เนื้อเพลง Yesterday – The Foolest

<p><b>เนื้อเพลง&colon; Yesterday<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>The Foolest<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>เพลงใหม่ 2560 &sol; 2017<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;Yeah อายุ 14 กูมองว่าปากกา มีราคา กว่าเวลา<br &sol;>&NewLine;ที่เอาหมึกลงไปร่าง ส่งการบ้านครู<br &sol;>&NewLine;พกสมุดหนึ่งเล่มที่ใครก็ห้ามดู<br &sol;>&NewLine;และก็เชื่อวาความฝันจะอยู่ข้าง ๆ กู<&sol;p>&NewLine;<p>ยังเขียนต่อไม่ว่ากี่สิบหน้า<br &sol;>&NewLine;หาสิ่งที่เพิ่มเติม เริ่มเดินไปถึง 15<br &sol;>&NewLine;ทำใจปิดหน้า ชิขิตฟ้า ที่ลิขิตว่า<br &sol;>&NewLine;สมุดต้องปิดปกความสวยงามจบตอน16<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะต้องจิตตกกับบทใหม่ที่ไม่ติดเบรก<br &sol;>&NewLine;พ่อกูพลักใสตอนกู 17<br &sol;>&NewLine;กูเลยรู้ว่าเวลาไม่ได้เข้าข้าง<br &sol;>&NewLine;เพราะต่อให้ต้องตาย เดียวดายก็ต้องก้าวข้าม<br &sol;>&NewLine;มีบางสิ่งวิ่งมาเข้าร่าง<br &sol;>&NewLine;คำว่าอดีตวุ่นวาย ผ่านกายตัวเท่า ๆ บ้าน<br &sol;>&NewLine;หรือต่อให้สับสนโหดร้ายสักแค่ไหน<br &sol;>&NewLine;จะไม่กลับไปแก้ไข<br &sol;>&NewLine;เพราะมันทำให้เป็นกูอย่างที่เล่า<&sol;p>&NewLine;<p>Blame my mind til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die &lpar;it&&num;8217&semi;s ok&rpar; &lpar;maybe&rpar;<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die &lpar;lowkey&rpar; &lpar;but still me&rpar;<&sol;p>&NewLine;&lbrack;Lvrk&rsqb;&NewLine;เห็นภาพโดยไม่ต้องคิดบอก<br &sol;>&NewLine;ว่าตอนไหนที่ตัวกูอยู่เพื่อไรห์ม<br &sol;>&NewLine;ใจกูยังจำและนึกถึงตลอด<br &sol;>&NewLine;ความรู้สึกต่างจากเมื่อวาน<br &sol;>&NewLine;และ และกูยังได้ดีทุกจำเรื่องราวแย่ ๆ<br &sol;>&NewLine;และกูยังจำได้ คงไม่ลืมแน่ ๆ<br &sol;>&NewLine;และกูยังจำได้ดีทุกคำสอนของแม่<br &sol;>&NewLine;และกูยังจำได้ดี แม้การกระทำไม่ดี<br &sol;>&NewLine;และ คงไม่ลืมแน่ ๆ<&sol;p>&NewLine;<p>ให้กูย้อนกลับไปปี 2010<br &sol;>&NewLine;บ้านกูแยกย้ายกันไปอยู่คนละทิศ<br &sol;>&NewLine;เป็นเวลาให้กูได้คิดกลอนตอนกลางดึก<br &sol;>&NewLine;ก่อนจะหลับตาพลางให้นึกถึงชีวิตการงานฝึก<&sol;p>&NewLine;<p>2011 และ 2012<br &sol;>&NewLine;ตัดสินใจเลิกลากับตำราและทุกคำสอน<br &sol;>&NewLine;ปล่อยให้เป็นไปตามฝันตามคำขอของใจ<br &sol;>&NewLine;ใครจะกังขา ไม่&excl; กูจะทำต่อ<br &sol;>&NewLine;ตรงไม่มียูเทิร์น เติมแล้วก็ยำต่อไป<&sol;p>&NewLine;<p>ตอน 2013 กุประสานสมองกับไมค์<br &sol;>&NewLine;ให้เด็กมันดูแล้วให้มันถามว่าเสียงของใคร<br &sol;>&NewLine;แค่คนธรรมดา &lpar;a Aha&rpar;<br &sol;>&NewLine;ก็คงเข้าใจในสิ่งที่กูสร้างมา<br &sol;>&NewLine;กู think about ถึงกัญชา &lpar;a Aha&rpar;<br &sol;>&NewLine;เขาปลุกกูมาในปี2015<br &sol;>&NewLine;มาปลุกในร่างของ Rapper ไม่ใช่ไอ้ขี้ยา<br &sol;>&NewLine;ครับท่าน ดูที่มาสะบ้าง<br &sol;>&NewLine;กูสร้างมาสะยาก &lpar;Yeah&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>&NewLine;Blame my mind til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die &lpar;it&&num;8217&semi;s ok&rpar; &lpar;maybe&rpar;<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die &lpar;lowkey&rpar; &lpar;but still me&rpar;<&sol;p>&NewLine;&lbrack;Pratyamic&rsqb;&NewLine;ถ้ามีโอกาส ก็จะไม่ย้อนกลับไป<br &sol;>&NewLine;ยังมีเรื่องราวอีกมายมายที่ยังไม่พร้อมออกไมค์<br &sol;>&NewLine;พอถึงเวลาเลือกเดิน แค่เตรียมความพร้อมกับใจ<br &sol;>&NewLine;เขียนสะท้อนออกไปบอกตัวเอง เพราะไม่รู้สึกตลอดไป<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่ว่าข้างหน้าต้องเจออะไร<br &sol;>&NewLine;อาจหนาวจนทนไม่ไหว<br &sol;>&NewLine;หรืออาจะร้อนเหมือนเผาด้วยไฟ<br &sol;>&NewLine;แค่เตรียมหัวใจให้พร้อมบนทางเลือกที่หวังด้วยใจ<br &sol;>&NewLine;ถึงมันจะร้อนหรือใครมาล้อมภูเขาด้วยภัย<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะประสบการ์ณจาก 9 ปีบน floor เต้นรำ<br &sol;>&NewLine;มันยังไม่สาแก่ใจเลยลองเล่นคำ<br &sol;>&NewLine;เปรยเปรียบว่ามองยอดผาไม่รอเส้นนำ<br &sol;>&NewLine;สายตากูจ้องหาเป้าหมาย และไม่ยอมเช่นกัน<&sol;p>&NewLine;<p>และกูแม่งจำได้ได้วันที่แม่งกูล้ม วันที่กูเจ็บ<br &sol;>&NewLine;เลยบอกไว้ก่อนว่ากูแม่งโง่จริง แต่ไม่เคยเข็ด<br &sol;>&NewLine;เลยจับเอาพวกโง่ ๆ มารวม กลายเป็น Foolest<br &sol;>&NewLine;จนทำให้กูเป็นกู ไอ้พวกไม่รู้ พวกมึงก็ดูดิ<br &sol;>&NewLine;ไอ้พวกไม่รู้ พวกมึงก็ดูดิ<br &sol;>&NewLine;ถ้ายังไม่รู้ ก็ลองดูดิ &lpar;Yeah&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>Blame my mind til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die &lpar;it&&num;8217&semi;s ok&rpar; &lpar;maybe&rpar;<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die<br &sol;>&NewLine;come to blame my mind<br &sol;>&NewLine;til the day I die &lpar;lowkey&rpar; &lpar;but still me&rpar;<&sol;p>&NewLine;