เนื้อเพลง กะล่อนไม่เป็น – อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง

<p><b>เนื้อเพลง&colon; กะล่อนไม่เป็น<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>รักเธอไม่รู้จบ<&sol;b><br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;เห็นฉันเป็นต้องเซ็งทุกที<br &sol;>&NewLine;จะมีอะไรที่ดีเธอกลับมองไม่เห็น<br &sol;>&NewLine;มองด้วยตาเขม่น เราไม่ดีไม่เด่น<br &sol;>&NewLine;เพียงแต่เป็น ดั่งลมดั่งแล้งผ่านเลย<&sol;p>&NewLine;<p>ก็อาจจะเคยลืมเธอในบางวัน<br &sol;>&NewLine;แต่วันนั้น ก็งานคงจะหนัก<br &sol;>&NewLine;หลักก็มีเธอเป็น Number One<br &sol;>&NewLine;แต่มันก็น่าจะพอ<&sol;p>&NewLine;<p>เจ๊าะแจ๊ะก็พอเป็นนิดหน่อย<br &sol;>&NewLine;แต่ทำกับเธอ กับเธอคนเดียวเท่านั้น<br &sol;>&NewLine;ไม่ต้องทำเป็นสั่น ไม่ต้องกลัวจนสั่น<br &sol;>&NewLine;ใจประกัน กับเธอให้แล้วหมดเลย<br &sol;>&NewLine;ขาด ๆ เกิน ๆ มันเกินความพอดี<br &sol;>&NewLine;หากคราวนี้ พลั้งมือเรามีใหม่<br &sol;>&NewLine;หากว่าเธอยังคลางแคลงข้องใจ<br &sol;>&NewLine;มันต้องเคลียร์กันหน่อย<&sol;p>&NewLine;<p>กะล่อนก็ทำไม่เป็น ที่เห็นก็ง้อเธออยู่<br &sol;>&NewLine;ฟัง ๆ จงโปรดรู้ จริงจังจงโปรดรู้ ให้ใจเธอแน่นอน<br &sol;>&NewLine;ทุกครั้งที่เธอโกรธเรา เธอก็งอนแสนงอน<br &sol;>&NewLine;แต่ยังต้องยอมตลอด<&sol;p>&NewLine;<p>เก๊กนักเซ็งตัวเองหรือเปล่า<br &sol;>&NewLine;ปล่อยวางสบาย ๆ ดีกว่ากันคงเยอะ<br &sol;>&NewLine;มัวเก๊กกันเลิกเหอะ ดีนะดีกันเถอะ <br &sol;>&NewLine;ทำรีบทำ ก่อนมันจะสายจะเกิน<&sol;p>&NewLine;<p>ก็อาจจะเคยลืมเธอในบางวัน<br &sol;>&NewLine;แต่วันนั้น ก็งานคงจะหนัก<br &sol;>&NewLine;หลักก็มีเธอเป็น Number One<br &sol;>&NewLine;ไม่ปันหัวใจให้ใคร<&sol;p>&NewLine;<p>กะล่อนก็ทำไม่เป็น ที่เห็นก็ง้อเธออยู่<br &sol;>&NewLine;ฟัง ๆ จงโปรดรู้ จริงจังจงโปรดรู้ ให้ใจเธอแน่นอน<br &sol;>&NewLine;ทุกครั้งที่เธอโกรธเรา เธอก็งอนแสนงอน<br &sol;>&NewLine;แต่ยังต้องยอมตลอด<&sol;p>&NewLine;<p>กะล่อนก็ทำไม่เป็น ที่เห็นก็ง้อเธออยู่<br &sol;>&NewLine;ฟัง ๆ จงโปรดรู้ จริงจังจงโปรดรู้ ให้ใจเธอแน่นอน<br &sol;>&NewLine;ทุกครั้งที่เธอโกรธเรา เธอก็งอนแสนงอน<br &sol;>&NewLine;แต่เราต้องยอมให้กัน<&sol;p>&NewLine;<p>หลักก็มีเธอเป็น Number One แต่มันก็น่าจะพอ<br &sol;>&NewLine;ทุกครั้งที่เธอโกรธเรา เธอก็งอนแสนงอน<br &sol;>&NewLine;แต่ยังต้องยอมตลอด<&sol;p>&NewLine;