เนื้อเพลง ข้าวของเครื่องใช้ – บี พีระพัฒน์

เนื้อเพลง&colon; ข้าวของเครื่องใช้<&sol;strong>
ศิลปิน&colon; บี พีระพัฒน์<&sol;strong>
อัลบั้ม&colon; Medium Rare<&sol;strong><&sol;a><&sol;p>&NewLine;

คิดว่ามันจะดี ไม่เจอหน้ากันอย่างนี้
ไม่มีใครชวนทะเลาะให้วุ่นวายใจ
ฉันไม่เป็นอะไร แต่โต๊ะ เก้าอี้ บันได
มันคอยเอาแต่ถามว่าเธออยู่ไหน<&sol;p>&NewLine;

แก้วน้ำ จานชาม และโคมไฟ ผ้าม่าน
ประตูเหงากันใหญ่ มันร้องเป็นเสียงเดียวว่าคิดถึง<&sol;p>&NewLine;

เธอได้ยินบ้างไหม คำว่าคิดถึงเธอมันคอยกวนใจ
ไม่ว่าอยู่ตรงไหน มันก็ยังได้ยินวนเวียนอย่างนี้
ทุกวินาทีที่ไม่มีเธอ นั้นเหมือนอะไรมันหายไป<&sol;p>&NewLine;

ห้องก็เป็นอย่างเดิม ข้าวของก็วางที่เดิม
แต่ฉันไม่รู้จะวางสายตาตรงไหน
ฉันน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เริ่มจะทนไม่ไหว
ที่ข้าวของเครื่องใช้มันบ่นว่าเหงา
หนังสือ โซฟา นาฬิกา ลิ้นชัก ตู้เย็น ตู้เสื้อผ้า
มันร้องเป็นเสียงเดียวว่าคิดถึง<&sol;p>&NewLine;

เธอได้ยินบ้างไหม คำว่าคิดถึงเธอมันคอยกวนใจ
ไม่ว่าอยู่ตรงไหน มันก็ยังได้ยินวนเวียนอย่างนี้
ทุกวินาทีที่ไม่มีเธอ นั้นเหมือนอะไรมันหายไป<&sol;p>&NewLine;

แก้วน้ำ จานชาม และโคมไฟ ผ้าม่าน
ประตูเหงากันใหญ่ มันร้องเป็นเสียงเดียวว่าคิดถึง<&sol;p>&NewLine;

เธอได้ยินบ้างไหม คำว่าคิดถึงเธอมันคอยกวนใจ
ไม่ว่าอยู่ตรงไหน มันก็ยังได้ยินวนเวียนอย่างนี้
ทุกวินาทีที่ไม่มีเธอ นั้นเหมือนอะไรมันหายไป<&sol;p>&NewLine;

เธอได้ยินบ้างไหม คำว่าคิดถึงเธอมันคอยกวนใจ
ไม่ว่าอยู่ตรงไหน มันก็ยังได้ยินวนเวียนอย่างนี้
ทุกวินาทีที่ไม่มีเธอ นั้นเหมือนอะไรมันหายไป<&sol;p>&NewLine;