เนื้อเพลง เจ้าเด็กน้อย – UMA (ยูม่า)

<p><b>เนื้อเพลง&colon; เจ้าเด็กน้อย<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>UMA &lpar;ยูม่า&rpar;<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>Single<&sol;b> &lpar;2015&rpar;<br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;โอ้เจ้าเด็กน้อยใช่ว่าพี่จะลืม<br &sol;>&NewLine;ก็กดไปเบอร์นั้นมาตั้งเเต่เมื่อรื่น<br &sol;>&NewLine;แต่เธอก็ยังไม่รับและเธอยังหลบหาย<br &sol;>&NewLine;ตื่นนอนก็อยากโทรไปนะครับแต่เธอมีเรียนในตอนสาย<br &sol;>&NewLine;เธอบอกว่าพี่น่ะร้ายอันนี้พี่พอเข้าใจ<br &sol;>&NewLine;ไอ้ผิดนั้นพี่ก็รู้ แต่ไม่รู้ทำอย่างไร<br &sol;>&NewLine;อยากคุยจริง ๆ นะครับ โทรไปไม่มีใครรับ<br &sol;>&NewLine;ฟูมฟาย โวยวาย คอพับ ต้องหยิบทิชชู่มาซับน้ำตา<br &sol;>&NewLine;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;ได้โปรดเข้าใจพี่ช้ำมา<br &sol;>&NewLine;ได้โปรดช่วยรับสาย อย่าทำร้ายพี่ซ้ำน่า<br &sol;>&NewLine;รู้ว่าซ้ำซากขอร้องไม่ต้องมาย้ำมากมาย<br &sol;>&NewLine;คำถามที่ว่าวันนั้นพี่ไปกับใครบางทีมันตอบอยากไป&nbsp&semi;&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;เก็บเอาไว้เเล้วโฟกัสที่เรื่องของเรา<br &sol;>&NewLine;ใครจะว่านี้เหี้ยยังไงให้น้องปล่อยไปเป็นเรื่องของเขา<br &sol;>&NewLine;ว่าเเต่เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม<br &sol;>&NewLine;พี่มาทวงสัญญาใจที่ตัวน้องเคยให้ไว<br &sol;>&NewLine;เเล้วพี่ยังใช่ไหม &quest; หนูยังรู้สึกแบบนันกับพี่หรือป่าว<br &sol;>&NewLine;ยังไม่ต้องกล่าวให้จบเพลงนี้ค่อยบอกพี่โอเค<br &sol;>&NewLine;มันอดไม่ไหว&nbsp&semi; เวลาพี่คิดถึงเรื่องเก่า ๆ <br &sol;>&NewLine;ไม่ใช่วันนี้เเค่เหงาอย่าพึ่งเผลอคิดไปว่าพี่โลเล<br &sol;>&NewLine;โซซํด โซเซ มาจากไหนไม่อยากจำ<br &sol;>&NewLine;หลาย ๆ การกระทำปล่อยให้มันลืมไป<br &sol;>&NewLine;ลืมที่เคยเจ็บ ลืมซ้ำ แต่ไม่เคยลืมใจ<br &sol;>&NewLine;เพราะมีเเค่เธอคนเดียวที่พี่ยังจำถึงเเม้จะลืมใคร&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;โอ้เจ้าเด็กน้อยใช่ว่าพี่จะลืม<br &sol;>&NewLine;จริง ๆ ก็เก็บไปคิดมันทุกวันเเละคืน<br &sol;>&NewLine;แต่เธอก็ยังไม่รู้และเธอยังหลบหาย<br &sol;>&NewLine;จริง ๆ ก็อยากโทรไปนะครับแต่กลัวจะโดนเธอตัดสาย<br &sol;>&NewLine;ไอ้ตัวพี่เองก็ร้ายไม่ใช่พี่ไม่เข้าใจ<br &sol;>&NewLine;ว่าผิดไอ้พี่ก็รับแล้วพี่ต้องทำยังไง<br &sol;>&NewLine;ต้องรออีกต่อไปไหม ต้องรออีกนานแค่ไหน<br &sol;>&NewLine;หรือว่าพี่ต้องทำใจไปหยิบทิชชู่มาซับน้ำตา<br &sol;>&NewLine;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;แต่พูดไป ยังไงแม่งก็สามไพรเบี้ย<br &sol;>&NewLine;เพราะพี่ก็รู้มันอยู่แกใจว่าเรื่องนี้ใครเหี้ย<br &sol;>&NewLine;นึกไปถึงวันนั้นก็ได้แต่คิดว่ากูเเม่งทำอะไรเนี้ย<br &sol;>&NewLine;ผิดที่ตัวเราเองเรื่องมันเลยจบไปแบบไม่ได้เคลียร์<br &sol;>&NewLine;ได้แต่นึกว่าเสียใจ นี่ไม่ใช่เพลงง้อ<br &sol;>&NewLine;เเต่ทำเพื่อสมน้ำหน้าตัวเองก็สิ่งที่เสียไป<br &sol;>&NewLine;ในชีวิตยังไม่เคยเสียดายแบบนี้ถึงแม้ว่าเสียใคร<br &sol;>&NewLine;แต่ถ้าเธอนั่นยอมกลับมาพี่ยอม<br &sol;>&NewLine;ถึงเเม้จะให้พี่นั้นเสียอะไร<br &sol;>&NewLine;ก็เข้าใจว่าผิดและอาจจะไร้สิทธิ์แก้<br &sol;>&NewLine;จะไม่ขอแก้ตัวอะไรเพราะว่าไอ้ผิดนั้นผิดเเน่<br &sol;>&NewLine;อยากทำเหมือนเมื่อก่อนตอนที่พี่นั้นติดแจ<br &sol;>&NewLine;แต่คิดไปคิดมาคนข้างน้องแม่งคงวิตกจริตแน่ แต่น้องจงเเน่ใจ&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;อะไรที่น้องมีความสุขพี่ก็พร้อมจะสุขใจด้วย<br &sol;>&NewLine;เรื่องของพี่ พี่รู้ว่าคงไม่มีใครช่วย<br &sol;>&NewLine;สิ่งที่พี่จะฝากคือ ดูแลตัวเองดีเพราะวันพรุ้งนี้ของหนูพี่คงไม่ได้ไปด้วย&nbsp&semi;&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi;&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;โอ้เจ้าเด็กน้อยใช่ว่าพี่จะลืม<br &sol;>&NewLine;เธอยังคงอยู่ในนี้มันทุกวันเเละคืน<br &sol;>&NewLine;จริง ๆ ไม่ใช้ไม่รักและเธอก็คงจะรู้<br &sol;>&NewLine;ในวันที่ไม่มีหนูแล้วพี่ต้องยอมเข้าใจ&nbsp&semi; <br &sol;>&NewLine;โอ้เจ้าเด็กน้อยดูเเลตัวเองดี ๆ <br &sol;>&NewLine;เมื่อมันไม่เป็นอย่างฝันต้องยอมรับมันซักที<br &sol;>&NewLine;จึงทำได้เพียงเท่านี้ รวบรวมอารมณ์ที่มี<&sol;p>&NewLine;