เนื้อเพลง มนุษย์ – ญาณิน

<p><b>เนื้อเพลง&colon; มนุษย์<&sol;b><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <b>ญาณิน<&sol;b><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <b>Single<&sol;b> &lpar;2015&rpar;<br &sol;>&NewLine;<a name&equals;'more'><&sol;a><br &sol;>&NewLine;ภาพเวลาที่มีเริ่มเลือนหาย<br &sol;>&NewLine;เมื่อกายเธอเริ่มหยุดหายใจ<br &sol;>&NewLine;ใจคนเรานั้นคง ล่องไป<br &sol;>&NewLine;สู่ดินแดนที่ไม่คุ้นตา<&sol;p>&NewLine;<p>เธอเดินในทาง ที่ไร้ไฟ<br &sol;>&NewLine;และตกลง ดิ่งลึกลงไป<br &sol;>&NewLine;จนวันหนึ่งที่เธอลืมตาขึ้นมา<br &sol;>&NewLine;จึงได้รู้ความเจ็บ ที่ต้องเจ็บปวดเป็นอย่างไร<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อมนุษย์มีกรรม<&sol;p>&NewLine;<p>ความสุขที่มีเริ่มเลือนหาย<br &sol;>&NewLine;เกิดจากการที่มนุษย์ปรุงแต่ง<br &sol;>&NewLine;อยู่เพื่อเข้าใจความระทม<br &sol;>&NewLine;มีสุขที่ไม่ปรุงแต่ง<&sol;p>&NewLine;<p>เมื่อมนุษย์มี บาปต้องรับกรรม<br &sol;>&NewLine;เกิดเพื่อทำอะไร<br &sol;>&NewLine;เมื่อมนุษย์มันเปรียบเสมือนควัน<br &sol;>&NewLine;เกิดเพื่อจางลอยไป<br &sol;>&NewLine;เมื่อมนุษย์มัน เกิดมาฆ่ากัน<br &sol;>&NewLine;อยู่เพื่อการทำลาย<br &sol;>&NewLine;เมื่อมนุษย์มัน คงไม่เหมือนเดิม<br &sol;>&NewLine;อยู่เพื่อทำอะไร<&sol;p>&NewLine;