เนื้อเพลง โคโยตี้ลำซิ่ง – บัวผัน ทังโส

เนื้อเพลง&colon; โคโยตี้ลำซิ่ง<&sol;b>
&NewLine;ศิลปิน&colon; บัวผัน ทังโส<&sol;b>
&NewLine;อัลบั้ม&colon; Single<&sol;b> &lpar;2558&rpar;
&NewLine;<&sol;a>
พอโรงเรียนหยุด ก็ถอดชุดนักเรียน
สาวกระโปรงเหี่ยน มาเป็นแดนเซ่อร์ลำซิ่ง
ซอนตอนอ้าย ว่าในใจแท้จริง
ก็สาวลำซิ่งละเด้อ ๆ นางเดอ<&sol;p>&NewLine;

ในค่ำคืนนี้ โคโยตี้ลำซึ่ง
จะสุดสวิงให้ทุกผู้บ่าวละเมอ
ดูได้แต่ตา มืออย่าเซ้ามาเดอ
ถึงเป็นแดนเซ่อร์ แต่ลูกมีพ่อมีแม่
ถึงเป็นแดนเซ่อร์ แต่ลูกมีพ่อมีแม่<&sol;p>&NewLine;

อยากจับอยากปาย ขอรางวัลแน่ที
ปายน้องฟรี ๆ แบบนี้น้องก็แย่
จับได้แค่มือ น้องบ่ถือบ่แคร์
รางวัลน้องแน่ถ้าพี่อยากสิปาย<&sol;p>&NewLine;

แดนเซ่อร์วัยสัย ใส่ประโปรงสั้น ๆ
บ่มีความฝันสิเลิศลอยเหมือนใคร
ผู้สาวนักเรียนมาเต้นกินเลี้ยงกาย
อย่ามองว่าง่าย แค่หัวใจมักม่วน<&sol;p>&NewLine;

โสด ๆ ซิง ๆ สาวลำซิ่งคิงบ้าน
มาอวดเรือนร่างส่งสายตาเชิญชวน
กับพวกผุ้บ่าวซุ้มหน้าฮ่านรันจวน
เต้นท่ายั่วยวน พอเป็นอาหารตา<&sol;p>&NewLine;

ห่อใจแฮงหลายเมื่อได้ขึ้นเวที
อยู่กลางแสงสีเป็นโคโยตี้ลำซึ่ง
หมอลำสักท่า หรือสกาสตริง
ลำเต้ย ลำซิ่ง เด้งจนแอวเมื่อยคอ<&sol;p>&NewLine;

อดหลับอดนอน แลกค่าแรงเล็กน้อย
เหงื่อไหลไคลย้อย กว่าสิได้เงินก้อน
ได้ทุนเรียนต่อ บ่ให้ใครเดือดร้อน
เต้นป้อนเพื่อนฝันนั้นคือใบปริญญา<&sol;p>&NewLine;

อย่าเหยียดหยามกันว่าน้องนั้นบ่ดี
โปรดช่วยปราณี โคโยตี้บ้านป่า
ฟ้าใกล้สว่าง สาวแดนเซ่อร์ขอลา
ถอดกระโปรงเหี่ยน ใส่ชุดนักเรียนวันจันทร์
ถอดกระโปรงเหี่ยน ใส่ชุดนักเรียนวันจันทร์<&sol;p>&NewLine;

ห่อใจแฮงหลายเมื่อได้ขึ้นเวที
อยู่กลางแสงสีเป็นโคโยตี้ลำซึ่ง
หมอลำสักท่า หรือสกาสตริง
ลำเต้ย ลำซิ่ง เด้งจนแอวเมื่อยคอ<&sol;p>&NewLine;

อดหลับอดนอน แลกค่าแรงเล็กน้อย
เหงื่อไหลไคลย้อย กว่าสิได้เงินก้อน
ได้ทุนเรียนต่อ บ่ให้ใครเดือดร้อน
เต้นป้อนเพื่อนฝันนั้นคือใบปริญญา<&sol;p>&NewLine;

อย่าเหยียดหยามกันว่าน้องนั้นบ่ดี
โปรดช่วยปราณี โคโยตี้บ้านป่า
ฟ้าใกล้สว่าง สาวแดนเซ่อร์ขอลา
ถอดกระโปรงเหี่ยน ใส่ชุดนักเรียนวันจันทร์
ถอดกระโปรงเหี่ยน ใส่ชุดนักเรียนวันจันทร์<&sol;p>&NewLine;