เนื้อเพลง ข้ามิได้ชื่นชอบในบรรยากาศของการร่ำสุรา ข้าชอบสุรานี่แหล่ะ – kaotood (เกาตูด)

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; ข้ามิได้ชื่นชอบในบรรยากาศของการร่ำสุรา ข้าชอบสุรานี่แหล่ะ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>kaotood &lpar;เกาตูด&rpar;<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2566 &sol; 2023<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>คำเตือน การดื่มสุรา<br &sol;>&NewLine;ทำให้ความสามารถในการขี่ม้าลดลง<&sol;p>&NewLine;<p>ขอเชิญ คนไข้หมายเลข 3145<br &sol;>&NewLine;ที่ช่องตรวจหมายเลข 2<&sol;p>&NewLine;<p>คาราวะท่านอาจารย์<&sol;p>&NewLine;<p>เชิญนั่ง สำนักเรารักษาใครไม่เคยหาย<br &sol;>&NewLine;ดันขายดี ชื่อเสียงไกลหมื่นลี้ ขอท่านวางใจ<&sol;p>&NewLine;<p>ข้าดูรีวิวตะกี้ ได้สี่ดาวนิด ๆ<br &sol;>&NewLine;บริการดั่งญาติมิตร แต่สู่ขิตแม่งทุกราย<br &sol;>&NewLine;ดีที่ข้าแค่มาตรวจสุขภาพ<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะก็แล้วไป คนไข้ชื่ออะไร<&sol;p>&NewLine;<p>เฟร็ดดี้ เมอคิวรี่<&sol;p>&NewLine;<p>มีโรคประจำตัวไหม<&sol;p>&NewLine;<p>เท่าที่รู้ไม่มี<&sol;p>&NewLine;<p>ดื่มแอลกอฮอลล์รึเปล่า<&sol;p>&NewLine;<p>ก็ร่ำสุราเป็นบางที<br &sol;>&NewLine;บางทีก็สองจอก บางทีก็สี่ถัง แล้วแต่เวลา<&sol;p>&NewLine;<p>ยังไงนะ<&sol;p>&NewLine;<p>เวลาเช้าดื่มเยอะ กลางวันจะน้อยหน่อย<br &sol;>&NewLine;ส่วนตอนเย็น<&sol;p>&NewLine;<p>สรุปว่าดื่มตลอด<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่ ไม่ ไม่ เป็นบางวัน<&sol;p>&NewLine;<p>ยังไงนะ<&sol;p>&NewLine;<p>บางวันก็ดื่มเยอะ บางวันก็น้อยหน่อย<br &sol;>&NewLine;ส่วนวันไหนอากาศดี ข้าว่ามันก็จะมี<&sol;p>&NewLine;<p>พอเถอะ บอกตามตรงนะ<br &sol;>&NewLine;ผลตรวจของท่านไม่ค่อยจะดี<br &sol;>&NewLine;ถ้ายังไม่เลิกสุรา จะอยู่ได้แค่สามปี<br &sol;>&NewLine;จะเลิกไหมอ่ะ<&sol;p>&NewLine;<p>อื้อ ไม่เลิกอ่ะ ข้าว่าข้ายังแข็งแรง<&sol;p>&NewLine;<p>แต่ตับท่านอย่างแข็ง<&sol;p>&NewLine;<p>แข็งนิดหน่อยจะเป็นไร<&sol;p>&NewLine;<p>แต่ลูกท่านกำลังอยู่ในวัยน่ารักสดใส<&sol;p>&NewLine;<p>ลูกข้าเหรอ นี่ข้ามีลูกตอนไหน<br &sol;>&NewLine;ก่อนที่ข้าจะมีลูก ข้าก็ต้องมีเมียก่อนไหม<&sol;p>&NewLine;<p>อ้าว แล้วเด็กที่ขี่คอท่านอยู่ นั่น<&sol;p>&NewLine;<p>ฮึ้ย หรือว่า<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะล้อเล่น<&sol;p>&NewLine;<p>โอ้ย ท่านก็พูดไป ล้อเล่นกันแบบนี้<br &sol;>&NewLine;หัวใจข้าจะวาย<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่ต้องกังวลไปหรอก<br &sol;>&NewLine;ท่านไม่น่าจะตายด้วยโรคหัวใจ<br &sol;>&NewLine;เป็นตับแข็งนี่แหละ จะดื่มเยอะไปไหน<&sol;p>&NewLine;<p>เอ ข้าก็ดื่มแต่พอดี แค่วันละสามเวลา<br &sol;>&NewLine;ย่ำรุ่ง ยามสาย ยามบ่าย และสนธยา<&sol;p>&NewLine;<p>นั่นมันสี่ละ<&sol;p>&NewLine;<p>เขาว่าหวานเป็นลม แต่รสเหล้ามันขม<br &sol;>&NewLine;ข้าเลยคิดว่ามันน่าจะเป็นยานะ<&sol;p>&NewLine;<p>บางกรณีก็ใช่ แต่ส่วนใหญ่เป็นพิษสุรา<&sol;p>&NewLine;<p>ข้าอาจจะเป็นคนส่วนน้อย<&sol;p>&NewLine;<p>น้อยมากที่จะรอดอะสิ นี่ฟังข้านะ<br &sol;>&NewLine;คนไข้ข้าเคยลองแล้ว แต่มันไม่เวิร์ค<br &sol;>&NewLine;ตอนผมยังดก ตอนกลับหัวอย่างเขลอะ<br &sol;>&NewLine;เลิกได้เลิก เลิกไม่ได้ข้ามีขาย<&sol;p>&NewLine;<p>เอ้า<&sol;p>&NewLine;<p>เศรษฐกิจไม่ค่อยดี ต้องมีรายได้หลากหลาย<&sol;p>&NewLine;<p>มีรายได้หลายทาง เอ๊ะ ม้าข้าหายไปไหนอ่ะ<&sol;p>&NewLine;<p>แถวนี้โจรเยอะ ท่านอย่าได้วางใจใคร<&sol;p>&NewLine;<p>เอ้อนี่หลังบ้านท่านม้าเยอะนะ<&sol;p>&NewLine;<p>นั่นม้าข้าเลี้ยงเอาไว้<&sol;p>&NewLine;<p>เอ๊ ตัวนั้นหน้าคุ้น ๆ แฮะ<&sol;p>&NewLine;<p>อื้อ ท่านก็คิดมากไป แต่ถ้าไม่เจอจริง ๆ<br &sol;>&NewLine;ยืมม้าข้าก่อนก็ได้<&sol;p>&NewLine;<p>ใจดีมีเมตตา ข้าน้อยเลื่อมใส<br &sol;>&NewLine;เสี่ยวเอ้อจัดเหล้ามา ข้าขอคาราวะสักสองจอก<&sol;p>&NewLine;<p>ข้ามีกับแกล้ม มีถั่วทอด มีเอ็นข้อไก่<br &sol;>&NewLine;เชิญนั่งอย่ารอช้า เสียเวลาพิรี้พิไร<br &sol;>&NewLine;นั่นจอกข้า นี่จอกท่าน<&sol;p>&NewLine;<p>คาราวะ<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะจัดไป<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะเลื่อมใส ๆ อ่ะคาราวะหนึ่งจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ อ่ะคาราวะสองจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ อ่ะคาราวะสามจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ พอแล้ว<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะข้าขอคาราวะท่านต่อ ท่านทำอาชีพอะไร<&sol;p>&NewLine;<p>ข้าเป็นนักปราชญ์<&sol;p>&NewLine;<p>มิน่าท่านดูฉลาด<&sol;p>&NewLine;<p>บางทีก็ปาดซ้าย บางทีก็ปาดขวา แล้วแต่<&sol;p>&NewLine;<p>ยังไงนะ<&sol;p>&NewLine;<p>บางทีก็จี้ตูด เปิดไฟสูง เคลียร์ทาง<&sol;p>&NewLine;<p>ก็แล้วทำไมไม่แซงอ่ะ<&sol;p>&NewLine;<p>ให้เขาหลบมันฟินกว่า<&sol;p>&NewLine;<p>สรุปท่านเป็นนักซิ่ง<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่ ๆ ๆ ข้าเป็นนักปราชญ์<&sol;p>&NewLine;<p>บางทีก็ปาดซ้าย บางที<&sol;p>&NewLine;<p>พอเถอะ<&sol;p>&NewLine;<p>บอกตามตรงนะ ผลเอ็กสเรย์ก็ไม่ค่อยดี<br &sol;>&NewLine;ข้าเห็นก้อนเนื้อก้อนเบ้อเริ่มในลำไส้ฝั่งนี้<&sol;p>&NewLine;<p>อ๋อ เมื่อเช้าข้ากินสเต๊ก<&sol;p>&NewLine;<p>แต่ท่านไม่เคี้ยวหน่อยเหรอ<&sol;p>&NewLine;<p>ไม่อ่ะ ข้ากลืนเลย<&sol;p>&NewLine;<p>กระเพาะท่านมีปัญหา<br &sol;>&NewLine;ข้าว่าสมองท่านก็ไม่น่าจะโอเค<br &sol;>&NewLine;แถมความจำยังเลอะเลือน<&sol;p>&NewLine;<p>ความจำข้ายังดี<&sol;p>&NewLine;<p>ตะกี้ท่านบอกไม่มีภรรยา<&sol;p>&NewLine;<p>อ่า ใช่ ก็ไม่มี<&sol;p>&NewLine;<p>แต่ข้าเห็นเมียท่านมา<&sol;p>&NewLine;<p>เมียข้าเหรอ นี่ข้ามีเมียตอนไหน<br &sol;>&NewLine;ก่อนที่ข้าจะมีเมีย หาแฟนให้ได้ก่อนไหม<&sol;p>&NewLine;<p>อ้าว แล้วแม่นางผมยาว ๆ ใส่ชุดขาว<br &sol;>&NewLine;ที่ยืนอยู่มุมห้อง นั่น เอ่อะ<&sol;p>&NewLine;<p>นั่นพยาบาล<&sol;p>&NewLine;<p>อ้อ เอ้อใช่ ๆ<&sol;p>&NewLine;<p>ล้อเล่นกันแบบนี้หัวใจข้าจะวาย<&sol;p>&NewLine;<p>ท่านไม่น่าจะตายด้วยโรคหัวใจ<br &sol;>&NewLine;เป็นตับแข็งนี่แหละ จะดื่มเยอะไปไหน<&sol;p>&NewLine;<p>เอ ข้าก็ดื่มแต่พอดี แค่วันละสามเวลา<br &sol;>&NewLine;ย่ำรุ่ง ยามสาย ยามบ่าย และสนธยา<&sol;p>&NewLine;<p>นั่นมันสี่ละ<&sol;p>&NewLine;<p>เขาว่าหวานเป็นลม แต่รสเหล้ามันขม<br &sol;>&NewLine;ข้าเลยคิดว่ามันน่าจะเป็นยานะ<&sol;p>&NewLine;<p>บางกรณีก็ใช่ แต่ส่วนใหญ่เป็นพิษสุรา<&sol;p>&NewLine;<p>ข้าอาจจะเป็นคนส่วนน้อย<&sol;p>&NewLine;<p>น้อยมากที่จะรอดอะสิ นี่ฟังข้านะ<br &sol;>&NewLine;คนปกติดวดจอกเดียวหลับยันเช้า<br &sol;>&NewLine;แต่คนอย่างข้านี่สิ เป็นพันจอกยังไม่เมา<&sol;p>&NewLine;<p>เบาได้เบา เบาไม่ได้ก็เข้ามา<&sol;p>&NewLine;<p>อ้าว พูดจาสาวหาว<br &sol;>&NewLine;ข้าเห็นเจ้าเมาตั้งแต่จอกที่ห้า<&sol;p>&NewLine;<p>จะเอาสักจอกไหมล่ะ<&sol;p>&NewLine;<p>คิดว่าข้าไม่กล้ารึไง<&sol;p>&NewLine;<p>ขอคำชี้แนะ<&sol;p>&NewLine;<p>อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ<&sol;p>&NewLine;<p>ฟ้าดินเป็นพยาน<&sol;p>&NewLine;<p>โกลเดนเกตเป็นสะพาน<&sol;p>&NewLine;<p>มีสวรรค์อยู่ในอก<&sol;p>&NewLine;<p>มีห่อหมกอยู่ในจาน<&sol;p>&NewLine;<p>ท่านปัญญาอ่อนดี ข้าน้อยเลื่อมใส<br &sol;>&NewLine;เสี่ยวเอ้อ จัดเหล้ามา ข้าขอคาราวะสองจอก<&sol;p>&NewLine;<p>ข้ามีกับแกล้ม มีลาบทอด มียำตะไคร้<br &sol;>&NewLine;เชิญนั่งอย่ารอช้า เสียเวลาพิรี้พิไร<br &sol;>&NewLine;นั่นจอกข้า นี่จอกท่าน<&sol;p>&NewLine;<p>คาราวะ<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะจัดไป<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะหนึ่งจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะสองจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะสามจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ พอแล้ว<&sol;p>&NewLine;<p>อีกจอกเดียวกลับบ้านเลย<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะหนึ่งจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะสองจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะสามจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ พอเถอะ<&sol;p>&NewLine;<p>พรุ่งนี้วันหยุด<&sol;p>&NewLine;<p>อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะหนึ่งจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะสองจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ คาราวะสามจอก<br &sol;>&NewLine;อ่ะเลื่อมใส ๆ ฮึบ เฮื้อ<&sol;p>&NewLine;<p>มีกี้ที่ท่านบอกว่า ข้าอยู่ได้อีกสามปี<&sol;p>&NewLine;<p>อ้อ ข้าคำนวณผิดเอง<&sol;p>&NewLine;<p>อ้อ ค่อยโล่งใจหน่อย<&sol;p>&NewLine;<p>เจ้าน่ะจะอยู่ได้น้อยกว่านั้นน่ะ<&sol;p>&NewLine;<p>ข้าว่าเต็มที่น่าจะสาม<&sol;p>&NewLine;<p>สามเดือนเหรอ<&sol;p>&NewLine;<p>น้อยกว่านั้น<&sol;p>&NewLine;<p>สามสัปดาห์<&sol;p>&NewLine;<p>มากเกินไป<&sol;p>&NewLine;<p>สามวัน<&sol;p>&NewLine;<p>ยังไม่ใช่<&sol;p>&NewLine;<p>แล้ว แล้วสามอะไร<&sol;p>&NewLine;<p>สาม สอง หนึ่ง<&sol;p>&NewLine;<p>เฮ้ย เดี๋ยวก่อน ท่านอาจารย์<&sol;p>&NewLine;