เนื้อเพลง แม่ศรีกาแฟ – Boy Imagine’s

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; แม่ศรีกาแฟ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>Boy Imagine&&num;8217&semi;s<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2567 &sol; 2024<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>คืนวันที่ผ่านพ้นไป ช่างผ่านไปไว ถึงเพียงนี้<br &sol;>&NewLine;จากวันที่ฉันยืนที่ฉันเดิน<br &sol;>&NewLine;ที่ฉันยังสูงไม่พ้นอานมอเตอร์ไซค์<&sol;p>&NewLine;<p>จากเด็กน้อยช่างถามไม่กี่ขวบ<br &sol;>&NewLine;สู้วัยพ้นความฝันที่เคยตามหา<br &sol;>&NewLine;กาลเวลาได้เคลื่อนไปได้ตั้งแต่เมื่อไรกันหนา<br &sol;>&NewLine;ที่ฉันลืมคิดว่าคนที่ฉันรู้จักดี คิดว่ารู้จักดี<&sol;p>&NewLine;<p>ความทรงจำในตอนนั้น กับความผูกพันในตอนนี้<br &sol;>&NewLine;จากเด็กน้อยคนหนึ่ง กับโลกที่เขาจะไว้ใจ<br &sol;>&NewLine;จากเดินหนึ่งก้าวที่ต้องหันหลังไปมอง<br &sol;>&NewLine;สู่สิบก้าวที่เริ่มไม่ต้องมองกลับ<br &sol;>&NewLine;จนเด็กน้อยนั้นก้าวเดินห่างออกไปไกลทุกวัน<br &sol;>&NewLine;เหลียวมองกลับหลังน้อยลงทุกที ลงไปในทุกที<&sol;p>&NewLine;<p>จนวันเดือนเคลื่อนไป<br &sol;>&NewLine;เด็กน้อยเข้าสู่วัยแห่งความฝัน<br &sol;>&NewLine;ภาพความฝัน<br &sol;>&NewLine;มากมายหลายสิ่งที่อยากจะทำ และอยากจะเป็น<&sol;p>&NewLine;<p>จากวาดการ์ตูนบนข้างฝา<br &sol;>&NewLine;จากชุดกีฬาเปื่อนโคลนตัวนั้น<br &sol;>&NewLine;จากผ้าผืนเล็ก ๆ ที่มีปักชื่อฉัน<br &sol;>&NewLine;ถึงกีตาร์ตัวนั้น ที่สอนฉันร้องเพลง<&sol;p>&NewLine;<p>ความทรงจำในตอนนั้น ที่พอจะจำได้ในตอนนี้<br &sol;>&NewLine;ในช่วงที่ฉันนั้นก้าวเดินสู่ความฝัน ที่แสนไกล<br &sol;>&NewLine;ในช่วงเวลาที่ฉันเดินไปตามความฝัน<br &sol;>&NewLine;ช่วงเวลานั้นฉันเองไม่เคยได้รู้<br &sol;>&NewLine;ว่ามีสายตาคู่หนึ่งค่อยเฝ้าดูอยู่เสมอ<br &sol;>&NewLine;โดยที่ฉันไม่เคยรู้ตัว<br &sol;>&NewLine;จวบจนฉันเองนั้นได้โตขึ้นมา<br &sol;>&NewLine;ได้กลับไปคิดถึงแม่ฉันเมื่อวันเก่า<br &sol;>&NewLine;แม่จะมีสิ่งที่อยากทำ<br &sol;>&NewLine;แม่จะมีบ้างไหมความฝันเหมือนที่ฉันเป็น<br &sol;>&NewLine;บ้างไหมหนอ<&sol;p>&NewLine;<p>หรือจริง ๆ แล้วแม่เองก็เคยมีความฝัน<br &sol;>&NewLine;ก็อยากจะแต่งตัวสวยอยากจะเที่ยวที่คนเขาไปกัน<br &sol;>&NewLine;แต่ทุก ๆ เช้าแม่ก็ต้องหยุดความฝันไว้เพียงเท่านั้น<br &sol;>&NewLine;วางมันอยู่ตรงนั้นที่ข้างเตียง<br &sol;>&NewLine;เพราะทุกวันที่ตลาดทุก ๆ เช้า<br &sol;>&NewLine;แม่ต้องไปขายกาแฟอยู่กับโลกของความจริง<br &sol;>&NewLine;ว่าแม่มีลูกอยู่ตั้งสองคน<&sol;p>&NewLine;<p>ว่าแม่มีลูกอยู่ตั้งสองคน<br &sol;>&NewLine;ลูกกำลังเรียนอยู่ทั้งสองคน<br &sol;>&NewLine;ว่าแมีมีลูกตั้งสองคน<br &sol;>&NewLine;ลูกกำลังเรียนอยู่ตั้งสองคน<&sol;p>&NewLine;