นจับไมค์ และใช้คำ ให้มันพลิกแพลง<br &sol;>&NewLine;เพราะว่าฉันเข้าใจ ถึงโลกบางครั้งที่เปลี่ยนแปลง<br &sol;>&NewLine;คำพูดบางคนเหมือนให้น้ำใจ แต่บางครั้งมันก็เสียดแทง<br &sol;>&NewLine;ใช่ ตัวฉันนั้นไม่ได้ดีเท่าไหร่<br &sol;>&NewLine;อาจเพราะคนสมัยนี้พอดีมาก ก็ยิ่งร้ายใส่<br &sol;>&NewLine;มันคงหมดไปแล้วกับยุคสมัยแห่งความใว้ใจ<br &sol;>&NewLine;เพราะว่าเดี๋ยวนี้พอใครร้ายมาเราทุกๆคนก็ร้ายไป<&sol;p>&NewLine;<p>บางครั้งดูเหมือนฟ้าโหดร้ายเกินไป บางครั้งไม่เข้าใจ<br &sol;>&NewLine;ว่าทำไมฟ้าจึงมีแดด ลม ฝน พายุโหมกระหน่ำ<br &sol;>&NewLine;แต่สุดท้ายไม่ได้มอง ลองนึกย้อนลงไป<br &sol;>&NewLine;จึงได้เริ่มเข้าใจ ว่าทำไมชีวิตฉันถึงแกร่งกว่าใคร<&sol;p>&NewLine;<p>เดินไปถึงจุดหมาย มองให้ข้ามผ่านความหลากหลาย<br &sol;>&NewLine;เจอให้รู้อะไรมากมาย หลับตาและตื่นมาเพื่อเจอพรุ่งนี้ต่อ<br &sol;>&NewLine;เกมความผิดหวังเหล่านั้น จำเพราะจะไม่ทำเหมือนฝัน<br &sol;>&NewLine;เวลาที่ผ่านไปปล่อยมันใว้ข้างหลัง<br &sol;>&NewLine;แล้วศรัทธาเพื่อหาความฝันต่อ<&sol;p>&NewLine;<p>บางครั้งดูเหมือนฟ้าโหดร้ายเกินไป บางครั้งไม่เข้าใจ<br &sol;>&NewLine;ว่าทำไมฟ้าจึงมีแดด ลม ฝน พายุโหมกระหน่ำ<br &sol;>&NewLine;แต่สุดท้ายไม่ได้มอง ลองนึกย้อนลงไป<br &sol;>&NewLine;จึงได้เริ่มเข้าใจ ว่าทำไมชีวิตฉันถึงแกร่งกว่าใคร<&sol;p>&NewLine;