เนื้อเพลง ดอกจานไม่เคยบานในเมืองนี้ – เสถียร ทำมือ

<p><strong>เนื้อเพลง&colon; ดอกจานไม่เคยบานในเมืองนี้<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;ศิลปิน&colon; <strong>เสถียร ทำมือ<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;อัลบั้ม&colon; <strong>เพลงใหม่ 2565 &sol; 2022<&sol;strong><br &sol;>&NewLine;<&excl;--more--><&sol;p>&NewLine;<p>มาอยู่กรุงเทพเมืองเทวดา ในฐานะผู้ที่มาอาศัย<br &sol;>&NewLine;เฮ็ดเวียกแลกเงิน พอกุ้มมื้อเว็นไป บ่ไปไสมาไสคือเก่า<br &sol;>&NewLine;คึดฮอดเด้คึดฮอดพ่อกับแม่ เป็นจังได๋น้อทางบ้านเฮา<br &sol;>&NewLine;ลูกอยู่ทางนี้ฝันยังไกลคือเก่า บ่ฮู้สิไปฮอดยามได๋<&sol;p>&NewLine;<p>สายลมของโชคชะตา มันพัดมันพาเฮามาตั้งไกล<br &sol;>&NewLine;นี่บ่น้อเพิ่นเอิ้นศรีวิไล แต่จังได๋กะบ่คือบ้านเฮา<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะดอกจานมันบ่เคยบานในเมือง<br &sol;>&NewLine;ความรุ่งเรืองมันบ่ได้เป็นของเฮา<br &sol;>&NewLine;อยู่เมืองเพิ่นให้อดเอาอดเอา<br &sol;>&NewLine;ใหญ่แล้วให้อดเอาเด้อใจ<br &sol;>&NewLine;ดอกจานมันบ่เคยบานในเมืองนี้<br &sol;>&NewLine;แต่มื้อนี้ทางเมือบ้านเฮายังไกล<br &sol;>&NewLine;ได้แต่หวังมื้อนึง ฝันสิเป็นคือใจ<br &sol;>&NewLine;สิพาชีวิตอ่วยกลับคืนไป คืนเมือบ้านเฮา<&sol;p>&NewLine;<p>มันทุกข์มันยากเลยบากหน้ามาอยู่ ทนสู้ไปย่อนเฮาบ่มี<br &sol;>&NewLine;เบิ่งปฏิทิน มันผ่านเดือนผ่านปี แต่ที่หวังกะยังบ่พ้อ<br &sol;>&NewLine;คึดฮอดเด้เจ้าผู้แก้มอ่ำถ่ำ เจ้าคึดฮอดกันอยู่บ่น้อ<br &sol;>&NewLine;คนอยู่ไกลยังสำคัญอยู่บ่ จักมื้อคงได้พ้อกันเด้อใจ<&sol;p>&NewLine;<p>สายลมของโชคชะตา มันพัดมันพาเฮามาตั้งไกล<br &sol;>&NewLine;นี่บ่น้อเพิ่นเอิ้นศรีวิไล แต่จังได๋กะบ่คือบ้านเฮา<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะดอกจานมันบ่เคยบานในเมือง<br &sol;>&NewLine;ความรุ่งเรืองมันบ่ได้เป็นของเฮา<br &sol;>&NewLine;อยู่เมืองเพิ่นให้อดเอาอดเอา<br &sol;>&NewLine;ใหญ่แล้วให้อดเอาเด้อใจ<br &sol;>&NewLine;ดอกจานมันบ่เคยบานในเมืองนี้<br &sol;>&NewLine;แต่มื้อนี้ทางเมือบ้านเฮายังไกล<br &sol;>&NewLine;ได้แต่หวังมื้อนึง ฝันสิเป็นคือใจ<br &sol;>&NewLine;สิพาชีวิตอ่วยกลับคืนไป คืนเมือบ้านเฮา<&sol;p>&NewLine;<p>สายลมของโชคชะตา มันพัดมันพาเฮามาตั้งไกล<br &sol;>&NewLine;นี่บ่น้อเพิ่นเอิ้นศรีวิไล แต่จังได๋กะบ่คือบ้านเฮา<&sol;p>&NewLine;<p>เพราะดอกจานมันบ่เคยบานในเมือง<br &sol;>&NewLine;ความรุ่งเรืองมันบ่ได้เป็นของเฮา<br &sol;>&NewLine;อยู่เมืองเพิ่นให้อดเอาอดเอา<br &sol;>&NewLine;ใหญ่แล้วให้อดเอาเด้อใจ<br &sol;>&NewLine;ดอกจานมันบ่เคยบานในเมืองนี้<br &sol;>&NewLine;แต่มื้อนี้ทางเมือบ้านเฮายังไกล<br &sol;>&NewLine;ได้แต่หวังมื้อนึง ฝันสิเป็นคือใจ<br &sol;>&NewLine;สิพาชีวิตอ่วยกลับคืนไป คืนเมือบ้านเฮา<&sol;p>&NewLine;