เนื้อเพลง กวีบทเก่า – Paradox

เนื้อเพลง&colon; กวีบทเก่า<&sol;strong>
ศิลปิน&colon; Paradox &lpar;พาราด็อกซ์&rpar;<&sol;strong>
อัลบั้ม&colon; On The Rainbow<&sol;strong><&sol;a><&sol;p>&NewLine;

แต่ก่อนทุกครั้งทีไร ได้อ่านได้เห็นในบทกวี
แค่อ่านแล้วทิ้งมันไป ไม่เคยใยดีไม่ซึ้งชวนฝัน<&sol;p>&NewLine;

ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นเศร้า<&sol;p>&NewLine;

อ่านไปก็งั้นๆ เรื่องราวที่ซ้ำๆ อ่านไปยังขำซ้ำเติมเรื่องเก่า
ต้องมีคนสมหวัง ต้องมีคนชอกช้ำ ไม่จำไม่ซึ้งไม่เกี่ยวกับเรา<&sol;p>&NewLine;

จนวันที่เขาลืมเรา จู่ๆความเหงาก็เกิดมี
กลับเกิดลึกซึ้งในบทกวี ได้อ่านอีกทีน้ำตาจะไหล<&sol;p>&NewLine;

ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นเศร้า<&sol;p>&NewLine;

อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ &lpar;แต่มันไม่ขำเพราะเป็นตัวเรา&sol;ให้มันตอกย้ำซ้ำเติมใจเรา&rpar;
ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้ง กับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา<&sol;p>&NewLine;

เก็บความหมายทุกตอน เก็บอักษรทุกตัว อยู่ในหัวใจเราเข้าไปข้างใน
ให้มันช้ำไปอีก ให้มันช้ำเข้าไป ให้มันสาแก่ใจ ให้ช้ำกว่านี้<&sol;p>&NewLine;

อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ &lpar;แต่มันไม่ขำเพราะเป็นตัวเรา&sol;ให้มันตอกย้ำซ้ำเติมใจเรา&rpar;
ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้ง กับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา<&sol;p>&NewLine;

อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ &lpar;แต่มันไม่ขำเพราะเป็นตัวเรา&sol;ให้มันตอกย้ำซ้ำเติมใจเรา&rpar;
ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้ง กับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา<&sol;p>&NewLine;

ต้องเจ็บต้องช้ำเป็นอย่างตัวเรา<&sol;p>&NewLine;