เนื้อเพลง ศิริพรลำร็อก – ศิริพร อำไพพงษ์

<p><b>เนื้อเพลง&colon; ศิริพรลำร็อก<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>ศิริพร อำไพพงษ์<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>ปริญญาเจ็บ<&sol;b> &lpar;ชุดที่ 16&rpar;<br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;อะอาวแล้วฮันนี่ ฮันนี่ พอเมื่อสุริโยแผ่ว โยแผ่ว<br &sol;>&NewLine;อันเมือแลงแสงอ่อน สุริโย มิดจ้อย<br &sol;>&NewLine;เสวยเข้าเหล่านอน เหล่านอน<br &sol;>&NewLine;เมฆนั้นนา เมฆนั้นนา<br &sol;>&NewLine;อันว่าเมฆตั้งก้อน ตั้งก้อน ลมล่วงมากลายขี้ฟ้าเดอ<br &sol;>&NewLine;เอิง เออ เอิ่ง เอย<br &sol;>&NewLine;ขี้ฟ้าเดอมันละไหล ลอละลิด ไล่กันเป็นปุ้ม เป็นปุ้ม<br &sol;>&NewLine;มันละไหล มาฮุ้ม มาฮุ้ม มาโฮมเป็นหมู่ เป็นหมู่<br &sol;>&NewLine;มันละไหลหลั่งเอา ละมาเข้า ว่าหลั่งโฮม<&sol;p>&NewLine;<p>อะอาวแล้วฮันนี่ ฮันนี่<br &sol;>&NewLine;แลเห็นฟ้าสว่างแจ้ง สว่างแจ้ง<br &sol;>&NewLine;เบยเบิกบัวระพาจากกันมา<br &sol;>&NewLine;หลายตอน ละบ่อนลำมาแล้ว<br &sol;>&NewLine;หนีไปแถวทางหน้าพูพานดงดาน ดงดาน<br &sol;>&NewLine;คราวนี้ไกลจากบ้าน จากบ้าน<br &sol;>&NewLine;ไปเตรียมพ่ายม่ายพู ได้ยินฟ้าทะลั่งยู้<br &sol;>&NewLine;ลั่งยู้ เป็นเง้าทางบน<br &sol;>&NewLine;ว่าแล้วเตรียมตัวตกแต่งเดาดาเนื้อ<br &sol;>&NewLine;ถึงคราวเมือจากบ้านเมืองมา<br &sol;>&NewLine;โศกโศกาสิพาเดินดงเดินด้าว<br &sol;>&NewLine;หมอแคนเอ้ยให้เจ้าสาวแคนเข้าเอาเลยจ้าวหน่ำ<br &sol;>&NewLine;ขยับลำผ่องเด้า ให้คนเฒ่าว่ายึกนำ<&sol;p>&NewLine;<p>ล่ะว่าแล้วเหลียวไปก้ำเมืองอุดร<br &sol;>&NewLine;ตั้งแต่ฟ้าคันย้อน ย่อน<br &sol;>&NewLine;เห็นแต่เมฆหนอตั้งก้อน มันซอนขึ้น ว่าหมื่นอัน<br &sol;>&NewLine;ว่าเด้อคน เอ้อ เอ่อ เออ เอ่ย โอ้ โอ่โอย<br &sol;>&NewLine;โอ้โอ่โอย เอ้อ เออ เอย ละหน่า<&sol;p>&NewLine;<p>ว่าแม่นทางทิศนั้น ทิศนั้น<br &sol;>&NewLine;มันโลดแม่นทางไป ทางไป ไกลกะตามนอเฮา<br &sol;>&NewLine;เป่าไปแคนเอ้ย แคนเอ้ย พอตกไปถึงเก้ย<br &sol;>&NewLine;เป็นเกยเก้าหลั่น เก้าหลั่น<br &sol;>&NewLine;สุริยัน สุริยัน สุริยัน สุริยัน สุริยัน สุริยัน<br &sol;>&NewLine;สุริยันแก่ขึ้น แก่ขึ้น ได้เงยหน้าส่องดู<br &sol;>&NewLine;พอกินง่ายจั่งฮู้ จั่งฮู้<br &sol;>&NewLine;สืบเมื่อยเซาพัก จักชั่วโมงเลยลุกต่อเดิน เพลินก้าว<br &sol;>&NewLine;คิดถึงคราว ถึงคราว ไปหน้ายังหนาเป็นหลั่น<br &sol;>&NewLine;เถาวัลย์หมู่ไม้เขียวดั้ว ละก่องกวย<&sol;p>&NewLine;<p>อาวแล้วฮันนี่ ฮันนี่ พอเมื่อเดิกดื่น ดื่นแล้ว<br &sol;>&NewLine;อากาศผ่ายเผย<br &sol;>&NewLine;ลำละสิเลยเดินดงเป่าไปแคนน้อย แคนน้อย<br &sol;>&NewLine;อ่านหนังสือลายสร้อย ลายสร้อย<br &sol;>&NewLine;เป่าละเป็นเสียงพอยพอย พอยพอย<br &sol;>&NewLine;อีนางจ้าวเข้าใส่ เข้าใส่ หนีไปชมป่าไม้เลื่อนถั่นถี่ถัน<br &sol;>&NewLine;พอกลายจากด่านนั้น ด่านนั้น อีนางหล่ำแลเหลียว<br &sol;>&NewLine;หนีไปเที่ยวทางลัด ป่าพงดงกว้าง<br &sol;>&NewLine;สกุณามันท้วง มันท้วง<br &sol;>&NewLine;ไผเด้ดั้นป่ามานี่ มานี่ หรือแม่นเชื้อชาติชั้นโพงเป้า<br &sol;>&NewLine;เผตผี หรือแม่นเชื้อชาตินั้น อันแนวหนอนำคน<br &sol;>&NewLine;แม่นละสิเอาตนเทียว ผู้เดียวเดินดั้น<br &sol;>&NewLine;หูได้ยินเสียงนั้น เสียงนั้น เดินดันดั้นต่อ<br &sol;>&NewLine;ยอขายก ขายก มันละยกย่างเยิ่นเดินเลื่อยบ่เซา<br &sol;>&NewLine;ได้ยินเสียงนกเค้า อัน เจีย บ่าง ออ ล่อ ออล่อ<br &sol;>&NewLine;มันละมาออกันจับหง่าไฮปลายไม้<br &sol;>&NewLine;ฟังไกลไกล ไกลไกล ว่าแม่นเสียงของอ้าย<br &sol;>&NewLine;ว่านางเอ้ยถ่าอ้ายแน ถ่าอ้ายแน ถ่าละแน ถ่าละแน<br &sol;>&NewLine;ว่าแม่นซายแท้แท้ แท้แท้ อั่นนำเอิ้นกูกขา<br &sol;>&NewLine;เซาฮมไม้นั่งถ่า นั่งถ่า อันพริบหนึ่งเลยหาย<br &sol;>&NewLine;นกตายวาย ตายวาย มันจับ มะหลอกกูเดินซ้า เดินซ้า<br &sol;>&NewLine;เสียงกะทาทางหน้า ทางหน้า งอยคอนมันว่า<br &sol;>&NewLine;มันว่า อิม่าหลาดถาดท้า ถาดท้า<br &sol;>&NewLine;หินอ้าผ่าลาง นกอันนั้น อันนั้น<br &sol;>&NewLine;มึงส่างมากล่าวอ้างฮ้องว่าตักตักแท้นอ แท้นอ<br &sol;>&NewLine;ของผู้ใด๋ ผู้ใด๋ มันละบักจำแจน เสือกตายพอวู้<br &sol;>&NewLine;สูอย่าจาคำนั้น คำนั้น<br &sol;>&NewLine;มันละเป็นตาหน่าหน่าย หน่าหน่าย<br &sol;>&NewLine;คราเมือกลายจากแคว้น แดนนั้น<br &sol;>&NewLine;ว่าต่อ ไป เอ้ย เอ้ย<br &sol;>&NewLine;สเนละเลเต ลงเอ้ไว้ก่อนถ่อนั้นหนา<br &sol;>&NewLine;<&sol;p>&NewLine;<p>คำร้อง&sol;ทำนอง&colon; <b>กอง อำเคน<&sol;b><br &sol;>&NewLine;เรียบเรียง&colon; <b>ธีระพงษ์ ศักดิ์แก้ว<&sol;b><&sol;p>&NewLine;