เนื้อเพลง No Time (Pratyamic) – The Foolest

<p><b>เนื้อเพลง&colon; No Time &lpar;Pratyamic&rpar;<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>The Foolest<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>เพลงใหม่ 2560 &sol; 2017<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;กูเด็กคนนึงนี่แหละ ที่ชอบ rap และก็ลงมือ &lpar;ใช่&rpar;<br &sol;>&NewLine;คนอื่นเขาหยุดแล้ว แต่กูยังคงยืน<br &sol;>&NewLine;ก่อนจะวาดไรห์ม ผ่านไมค์ ไปให้คนลือ<br &sol;>&NewLine;กับ rap ที่ดาษดื่น กลาดเกลื่อน เดี๋ยวก็คงลืม<br &sol;>&NewLine;แค่ทำให้ดีที่สุด ทำให้มันสนุก ทำเหมือนทฤษฎี<br &sol;>&NewLine;ห้คนต้องสดุดี เมื่อเราต้องหยุด &lpar;ใช่&rpar;<br &sol;>&NewLine;บันทึกลงในสมุด ไม่ว่าจะร้ายดี<br &sol;>&NewLine;ต้องเจอกับคนที่เหมือนร้าย<br &sol;>&NewLine;แต่คล้ายกับโดนเอาท้ายตี<&sol;p>&NewLine;<p>กูบอกตัวเองไม่ใช่เพื่อสอนใคร<br &sol;>&NewLine;บางครั้งก็ยอมเสียตับ เพื่อถนอมใจ<br &sol;>&NewLine;และบ่อยครั้ง ที่ทำไปเพราะไม่ประสงค์ใด<br &sol;>&NewLine;แค่จดจำเรื่องราว ก่อนจะปล่อยให้มันพ้นไป<br &sol;>&NewLine;และโจนทะยานไป ให้เหมือนกับอินทรี<br &sol;>&NewLine;เพราะก่อนเป็นผลงาน มันต้องเริ่มจากพิมพ์ดี<br &sol;>&NewLine;ก่อนสยายปีกโลดแล่นอยู่บนเอ็มวี<br &sol;>&NewLine;กูพอกับสิ่งที่พบ ถึงตกนรกกูก็ยินดี<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่มีเวลาให้ทำใจ กับสิ่งที่ผิดพลาด<br &sol;>&NewLine;จึงปฏิบัติตน ให้สมกับไรห์มที่วิจิตรวาด<br &sol;>&NewLine;ไม่ลีลา ไม่ปล่อยให้พรหมมาลิขิตฆาต<br &sol;>&NewLine;ไม่ใช่เพื่อนิพพาน ถึงแม้ต้องงมจมอีกสิบชาติ<br &sol;>&NewLine;ยังยินดี ถึงแม้มันเปลี่ยนแปลงไป<br &sol;>&NewLine;ก็เปลี่ยนมันเป็นแรงไฟ จากสิ่งที่เสียดแทงใจ ahha<br &sol;>&NewLine;ในตอนที่หยุด ให้โลกมันเหวี่ยงแทนไป<br &sol;>&NewLine;นั่นคือเหตุผลที่กูแค่บอก ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงใคร<&sol;p>&NewLine;<p>แล้วไง เพราะจุดยืนเรามันต่างกัน<br &sol;>&NewLine;เหตุผลที่มึงสงสัย จึงแยกหมอกออกไม่ต่างกควัน<br &sol;>&NewLine;กูหายใจเข้าออก ผ่านปอด ก่อนจะผ่านวัน<br &sol;>&NewLine;แค่ตอบที่มึงสงสัย ให้มึงเข้าใจ แม้ไม่อยากจำ<br &sol;>&NewLine;แค่อยากทำ บางคนก็อยากนำ<br &sol;>&NewLine;มันก็ไม่แปลกที่จะต้องทน แต่คนบางคนต้องตรากตรำ<br &sol;>&NewLine;ให้ rap เป็นเรื่องที่ต้องทำ จนวันที่กูถึงแก่กรรม<br &sol;>&NewLine;หรือจนกว่ากูจะ rap ไม่ไหว ในวันที่หัวกูปราศจากคำ<br &sol;>&NewLine;&lpar;จนกว่ากูจะลืมละไอ้เหี้ย&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>กูครุ่นคิดถึงวันข้างหน้าที่ยังไม่บังเกิด<br &sol;>&NewLine;เพื่อจะรังสรรค์แผนการที่มันบรรเจิด<br &sol;>&NewLine;และถ่ายทอดออกเป็นเพลงที่กำลังเปิด<br &sol;>&NewLine;เพื่อย้ำความต้องการ ของตัวเองตั้งแต่กำเนิด<br &sol;>&NewLine;ไม่หวัง ให้คนมาสักการะ ไม่ต้องเหมือนศรัทธาพระ<br &sol;>&NewLine;ไม่สนใครจะมารัก yeah<br &sol;>&NewLine;และผ่านที่เห็นมันเบลอแล้วตัดมาชัด<br &sol;>&NewLine;จึงรู้ว่าใครยังเชื่อใจ ข้างกายใน ปรัชญาวัชร<br &sol;>&NewLine;ahha ไม่อยากจะคาดเดาเรื่องอนาคต<br &sol;>&NewLine;แต่สิ่งที่คิดหวัง ไม่ใช่ยาหรือบรรดายศ<br &sol;>&NewLine;เข้าใจว่าในทุกครั้งที่ลลืมตา คือเวลาลด<br &sol;>&NewLine;แต่กูก็กลั้นใจ จะรอวันที่จะมาพบ<br &sol;>&NewLine;ถึงตัวตาย กูเหลือไว้แต่การกระทำ<br &sol;>&NewLine;กูพ่นออกเป็นเพลง เขียนฝากไว้เป็นลำนำ<br &sol;>&NewLine;เป็นเสี้ยวชีวิตที่กูบันทึกกันเป็นประจำ<br &sol;>&NewLine;ทำพวกชอบใจ บรรจุใส่ไว้ในวรรณกรรม<&sol;p>&NewLine;