เนื้อเพลง แม่สาย – คาราบาว

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; แม่สาย<&sol;strong><br &sol;>ศิลปิน&colon; <strong>คาราบาว<&sol;strong><br &sol;>อัลบั้ม&colon; <strong>ไม่ทราบ<&sol;strong><a name&equals;'more'><&sol;a><&sol;p>&NewLine;<p>ฟากฟ้ายามเย็นเห็นแสงรำไร<br &sol;>อาทิตย์จะลับโลกไป พระจันทร์จะโผล่ขึ้นมา<br &sol;>หมู่มวนวิหก เหินลมอยู่กลางเวหา<br &sol;>จะกลับคืนสู่ชายคา ชายป่าคือแหล่งพักพิง<&sol;p>&NewLine;<p>แล้วน้องนางใยไม่เห็นกลับมา<br &sol;>จากไปตั้งหลายปีกว่า ท้องนาบ้านเราเหงาจัง<br &sol;>ลมหนาวพัดโบกโยกเรือนจนคล้ายจะพัง<br &sol;>ผู้เฒ่าตายายลงนั่งเหม่อรอด้วยใจเลื่อนลอย<&sol;p>&NewLine;<p>นกน้อยจากท้องนาราคาถูก à¹€à¸˜à¸­à¹€à¸›à¹‡à¸™à¸¥à¸¹à¸à¸—ี่ถูกพ่อแม่ขายไป<br &sol;>กตัญญูบิดา มารดาปานใด à¹à¸¡à¹ˆà¸ªà¸²à¸¢à¸ˆà¸²à¸à¹€à¸¡à¸·à¸­à¸‡à¹€à¸ˆà¸µà¸¢à¸‡à¸®à¸²à¸¢<br &sol;>ต้องไปสู่สังคมทราม<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อรู้สึกตัวก็สายเกินไป<br &sol;>หมื่นพันที่เธอผ่านชาย หัวใจเธอจึงเย็นชา<br &sol;>สังคมกระหน่ำซ้ำสองเธอต้องติดยา<br &sol;>ไม่คิดห้วนคืนบ้านนา ปรารถนาเพียงยาเมา<&sol;p>&NewLine;<p>ผู้เฒ่าล้มป่วยคนช่วยไปบอก<br &sol;>เธอจึงจากเมืองบางกอก หวังไปให้ทันเวลา<br &sol;>เอายาไปฝากเอาหมากเอาพลูเสื้อผ้า<br &sol;>แม่สายที่เธอจากมา เหมือนว่าจากว่าสายเกินไป<&sol;p>&NewLine;<p>นกน้อย กลับมาแค่ทันพระสวด<br &sol;>ใครเล่าเจ็บปวด รวดร้าวเท่าสาวเมืองเหนือ<br &sol;>สังคมเมืองไทย ใครฟังเค้าคงไม่เชื่อ<br &sol;>ขายกินหมดแล้วเอื้องเหนือ ให้กับชายที่อู้บ่อจาง<&sol;p>&NewLine;