เนื้อเพลง บ้านหลังที่ 1 – Kluaythai (กล้วยไทย)

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; บ้านหลังที่ 1<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Kluaythai &lpar;กล้วยไทย&rpar;<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2563 &sol; 2020<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>ฉันแค่นกตัวหนึ่ง ที่ออกบินมาไกล<br &sol;>&NewLine;ฟ้ายิ่งดูกว้างใหญ่ยิ่งหวั่นไหว<br &sol;>&NewLine;ฝันยิ่งไกลยิ่งอ่อนกำลัง<br &sol;>&NewLine;นับเวลานั้นที่รอ ขอเป็นนกคืนรัง<br &sol;>&NewLine;วันที่ปีกมันแกร่งพอโบกบิน ไปยังถิ่นที่จากมานั้น<&sol;p>&NewLine;<p>หัวใจ ออกเดินทางไปไกลก่อนตัว<br &sol;>&NewLine;ฉันกลัว วันพรุ่งนี้ไม่มีเหลือใคร<br &sol;>&NewLine;คนที่เฝ้ารอคอยอยู่ทางนั้น<br &sol;>&NewLine;ยังคิดถึงจนสุดหัวใจ<&sol;p>&NewLine;<p>เป็นเด็กเสมอ ทุก ๆ ครั้งที่ได้กลับมา<br &sol;>&NewLine;จะผ่านกี่ร้อน ยังคงหนาวเวลาห่างไกล<br &sol;>&NewLine;อ้อมกอดแห่งรัก ยังรอฉันที่เดิมอยู่ใช่ไหม<br &sol;>&NewLine;กี่ฝนแล้วที่ฉันต้องไป นานเท่าไรไม่ลืม<&sol;p>&NewLine;<p>คิดถึงทุกครั้งที่หลับ ทุกครั้งที่ตื่น<br &sol;>&NewLine;คิดถึงรักที่เคยอบอุ่น คือที่ที่กำเนิดฉัน<&sol;p>&NewLine;<p>รู้ชีวิตคนเรา แม้ต้องล้มลำพัง<br &sol;>&NewLine;ขอแค่ใจได้จำใครสักคน ที่จะทำให้เกิดพลัง<br &sol;>&NewLine;เพราะสุดท้ายจริง ๆ ฉันต้องไปลำพัง<br &sol;>&NewLine;ขอแค่มีสักคนให้คิดถึง คนที่รอได้เจออีกครั้ง<&sol;p>&NewLine;<p>ก็หัวใจ ออกเดินทางไปไกลก่อนตัว<br &sol;>&NewLine;ฉันกลัว วันพรุ่งนี้ไม่มีเหลือใคร<br &sol;>&NewLine;คนที่เฝ้ารอคอยอยู่ทางนั้น<br &sol;>&NewLine;ยังคิดถึงจนสุดหัวใจ<&sol;p>&NewLine;<p>เป็นเด็กเสมอ ทุก ๆ ครั้งที่ได้กลับมา<br &sol;>&NewLine;จะผ่านกี่ร้อน ยังคงหนาวเวลาห่างไกล<br &sol;>&NewLine;อ้อมกอดแห่งรัก ยังรอฉันที่เดิมอยู่ใช่ไหม<br &sol;>&NewLine;กี่ฝนแล้วที่ฉันต้องไป นานเท่าไรไม่ลืม<&sol;p>&NewLine;<p>คิดถึงทุกครั้งที่หลับ ทุกครั้งที่ตื่น<br &sol;>&NewLine;คิดถึงรักที่เคยอบอุ่น คือที่ที่กำเนิดฉัน<&sol;p>&NewLine;<p>กี่แสงไฟในโคมระย้า<br &sol;>&NewLine;กลับไม่สว่างเท่าไฟที่แม่บดกล้วยน้ำว้า<br &sol;>&NewLine;และไม่ว่าจะอีกกี่ยอดตึกระฟ้า<br &sol;>&NewLine;ฉันกลับคิดถึงแต่แม่ที่ผัดยอดผักคะน้า<&sol;p>&NewLine;<p>ยามฉันเหนื่อยฉันล้า ฉันคิดถึงบ้านหงอย ๆ<br &sol;>&NewLine;คิดถึงน้อง ๆ ที่โดนแม่ตีแล้วชอบทำตาจ๋อย ๆ<br &sol;>&NewLine;ฝนที่หล่นกระทบสังกะสีกระจายเป็นฝอย ๆ<br &sol;>&NewLine;คิดถึงวันที่ฉันจากมาแล้วโบกมือลาหยอย ๆ<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่มีบ๋อยหรือบริกรมาบริการ ไม่มีหรอกบริวาร<br &sol;>&NewLine;แต่บ้านคือบริเวณ คือที่ปกปักและบริบาล<br &sol;>&NewLine;ไม่มากเชิงปริมาณ แต่นั่นก็มากจะตาย<br &sol;>&NewLine;มากพอให้ฉันจากมาเพื่อทำให้เขาได้สุขสบาย<&sol;p>&NewLine;<p>ลูกผู้ชายไม่อายทำกินไม่ว่าเก็บกวาดหรือเก็บขวด<br &sol;>&NewLine;ไม่ว่าอีกกี่น้ำตาจะรินไม่ว่าเจ็บป่วยหรือเจ็บปวด<br &sol;>&NewLine;ฉันรู้แต่นกคืนรังจะบินกลับบ้านหลังแรกเมื่อเจ็ดขวบ<br &sol;>&NewLine;บ้านยังทำให้ฉัน เป็นเด็กเสมอ<&sol;p>&NewLine;<p>ทุก ๆ ครั้งที่ได้กลับมา<br &sol;>&NewLine;จะผ่านกี่ร้อน ยังคงหนาวเวลาห่างไกล &lpar;ยังรู้สึกอย่างนั้น&rpar;<br &sol;>&NewLine;อ้อมกอดแห่งรัก ยังรอฉันที่เดิมอยู่ใช่ไหม<br &sol;>&NewLine;กี่ฝนแล้วที่ฉันต้องไป นานเท่าไรไม่ลืม<&sol;p>&NewLine;<p>&lpar;บ้านยังทำให้ฉัน&rpar; เป็นเด็กเสมอ ทุก ๆ ครั้งที่ได้กลับมา<br &sol;>&NewLine;จะผ่านกี่ร้อน ยังคงหนาวเวลาห่างไกล &lpar;ยังรู้สึกอย่างนั้น&rpar;<br &sol;>&NewLine;อ้อมกอดแห่งรัก ยังรอฉันที่เดิมอยู่ใช่ไหม<br &sol;>&NewLine;กี่ฝนแล้วที่จากไปไกล นานเท่าไรไม่ลืม<&sol;p>&NewLine;<p>คิดถึงทุกครั้งที่หลับ ทุกครั้งที่ตื่น<br &sol;>&NewLine;คิดถึงรักที่เคยอบอุ่น คือบ้านที่กำเนิดฉัน<&sol;p>&NewLine;