เนื้อเพลง ผ่าน – ชัย นาทวี

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; ผ่าน<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>ชัย นาทวี<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2567 &sol; 2024<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>ผ่านเวลาเนิ่นนาน<br &sol;>&NewLine;ผ่านคนผ่านงานผ่านหลายเรื่องราว<br &sol;>&NewLine;ผ่านสังคมรุมเร้า<br &sol;>&NewLine;สูงต่ำดำขาวผ่านเศร้าผ่านโศก<br &sol;>&NewLine;ผ่านยิ้มผ่านน้ำตา<br &sol;>&NewLine;ผ่านกลัวผ่านกล้าผ่านเขลาผ่านขลาด<br &sol;>&NewLine;ผ่านความฝันเคยวาด<br &sol;>&NewLine;ที่สุดท้ายมันอาจไม่ได้เป็นเหมือนดั่งหวัง<&sol;p>&NewLine;<p>ผ่านจุดที่เคยหมดพลัง<br &sol;>&NewLine;กอดคอกับความผิดหวังดั่งมิตรสหาย<br &sol;>&NewLine;หลากหลายเส้นทางที่ก้าว ย่างเดินมา<br &sol;>&NewLine;กี่ฝนกี่ฟ้าเวียนมาให้พบ<br &sol;>&NewLine;รอยแผลเป็นตามตัวที่คงไม่อาจเลือนลบ<br &sol;>&NewLine;คือประสบการณ์ที่บอก<br &sol;>&NewLine;ว่าช้ำชอกมามากเพียงใด<br &sol;>&NewLine;มันถึงเวลาควรได้ปล่อยวาง<&sol;p>&NewLine;<p>ออกไปใช้ชีวิตให้มีความสุข<br &sol;>&NewLine;โยนทิ้งความทุกข์ให้ปลิวไปกับสายลม<br &sol;>&NewLine;อดีตใดที่เคยขื่นขมทุกข์ตรมให้จางหาย<&sol;p>&NewLine;<p>ออกไปใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อตัวเอง<br &sol;>&NewLine;ขีดเขียนบทเพลงบรรเลงชีวิตใหม่<br &sol;>&NewLine;ลืมคนลืมงานลืมสังคมที่วุ่นวาย<br &sol;>&NewLine;ปล่อยตัวปล่อยวางไปเจอเส้นทางใหม่ ๆ<br &sol;>&NewLine;มีสายน้ำภูเขาต้นไม้และลมหายใจ ก็เพียงพอ<&sol;p>&NewLine;<p>ผ่านจุดที่เคยหมดพลัง<br &sol;>&NewLine;กอดคอกับความผิดหวังดั่งมิตรสหาย<br &sol;>&NewLine;หลากหลายเส้นทางที่ก้าว ย่างเดินมา<br &sol;>&NewLine;กี่ฝนกี่ฟ้าเวียนมาให้พบ<br &sol;>&NewLine;รอยแผลเป็นตามตัวที่คงไม่อาจเลือนลบ<br &sol;>&NewLine;คือประสบการณ์ที่บอก<br &sol;>&NewLine;ว่าช้ำชอกมามากเพียงใด<br &sol;>&NewLine;มันถึงเวลาควรได้ปล่อยวาง<&sol;p>&NewLine;<p>ออกไปใช้ชีวิตให้มีความสุข<br &sol;>&NewLine;โยนทิ้งความทุกข์ให้ปลิวไปกับสายลม<br &sol;>&NewLine;อดีตใดที่เคยขื่นขมทุกข์ตรมให้จางหาย<&sol;p>&NewLine;<p>ออกไปใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อตัวเอง<br &sol;>&NewLine;ขีดเขียนบทเพลงบรรเลงชีวิตใหม่<br &sol;>&NewLine;ลืมคนลืมงานลืมสังคมที่วุ่นวาย<br &sol;>&NewLine;ปล่อยตัวปล่อยวางไปเจอเส้นทางใหม่ ๆ<br &sol;>&NewLine;มีสายน้ำภูเขาต้นไม้และลมหายใจ ก็เพียงพอ<&sol;p>&NewLine;<p>ออกไปใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อตัวเอง<br &sol;>&NewLine;ขีดเขียนบทเพลงบรรเลงชีวิตใหม่<br &sol;>&NewLine;ลืมคนลืมงานลืมสังคมที่วุ่นวาย<br &sol;>&NewLine;ปล่อยตัวปล่อยวางไปเจอเส้นทางใหม่ ๆ<br &sol;>&NewLine;มีสายน้ำภูเขาต้นไม้และลมหายใจ ก็เพียงพอ<&sol;p>&NewLine;<p>มีสายน้ำภูเขาต้นไม้ และลมหายใจ ที่เหลือก็พอ<&sol;p>&NewLine;