เนื้อเพลง 704 – Dajim (ดาจิม)

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; 704<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Dajim &lpar;ดาจิม&rpar;<&sol;strong><&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>เช้ามีเรื่องราวก็แปดโมงเช้าครับ<br &sol;>&NewLine;เมื่อคืนไปเล่นคอนเสิร์ตแล้วตอนนี้เพิ่งกลับ<br &sol;>&NewLine;ความจริงไม่อยากกลับยังอยากอยู่ต่อครับ<br &sol;>&NewLine;แต่ที่ต้องกลับเพราะอยู่ไม่ได้จริงจริง<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อคืนเล่นยคอนเสิร์ตอยู่ที่ผับผับหนึ่ง<br &sol;>&NewLine;จังหวัดกำแพงเพชรผมโชว์เสร็จตีหนึ่งครึ่ง<br &sol;>&NewLine;ด้วยความเหนื่อยล้าและกลิ่นตัวเหม็นหึ่ง<br &sol;>&NewLine;รีบบึ่งรถกลับจะมาอาบน้ำที่โรงแรม<&sol;p>&NewLine;<p>โรงแรมแห่งนี้ค่อนข้างเก่าแก่<br &sol;>&NewLine;อยู่ไม่ห่างจากวัดร้างระงมด้วยเสียงตุ๊กแก<br &sol;>&NewLine;น่าจะเก่ากว่าสิบปีขาดคนดูแล<br &sol;>&NewLine;แต่ที่แน่แน่ของทุกอย่างเก่าเหลือเกิน<&sol;p>&NewLine;<p>เดินอยู่ในโรงแรมด้วยความหดหู่<br &sol;>&NewLine;เงียบสงัดและวังเวงทำให้ขนลุกซู่<br &sol;>&NewLine;เหลือบไปเห็นรูปภาพเก่าที่หน้าลิฟท์แขวนอยู่<br &sol;>&NewLine;อู้ฮูภาพโบราณมากเลย<&sol;p>&NewLine;<p>ผมรีบกดลิฟท์แล้วลิฟท์ก็เปิดทันที<br &sol;>&NewLine;ผมรีบเข้าลิฟท์แล้วกดชั้นเจ็ดอย่างด่วนจี๋<br &sol;>&NewLine;อากาศในลิฟท์แสนอับชื้นเต็มที่<br &sol;>&NewLine;ถึงชั้นเจ็ดพอดีก็รีบเข้าห้องทันใด<&sol;p>&NewLine;<p>ผมถอดเสื้อผ้าแล้วอาบน้ำอย่างไว<br &sol;>&NewLine;สระผมแล้วเอาสบู่มาถูตัวขัดขี้ไคล<br &sol;>&NewLine;อาบน้ำเสร็จก็เช็ดตัวด้วยความสบายใจ<br &sol;>&NewLine;พรุ่งนี้เที่ยงเมื่อไหร่จะเช็คเอาท์กลับกรุงเทพ<&sol;p>&NewLine;<p>พอเสร็จภารกิจผมรีบปิดไฟนอน<br &sol;>&NewLine;แอร์ในห้องเย็นฉ่ำมันช่วยดับความร้อน<br &sol;>&NewLine;พอหลับได้ไม่นานดันมาฝันเรื่องหลอน<br &sol;>&NewLine;ได้ยินเสียงหมาหอนในความฝันเรา<&sol;p>&NewLine;<p>ฝันก็คือฝันนั่นเป็นแค่ความฝัน<br &sol;>&NewLine;ผมสะดุ้งตื่นทันทีเพราะเกิดเหตุอัศจรรย์<br &sol;>&NewLine;ก็ฝักบัวในห้องน้ำมันดันไหลดังลั่น<br &sol;>&NewLine;ใครกันนะผมนอนคนเดียวนี่หว่า<&sol;p>&NewLine;<p>ผมลุกทันทีตรงไปที่ห้องน้ำ<br &sol;>&NewLine;เวลาตอนนั้นซักประมาณตีสาม<br &sol;>&NewLine;พอไปถึงห้องน้ำหัวใจผมเต้นตูมตาม<br &sol;>&NewLine;ก็พื้นห้องน้ำมันแห้งสนิทผมตกใจ<&sol;p>&NewLine;<p>อะไรกันวะหรือว่าผมหูฝาด<br &sol;>&NewLine;รู้สึกไม่ดีแล้วใจมันแป้วฉี่จะราด<br &sol;>&NewLine;ผมรีบข่มตานอนมีอาการขี้ขลาด<br &sol;>&NewLine;เอาผ้าห่มมาคลุมโปงเมื่อไหร่จะเช้าสักที<&sol;p>&NewLine;<p>ชั่วอึดในเดียวผมได้กลิ่นเหม็นเน่า<br &sol;>&NewLine;เหม็นกลิ่นซากสัตว์เหม็นเน่าซากเก่า<br &sol;>&NewLine;ใจตกไปอยู่ตาตุ่มเริ่มเปลี่ยวเริ่มเหงา<br &sol;>&NewLine;เปิดไฟหาซากเน่าก็ไม่เจอต้นตอ<&sol;p>&NewLine;<p>สอดส่ายสายตาไปที่ประตูและหน้าต่าง<br &sol;>&NewLine;ก็เห็นหญิงสาวชุดขาวผมยาวลางลาง<br &sol;>&NewLine;ผมอยู่ชั้นเจ็ดแต่เธอมาลอยผ่านหน้าต่าง<br &sol;>&NewLine;แล้วภาพเธอก็เลือนลางจางหายไปกับตา<&sol;p>&NewLine;<p>ผมลุกทีนทีด้วยความเร็วสุดเหวี่ยง<br &sol;>&NewLine;ด้วยความตกใจเกือบหัวทิ่มตกเตียง<br &sol;>&NewLine;พอถึงหน้าต่างมองออกไปไม่มีระเบียง<br &sol;>&NewLine;เพียงแค่นั้นแหล่ะประสาทกินทันที<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่ไหวแล้วครับผมเปิดไฟนอน<br &sol;>&NewLine;ให้มันสว่างไว้เพราะความมืดทำให้หลอน<br &sol;>&NewLine;ไม่รู้จะทำยังไงเลยท่องคาถาชินบันชร<br &sol;>&NewLine;สวดมนต์ขอพรให้พระคุ้มครอง<&sol;p>&NewLine;<p>พระสงฆ์องค์เจ้าช่วยผมด้วยครับ<br &sol;>&NewLine;ผมสวดไม่ทันไรอยู่ดีดีไฟก็ดับ<br &sol;>&NewLine;หลับไม่ลงแล้วครับผมอยากจะบ้าตาย<br &sol;>&NewLine;เธอคนนั้นทำให้เราหัวใจแทบวาย<&sol;p>&NewLine;<p>ผมได้ยินเสียงครวญครางสียงผู้หญิงร่ำไห้<br &sol;>&NewLine;สาวใหญ่คนนั้นนั่งอยู่ปลายเตียงผมเอง<&sol;p>&NewLine;<p>ผมท่องนะโมตัสสะเฮ้อภะคะวะโต<br &sol;>&NewLine;เธอนั่งจ้องผมเบ้าตาลึกโบ๋<br &sol;>&NewLine;ผมขยับตัวไม่ได้คล้ายกับโดนล่ามโซ่<br &sol;>&NewLine;พุทธโธธัมโมเมื่อไหร่จะเช้าสักที<&sol;p>&NewLine;<p>สิ่งที่เราเห็นนั้นมันคืออะไรกัน<br &sol;>&NewLine;เสียงที่ได้ยินมันน่ากลัวจนตัวสั่น<br &sol;>&NewLine;กลิ่นที่ได้รับมันเป็นกลิ่นอะไรนั่น<br &sol;>&NewLine;เรื่องจริงหรือความฝันภาพยังจำติดตา<&sol;p>&NewLine;<p>สิ่งที่เราเห็นนั้นมันคืออะไรกัน<br &sol;>&NewLine;เสียงที่ได้ยินมันน่ากลัวจนตัวสั่น<br &sol;>&NewLine;กลิ่นที่ได้รับมันเป็นกลิ่นอะไรนั่น<br &sol;>&NewLine;เรื่องจริงหรือความฝันภาพยังจำติดตา<&sol;p>&NewLine;