เนื้อเพลง หนังสือรุ่น – ป้าง นครินทร์

<p><b>เนื้อเพลง&colon; หนังสือรุ่น<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>ป้าง นครินทร์<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>เลี่ยมทอง<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;เปิดออกมาดูโดยไม่ตั้งใจ ว่าจะได้เจอรูปเก่า<br &sol;>&NewLine;อยู่ในวันเวลาที่สดใส วันที่มีเราข้างกัน<br &sol;>&NewLine;ภาพเดิมๆก็หวนมา เปลี่ยนเวลากลับไปวันนั้น<br &sol;>&NewLine;ใจก็เหมือนสั่นๆ เกือบลืมกันแล้ว<&sol;p>&NewLine;<p>ต่างเดินกันไปตามทางของใคร<br &sol;>&NewLine;แยกไปค่อยๆไกลห่าง<br &sol;>&NewLine;อยู่ดีๆ วันนึงก็จางหาย<br &sol;>&NewLine;คลาดกันโดยไม่รู้ตัว<br &sol;>&NewLine;แต่เรื่องราวที่สวยงาม<br &sol;>&NewLine;อยู่อย่างเดิมไม่เคยหมองมัว<br &sol;>&NewLine;ในหนังสือเก่าๆ หนังสือรุ่นเราเล่มนี้<&sol;p>&NewLine;<p>รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน<br &sol;>&NewLine;เพ่งมองดูนานๆ น้ำตาก็มาคลอๆ<br &sol;>&NewLine;กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ<br &sol;>&NewLine;ค่อยๆลืมเลือนกันไป<br &sol;>&NewLine;ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน<br &sol;>&NewLine;เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง<&sol;p>&NewLine;<p>รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน<br &sol;>&NewLine;เพ่งมองดูนานๆ น้ำตาก็มาคลอๆ<br &sol;>&NewLine;กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ<br &sol;>&NewLine;ค่อยๆลืมเลือนกันไป<br &sol;>&NewLine;ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน<br &sol;>&NewLine;เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง<&sol;p>&NewLine;<p>เปิดไปดูเบอร์โทรไม่เห็นมี<br &sol;>&NewLine;ที่ลงไว้คือที่อยู่<br &sol;>&NewLine;หยิบปากกาบรรยายในจดหมาย<br &sol;>&NewLine;ว่าจำกันได้ไหมเธอ<br &sol;>&NewLine;ที่อยู่เดิมที่เขียนไป<br &sol;>&NewLine;หากเปลี่ยนแปลงก็คงไม่รู้<br &sol;>&NewLine;ได้แต่หวังกันไป<br &sol;>&NewLine;ความหลังคงไม่ตายจากเรา<&sol;p>&NewLine;