เนื้อเพลง Idiot (รังเกียจ) – Chom Chumkasian (ชม ชุมเกษียร)

<p><b>เนื้อเพลง&colon; Idiot &lpar;รังเกียจ&rpar;<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>Chom Chumkasian &lpar;ชม ชุมเกษียร&rpar;<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>เพลงใหม่ 2560 &sol; 2017<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;อ่านหนังสือเล่มเดียวกัน เนื้อหาเดียวกัน<br &sol;>&NewLine;ความเข้าใจมันก็ยังไม่เหมือนกัน<br &sol;>&NewLine;ความคิดแย่ ๆ ที่ถูกสาน อาจกลับกลายเป็นหลักการ<br &sol;>&NewLine;ถ้าหากไม่ทิ้งมัน ถ้าหากยังทำไอ้ที่เราตั้งใจ<br &sol;>&NewLine;คนอื่นมองเช่นไร มันไม่สำคัญ<br &sol;>&NewLine;เท่ากับฉันยังคงรู้สึกดีที่ยังได้อยู่กับมัน นี่คือ<&sol;p>&NewLine;<p>หัวใจที่ร่ำร้อง หัวใจที่เธอแม่งรังเกียจ<br &sol;>&NewLine;ความคิดกูพิกล แต่ใจมึงพิการ<br &sol;>&NewLine;ไม่อาจสื่อสารกับใจ กับใจที่ร่ำร้อง<br &sol;>&NewLine;บางที่คงไม่พ้นที่จะต้องยอมให้เกลียดกันไป<br &sol;>&NewLine;ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีความหมายต่อกัน<&sol;p>&NewLine;<p>ha&excl; let&&num;8217&semi;s take it let&&num;8217&semi;s check it<br &sol;>&NewLine;yeah let think about it<br &sol;>&NewLine;let&&num;8217&semi;s make it better make it better<&sol;p>&NewLine;<p>เอาใจเขามาใส่ใจเราบางทีมันก็น่าจะเข้าใจ<br &sol;>&NewLine;จะก่อกำแพงแล้วอยู่บนหอคงต้องให้พ่อมึงเข้าไป<br &sol;>&NewLine;ถ้ามึงไม่คิดจะเปิดอะไร ไม่รู้ก็อยู่กันไป<br &sol;>&NewLine;เป็นแบบนี้แหละไม่เป็นไร ไม่เห็นลำบากอะไร<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่ผิดสักนิด ถ้ามึงจะคิดว่าพวกนี้มันดูแปลก<br &sol;>&NewLine;เดินตามถนนผู้คนก็หนีไม่ผิดอะไรถ้าจะแหวก<br &sol;>&NewLine;บางทีก็เหมือนอยู่บนสวรรค์ เดินเหินสบายทุกวัน<br &sol;>&NewLine;คิดไงก็ช่างหัวมัน ไม่วุ่นไม่วายดีเหมือนกัน<&sol;p>&NewLine;<p>จะดูคนที่ภายนอก ก็ดูเข้าไปให้ลึกอีกหน่อย<br &sol;>&NewLine;ถึงว่ามึงโดนไอ่คนดี ๆ แต่งตัวดี ๆ มาหลอกบ่อย ๆ<br &sol;>&NewLine;อย่างน้อยถ้ามึงไม่กล้าจะเป็นตัวเองก็อย่าไปพาล<br &sol;>&NewLine;ไม่ได้ไปเฟี้ยวอยู่บนกะบาลอ่ะ<&sol;p>&NewLine;<p>รำคาญกันทำไม จะเหยียดจะหยามก็เอาให้เพลิน<br &sol;>&NewLine;เชิญครับเชิญ เอาให้มัน เพราะกูก็เหยียดมึงเหมือนกัน<br &sol;>&NewLine;อย่าคิดว่าตัวสำคัญ<br &sol;>&NewLine;ไม่คิดจะถอยไปครึ่งหนึ่งกูก็จะรุกไปครึ่งหนึ่ง เพราะนี่คือ<&sol;p>&NewLine;<p>หัวใจที่ร่ำร้อง หัวใจที่เธอแม่งรังเกียจ<br &sol;>&NewLine;ความคิดกูพิกล แต่ใจมึงพิการ<br &sol;>&NewLine;ไม่อาจสื่อสารกับใจ กับใจที่ร่ำร้อง<br &sol;>&NewLine;บางที่คงไม่พ้นที่จะต้องยอมให้เกลียดกันไป<br &sol;>&NewLine;ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีความหมายต่อกัน<&sol;p>&NewLine;