เนื้อเพลง สุดทาง – ภูมิมินท์ บึงชารี

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; สุดทาง<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>ภูมิมินท์ บึงชารี<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2566 &sol; 2023<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>เราทั้งหลายเราต่างเกิดมาเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโลก<br &sol;>&NewLine;ที่สดใสสวยงามและบางทีราวว่าขื่นขม<br &sol;>&NewLine;ไร้ซึ่งเพียงสิ่งใดที่ติดตัวมาดั่งคนทุกคน<br &sol;>&NewLine;มีเพียงถนนที่ถูกเตรียมไว้ให้เราพบกับสิ่งนานา<&sol;p>&NewLine;<p>เราต่างเกิดมาเพื่อมีเวลาที่ไม่สมดุล<br &sol;>&NewLine;บางคนเกิดมาก็มีต้นทุนที่วางอยู่รายล้อม<br &sol;>&NewLine;บางคนเกิดมาบนความไม่พร้อม<br &sol;>&NewLine;แต่เราทั้งหลายต่างก็ต้องยอม<br &sol;>&NewLine;ต้องยอมรับว่าที่เรามีไม่ได้ต่างอะไรกับใครสักคน<&sol;p>&NewLine;<p>คือจิตใจของเราที่ใช้เก็บเกี่ยวความสำคัญ<br &sol;>&NewLine;เก็บบันทึกความงดงามในช่วงที่อยู่บนเส้นทาง<br &sol;>&NewLine;รักษามันให้ดีอย่าเก็บมาคิดจนใจบอบช้ำ<br &sol;>&NewLine;ปรารถนาถึงการที่เราเกิดมาอย่างพึงพอใจ<&sol;p>&NewLine;<p>มีแค่ไหนไปแค่นั้นอย่างคอยระวัง<br &sol;>&NewLine;อย่าพาตัวเองรับฟังอะไรที่ก็ตามที่บั่นทอน<br &sol;>&NewLine;ใช้ดวงใจคัดกรองว่าอะไรดีไม่ดีก็พอ<br &sol;>&NewLine;เพียงแค่นี้เราจะสุขใจถ้าเราปล่อยวางบางอย่างให้เป็น<&sol;p>&NewLine;<p>โดยอย่าไปคิดอย่าไปสนข้างทางถนนที่มันแสนไกล<br &sol;>&NewLine;ย่อมมีดอกไม้สีสันมากมายทั้งสวยและเหี่ยวเฉา<br &sol;>&NewLine;โลกใบนี้ที่มันกว้างไกลทุกอย่างผ่านมาเพื่อเป็นเรื่องราว<br &sol;>&NewLine;บางคนผ่านมาเพื่อเคียงข้างเราบางคนเข้ามาเพื่อให้เรียนรู้<&sol;p>&NewLine;<p>แต่สุดท้ายทุกคนจากเราแสนไกลเหลือไว้แค่ความหลัง<br &sol;>&NewLine;ความสุขล้นนับพันก็กลายเป็นส่วนหนึ่ง<br &sol;>&NewLine;ที่ได้เคยเกิดมีที่ได้เคยทำให้นึกถึง<br &sol;>&NewLine;ที่ได้เคยคำนึงเราควรจึงเก็บไว้ในใจ<&sol;p>&NewLine;<p>ต่อให้คนมากมายบัญญัติเอาไว้ว่าทำอย่างนี้<br &sol;>&NewLine;หรืออาจจะเป็นสถานที่นี้จะทำให้เรามีความสุขล้น<br &sol;>&NewLine;ถ้าเรามาแต่ตัวก็ควรจะเดินให้สุดถนน<br &sol;>&NewLine;ไม่มีใครสักคนที่จะพบเจอแต่สิ่งสวยงาม<&sol;p>&NewLine;<p>แต่หากถนนเส้นใดที่ลองเดินไปแล้วใจมันเจ็บช้ำ<br &sol;>&NewLine;ก็ควรเปลี่ยนเส้นทางในตอนที่เรายังพอมีแรง<br &sol;>&NewLine;อย่าผูกมัดตัวเองไว้กับอะไรที่มันทิ่มแทง<br &sol;>&NewLine;เพราะเมื่อที่เราสิ้นแรงเราจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้<&sol;p>&NewLine;<p>ต่อให้ใครเกิดมาบนสิ่งใดกัน<br &sol;>&NewLine;แต่เมื่อพอถึงวันทุกคนล้วนแล้วแต่ส่งคืน<br &sol;>&NewLine;ไม่มีใครเอาไปติดตัวคนทั้งหลายต่างก็ต้องลืม<br &sol;>&NewLine;แม้แต่ความฝันที่มีมากมายก็จะถูกกลืนกลับคืนสู่ดิน<&sol;p>&NewLine;<p>จงมีชีวิตในวันต่อวันอย่างธรรมดา<br &sol;>&NewLine;เก็บเกี่ยวไขว้คว้าแค่เพียงที่ไหวแล้วใจไม่เจ็บช้ำ<br &sol;>&NewLine;แล้วภูมิใจกับสิ่งที่ทำรวมทั้งจดจำแค่สิ่งที่ดี<br &sol;>&NewLine;ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ เราอาจจะมีโอกาสอีกไหม<&sol;p>&NewLine;<p>ขอให้เราเป็นหนึ่งคนเมื่อแก่ชรา<br &sol;>&NewLine;ที่มองขอบฟ้าเมื่อสุริยากำลังจะตกพื้น<br &sol;>&NewLine;แล้วไม่มีสิ่งใดติดอยู่ในใจที่เคยหลงลืม<br &sol;>&NewLine;ทำได้เพียงแค่ยืนโบกมือ<br &sol;>&NewLine;ให้แก่ความหลังที่มันงดงาาม เพียงแค่นั้น<&sol;p>&NewLine;