เนื้อเพลง: No Time (Pratyamic)
ศิลปิน: The Foolest
อัลบั้ม: เพลงใหม่ 2560 / 2017
กูเด็กคนนึงนี่แหละ ที่ชอบ rap และก็ลงมือ (ใช่)
คนอื่นเขาหยุดแล้ว แต่กูยังคงยืน
ก่อนจะวาดไรห์ม ผ่านไมค์ ไปให้คนลือ
กับ rap ที่ดาษดื่น กลาดเกลื่อน เดี๋ยวก็คงลืม
แค่ทำให้ดีที่สุด ทำให้มันสนุก ทำเหมือนทฤษฎี
ห้คนต้องสดุดี เมื่อเราต้องหยุด (ใช่)
บันทึกลงในสมุด ไม่ว่าจะร้ายดี
ต้องเจอกับคนที่เหมือนร้าย
แต่คล้ายกับโดนเอาท้ายตี
กูบอกตัวเองไม่ใช่เพื่อสอนใคร
บางครั้งก็ยอมเสียตับ เพื่อถนอมใจ
และบ่อยครั้ง ที่ทำไปเพราะไม่ประสงค์ใด
แค่จดจำเรื่องราว ก่อนจะปล่อยให้มันพ้นไป
และโจนทะยานไป ให้เหมือนกับอินทรี
เพราะก่อนเป็นผลงาน มันต้องเริ่มจากพิมพ์ดี
ก่อนสยายปีกโลดแล่นอยู่บนเอ็มวี
กูพอกับสิ่งที่พบ ถึงตกนรกกูก็ยินดี
ไม่มีเวลาให้ทำใจ กับสิ่งที่ผิดพลาด
จึงปฏิบัติตน ให้สมกับไรห์มที่วิจิตรวาด
ไม่ลีลา ไม่ปล่อยให้พรหมมาลิขิตฆาต
ไม่ใช่เพื่อนิพพาน ถึงแม้ต้องงมจมอีกสิบชาติ
ยังยินดี ถึงแม้มันเปลี่ยนแปลงไป
ก็เปลี่ยนมันเป็นแรงไฟ จากสิ่งที่เสียดแทงใจ ahha
ในตอนที่หยุด ให้โลกมันเหวี่ยงแทนไป
นั่นคือเหตุผลที่กูแค่บอก ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงใคร
แล้วไง เพราะจุดยืนเรามันต่างกัน
เหตุผลที่มึงสงสัย จึงแยกหมอกออกไม่ต่างกควัน
กูหายใจเข้าออก ผ่านปอด ก่อนจะผ่านวัน
แค่ตอบที่มึงสงสัย ให้มึงเข้าใจ แม้ไม่อยากจำ
แค่อยากทำ บางคนก็อยากนำ
มันก็ไม่แปลกที่จะต้องทน แต่คนบางคนต้องตรากตรำ
ให้ rap เป็นเรื่องที่ต้องทำ จนวันที่กูถึงแก่กรรม
หรือจนกว่ากูจะ rap ไม่ไหว ในวันที่หัวกูปราศจากคำ
(จนกว่ากูจะลืมละไอ้เหี้ย)
กูครุ่นคิดถึงวันข้างหน้าที่ยังไม่บังเกิด
เพื่อจะรังสรรค์แผนการที่มันบรรเจิด
และถ่ายทอดออกเป็นเพลงที่กำลังเปิด
เพื่อย้ำความต้องการ ของตัวเองตั้งแต่กำเนิด
ไม่หวัง ให้คนมาสักการะ ไม่ต้องเหมือนศรัทธาพระ
ไม่สนใครจะมารัก yeah
และผ่านที่เห็นมันเบลอแล้วตัดมาชัด
จึงรู้ว่าใครยังเชื่อใจ ข้างกายใน ปรัชญาวัชร
ahha ไม่อยากจะคาดเดาเรื่องอนาคต
แต่สิ่งที่คิดหวัง ไม่ใช่ยาหรือบรรดายศ
เข้าใจว่าในทุกครั้งที่ลลืมตา คือเวลาลด
แต่กูก็กลั้นใจ จะรอวันที่จะมาพบ
ถึงตัวตาย กูเหลือไว้แต่การกระทำ
กูพ่นออกเป็นเพลง เขียนฝากไว้เป็นลำนำ
เป็นเสี้ยวชีวิตที่กูบันทึกกันเป็นประจำ
ทำพวกชอบใจ บรรจุใส่ไว้ในวรรณกรรม