เนื้อเพลง ศิริพรลำร็อก – ศิริพร อำไพพงษ์

เนื้อเพลง&colon; ศิริพรลำร็อก<&sol;b>
&NewLine;ศิลปิน&colon; ศิริพร อำไพพงษ์<&sol;b>
&NewLine;อัลบั้ม&colon; ปริญญาเจ็บ<&sol;b> &lpar;ชุดที่ 16&rpar;
&NewLine;<&sol;a>
&NewLine;อะอาวแล้วฮันนี่ ฮันนี่ พอเมื่อสุริโยแผ่ว โยแผ่ว
&NewLine;อันเมือแลงแสงอ่อน สุริโย มิดจ้อย
&NewLine;เสวยเข้าเหล่านอน เหล่านอน
&NewLine;เมฆนั้นนา เมฆนั้นนา
&NewLine;อันว่าเมฆตั้งก้อน ตั้งก้อน ลมล่วงมากลายขี้ฟ้าเดอ
&NewLine;เอิง เออ เอิ่ง เอย
&NewLine;ขี้ฟ้าเดอมันละไหล ลอละลิด ไล่กันเป็นปุ้ม เป็นปุ้ม
&NewLine;มันละไหล มาฮุ้ม มาฮุ้ม มาโฮมเป็นหมู่ เป็นหมู่
&NewLine;มันละไหลหลั่งเอา ละมาเข้า ว่าหลั่งโฮม<&sol;p>&NewLine;

อะอาวแล้วฮันนี่ ฮันนี่
&NewLine;แลเห็นฟ้าสว่างแจ้ง สว่างแจ้ง
&NewLine;เบยเบิกบัวระพาจากกันมา
&NewLine;หลายตอน ละบ่อนลำมาแล้ว
&NewLine;หนีไปแถวทางหน้าพูพานดงดาน ดงดาน
&NewLine;คราวนี้ไกลจากบ้าน จากบ้าน
&NewLine;ไปเตรียมพ่ายม่ายพู ได้ยินฟ้าทะลั่งยู้
&NewLine;ลั่งยู้ เป็นเง้าทางบน
&NewLine;ว่าแล้วเตรียมตัวตกแต่งเดาดาเนื้อ
&NewLine;ถึงคราวเมือจากบ้านเมืองมา
&NewLine;โศกโศกาสิพาเดินดงเดินด้าว
&NewLine;หมอแคนเอ้ยให้เจ้าสาวแคนเข้าเอาเลยจ้าวหน่ำ
&NewLine;ขยับลำผ่องเด้า ให้คนเฒ่าว่ายึกนำ<&sol;p>&NewLine;

ล่ะว่าแล้วเหลียวไปก้ำเมืองอุดร
&NewLine;ตั้งแต่ฟ้าคันย้อน ย่อน
&NewLine;เห็นแต่เมฆหนอตั้งก้อน มันซอนขึ้น ว่าหมื่นอัน
&NewLine;ว่าเด้อคน เอ้อ เอ่อ เออ เอ่ย โอ้ โอ่โอย
&NewLine;โอ้โอ่โอย เอ้อ เออ เอย ละหน่า<&sol;p>&NewLine;

ว่าแม่นทางทิศนั้น ทิศนั้น
&NewLine;มันโลดแม่นทางไป ทางไป ไกลกะตามนอเฮา
&NewLine;เป่าไปแคนเอ้ย แคนเอ้ย พอตกไปถึงเก้ย
&NewLine;เป็นเกยเก้าหลั่น เก้าหลั่น
&NewLine;สุริยัน สุริยัน สุริยัน สุริยัน สุริยัน สุริยัน
&NewLine;สุริยันแก่ขึ้น แก่ขึ้น ได้เงยหน้าส่องดู
&NewLine;พอกินง่ายจั่งฮู้ จั่งฮู้
&NewLine;สืบเมื่อยเซาพัก จักชั่วโมงเลยลุกต่อเดิน เพลินก้าว
&NewLine;คิดถึงคราว ถึงคราว ไปหน้ายังหนาเป็นหลั่น
&NewLine;เถาวัลย์หมู่ไม้เขียวดั้ว ละก่องกวย<&sol;p>&NewLine;

อาวแล้วฮันนี่ ฮันนี่ พอเมื่อเดิกดื่น ดื่นแล้ว
&NewLine;อากาศผ่ายเผย
&NewLine;ลำละสิเลยเดินดงเป่าไปแคนน้อย แคนน้อย
&NewLine;อ่านหนังสือลายสร้อย ลายสร้อย
&NewLine;เป่าละเป็นเสียงพอยพอย พอยพอย
&NewLine;อีนางจ้าวเข้าใส่ เข้าใส่ หนีไปชมป่าไม้เลื่อนถั่นถี่ถัน
&NewLine;พอกลายจากด่านนั้น ด่านนั้น อีนางหล่ำแลเหลียว
&NewLine;หนีไปเที่ยวทางลัด ป่าพงดงกว้าง
&NewLine;สกุณามันท้วง มันท้วง
&NewLine;ไผเด้ดั้นป่ามานี่ มานี่ หรือแม่นเชื้อชาติชั้นโพงเป้า
&NewLine;เผตผี หรือแม่นเชื้อชาตินั้น อันแนวหนอนำคน
&NewLine;แม่นละสิเอาตนเทียว ผู้เดียวเดินดั้น
&NewLine;หูได้ยินเสียงนั้น เสียงนั้น เดินดันดั้นต่อ
&NewLine;ยอขายก ขายก มันละยกย่างเยิ่นเดินเลื่อยบ่เซา
&NewLine;ได้ยินเสียงนกเค้า อัน เจีย บ่าง ออ ล่อ ออล่อ
&NewLine;มันละมาออกันจับหง่าไฮปลายไม้
&NewLine;ฟังไกลไกล ไกลไกล ว่าแม่นเสียงของอ้าย
&NewLine;ว่านางเอ้ยถ่าอ้ายแน ถ่าอ้ายแน ถ่าละแน ถ่าละแน
&NewLine;ว่าแม่นซายแท้แท้ แท้แท้ อั่นนำเอิ้นกูกขา
&NewLine;เซาฮมไม้นั่งถ่า นั่งถ่า อันพริบหนึ่งเลยหาย
&NewLine;นกตายวาย ตายวาย มันจับ มะหลอกกูเดินซ้า เดินซ้า
&NewLine;เสียงกะทาทางหน้า ทางหน้า งอยคอนมันว่า
&NewLine;มันว่า อิม่าหลาดถาดท้า ถาดท้า
&NewLine;หินอ้าผ่าลาง นกอันนั้น อันนั้น
&NewLine;มึงส่างมากล่าวอ้างฮ้องว่าตักตักแท้นอ แท้นอ
&NewLine;ของผู้ใด๋ ผู้ใด๋ มันละบักจำแจน เสือกตายพอวู้
&NewLine;สูอย่าจาคำนั้น คำนั้น
&NewLine;มันละเป็นตาหน่าหน่าย หน่าหน่าย
&NewLine;คราเมือกลายจากแคว้น แดนนั้น
&NewLine;ว่าต่อ ไป เอ้ย เอ้ย
&NewLine;สเนละเลเต ลงเอ้ไว้ก่อนถ่อนั้นหนา
&NewLine;<&sol;p>&NewLine;

คำร้อง&sol;ทำนอง&colon; กอง อำเคน<&sol;b>
&NewLine;เรียบเรียง&colon; ธีระพงษ์ ศักดิ์แก้ว<&sol;b><&sol;p>&NewLine;