เนื้อเพลง บ้าฮัก (เด๋อนางเด้อ ภาค 2) – ปรีชา ปัดภัย

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; บ้าฮัก &lpar;เด๋อนางเด้อ ภาค 2&rpar;<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>ปรีชา ปัดภัย<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2566 &sol; 2023<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>อันนี้ล่ะคือเสียง ผู้ใจหม่นหมอง<br &sol;>&NewLine;ได้ออกมายืนฮ้อง ลำกลอนเศร้า<br &sol;>&NewLine;อย่าหัวขวนเด้อแม่ คั่นฟ้อนแต่ท่าเก่า<br &sol;>&NewLine;ให้ฝืนย้อง แม่นชุดนักร้องสิขาดหมุ่น ฮือ<&sol;p>&NewLine;<p>อย่าซาผู้อกหัก ที่ถืกถิ่มจนเสียหลัก<br &sol;>&NewLine;กลายเป็นคน บ่เต็มบาท<br &sol;>&NewLine;กะป่วงมาหลายปีผ่าน สติยังบ่คืนร่าง<br &sol;>&NewLine;จักว่าไปหมุ่นลี้ อยู่แจใด๋<&sol;p>&NewLine;<p>ฝืนยืนจอบส่อง แนมจ้องละไปทั่วทีปทั่วแดน<br &sol;>&NewLine;สายตาเลยพาดแหล่นไปต้อง มองเห็นหน้า<br &sol;>&NewLine;พะนาง น้องหนึ่ง<&sol;p>&NewLine;<p>ผู้ยืนจัjงล่ะอยู่ห่าง ๆ เผิ่นส่างมาคุ้นใจหลาย<br &sol;>&NewLine;จนพอเจ้าหยับเข้ามาไกล้ แล้วดึงอ้ายมากอดไว้<br &sol;>&NewLine;ได้ยินเสียงฮ้องไห้ ก้องรำพันอยู่ข้างหู<br &sol;>&NewLine;นี่ผู้สาวเก่าของเจ้ายังจำ ได้บ่<&sol;p>&NewLine;<p>ลืมบ่เป็นดอกคำนาง คำนางเจ้าผู้แก้มป่ายหล่าย<br &sol;>&NewLine;ว่าไผเคยป๋าบ่าวพี่ชายไปบ่ลา<br &sol;>&NewLine;แต่ซ้ำบ่หนำ ยังปล่อยเฮาเป็นบ้า<br &sol;>&NewLine;เจ้ากะบ่หัวซา ล่ะคันสิไห้กะเปลืองน้ำตาสซื่อ ๆ<&sol;p>&NewLine;<p>กะเลยต้องฝืนลำฟ้อน เฮ็ดเป็นบ่ฮู้สึกหยัง<br &sol;>&NewLine;ยิ้มเป๋อยิ้มเป้ยคือเย้ยทุกข์เจ้าของ<br &sol;>&NewLine;ย่านมันหลุดปากเว้า บักบ้าสิด่วนลาก่อน<br &sol;>&NewLine;ล่ะเด้อจักหน่อย ย่านคำเว้าว่าฮักคืนมาฆ่า<br &sol;>&NewLine;ให้เป็นบ้าแฮงกว่าเก่า<&sol;p>&NewLine;<p>คนมันเป็นบ้ากะย้อนว่าฮักเจ้าหลาย<br &sol;>&NewLine;บัดยามสิตายกะถิ่มให้ตายอยู่ผู้เดียว<br &sol;>&NewLine;เจ็บจนเป็นป่วง แต่เจ้าบ่ห่วงจักหน่อย<br &sol;>&NewLine;หาบ่เห็นจ้อยเนาะคำว่าคนฮักกัน<&sol;p>&NewLine;<p>ฮอดมื้อนี้สิต่าวคืน ถลาอ่วยมาหา<br &sol;>&NewLine;เห็นบ่ผีบ้ามันบ่มีใจดอกนาง<br &sol;>&NewLine;จิตกะล่องลอยไปเลย ๆ สมคนบ้า<br &sol;>&NewLine;ปล่อยมันไปสาหล่าบ่อยากหวนคืนมา จำอีหยัง<&sol;p>&NewLine;<p>ลืมบ่เป็นดอกคำนาง คำนางเจ้าผู้แก้มป่ายหล่าย<br &sol;>&NewLine;ว่าไผเคยป๋าบ่าวพี่ชายไปบ่ลา<br &sol;>&NewLine;แต่ซ้ำบ่หนำ ยังปล่อยเฮาเป็นบ้า<br &sol;>&NewLine;เจ้ากะบ่หัวซา ล่ะคันสิไห้กะเปลืองน้ำตาสซื่อ ๆ<&sol;p>&NewLine;<p>กะเลยต้องฝืนลำฟ้อน เฮ็ดเป็นบ่ฮู้สึกหยัง<br &sol;>&NewLine;ยิ้มเป๋อยิ้มเป้ยคือเย้ยทุกข์เจ้าของ<br &sol;>&NewLine;ย่านมันหลุดปากเว้า บักบ้าสิด่วนลาก่อน<br &sol;>&NewLine;ล่ะเด้อจักหน่อย ย่านคำเว้าว่าฮักคืนมาฆ่า<br &sol;>&NewLine;ให้เป็นบ้าแฮงกว่าเก่า<&sol;p>&NewLine;