เนื้อเพลง เผลอ – ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ Feat. อิมเมจ สุธิตา, แสตมป์ อภิวัชร์

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; เผลอ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ Feat&period; อิมเมจ สุธิตา&comma; แสตมป์ อภิวัชร์<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>Single<&sol;strong> &lpar;2015&rpar;<br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>แค่เพียงเผลอไป แค่เพียงเผลอไป<br &sol;>&NewLine;แค่เพียงเผลอไป ในวันนั้น รู้ไหม<br &sol;>&NewLine;ไม่ทันรู้ตัว ไม่ทันรู้ตัว<br &sol;>&NewLine;ก็เลยเผลอตัว ไปด้วยกัน<&sol;p>&NewLine;<p>นั่นแหละ ทุก ๆ อย่างก็เลย<br &sol;>&NewLine;ต้องเปลี่ยนไปเลย จากนั้น<br &sol;>&NewLine;ทั้งที่ความเป็นจริง เราเป็นแค่สิ่งกระทบกัน<&sol;p>&NewLine;<p>ธรรมดา &lpar;อ๋อเหรอ&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>ตามองตา สายตาก็จ้องมองกัน<br &sol;>&NewLine;รู้สึกเสียวซ่านหัวใจ รักฉันก็ไม่รัก<br &sol;>&NewLine;หลงฉันก็ไม่หลง ฉันยังอดโค้งเธอไม่ได้<br &sol;>&NewLine;เธอช่างงามวิไล เธอช่างงามวิไล<br &sol;>&NewLine;เหมือนดังดอกไม้ที่เธอถือมา<&sol;p>&NewLine;<p>แค่เพียงเผลอไป แค่เพียงเผลอไป<br &sol;>&NewLine;แค่เพียงเผลอไป ในเวทนา<br &sol;>&NewLine;ไม่ทันรู้ตัว ไม่ทันรู้ตัว<br &sol;>&NewLine;ก็เลยเผลอตัว ไปในตัญหา แย่จัง<&sol;p>&NewLine;<p>นั่นแหละ ทุก ๆ อย่างก็เลย<br &sol;>&NewLine;ต้องเปลี่ยนไปเลย จากนั้น ช้า ๆ<br &sol;>&NewLine;ทั้งที่ความเป็นจริง เราเป็นแค่สิ่งกระทบกัน &lpar;อ๋อ&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>ธรรมดา<&sol;p>&NewLine;<p>ตามองตา สายตาก็จ้องมองกัน<br &sol;>&NewLine;รู้สึกเสียวซ่านหัวใจ รักฉันก็ไม่รัก<br &sol;>&NewLine;หลงฉันก็ไม่หลง ฉันยังอดโค้งเธอไม่ได้<br &sol;>&NewLine;เธอช่างงามวิไล เธอช่างงามวิไล<br &sol;>&NewLine;เหมือนดังดอกไม้ที่เธอถือมา<&sol;p>&NewLine;<p>เคยมองใจ หัวใจตัวเองบ้างไหม<br &sol;>&NewLine;รู้สึกหรือไม่ข้างใน<br &sol;>&NewLine;รักหรือว่าไม่รัก หลงหรือว่าไม่หลง<br &sol;>&NewLine;ทำไมมาโค้งฉันจนได้<br &sol;>&NewLine;มองเข้าไปข้างใน มองเข้าไปข้างใน<br &sol;>&NewLine;เห็นหรือไม่หัวใจของเธอ<&sol;p>&NewLine;<p>แค่เพียงเผลอไป แค่เพียงเผลอไป<br &sol;>&NewLine;แค่เพียงเผลอไป ในวันนั้น<br &sol;>&NewLine;ไม่ทันรู้ตัว ไม่ทันรู้ตัว<br &sol;>&NewLine;ก็เลยเผลอตัว ทั้งตัวทั้งใจเผลอไปด้วยกัน<&sol;p>&NewLine;<p>เข้าใจแล้ว ทุก ๆ อย่างก็เลย<br &sol;>&NewLine;ต้องเปลี่ยนไปเลย จากนั้น ช้า ๆ<br &sol;>&NewLine;ทั้งที่ความเป็นจริง เราเป็นแค่สิ่งกระทบกัน &lpar;โอเครู้เรื่อง&rpar;<&sol;p>&NewLine;<p>ธรรมดา อื้อ<&sol;p>&NewLine;